Royal Enfield Guerrilla 450 - Η απόλυτη μεταμόρφωση σε supermoto από τα 90s!

Με νοσταλγική διάθεση και όμορφες λεπτομέρειες στα γραφικά - Από τους Ryan “Roadkill” Quickfall και Sticky’s Speed Shop
Custom Royal Enfield Urban Guerilla
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/6/2025

Η SM450 Urban Guerrilla δημιουργήθηκε έπειτα από συνεργασία εικονογράφου Ryan “RoadkillQuickfall και του garage custom μοτοσυκλετών  Sticky’s Speed Shop, και θα εκτίθεται σε μια σειρά από δημοφιλείς εκδηλώσεις μοτοσυκλέτας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Με έντονο το στοιχείο από τη δεκαετία του '90 η ζωηρή χρωματικά supermoto βασίζεται στο Guerrilla 450 της Royal Enfield, το οποίο κυκλοφόρησε το 2024 και κινείται από έναν υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα 452cc, τον ίδιο που χρησιμοποιείται και στη Himalayan 450, την adventure μοτοσυκλέτα της εταιρείας.

Στην δημιουργία αυτή, ο κινητήρας έχει βαφτεί πλήρως σε μαύρο χρώμα, τονίζοντας την αντίθεση με το λευκό πλαίσιο, ενώ έντονες ροζ πινελιές διακοσμούν το ανάγλυφο λογότυπο της Royal Enfield.

Custom Royal Enfield Urban Guerilla

Ο κινητήρας έχει τροποποιηθεί με νέο σύστημα εισαγωγής και σώμα πεταλούδας από την βρετανική Jenvey, ενώ το τελικό της εξάτμισης που βγαίνει ψηλά από τον λαιμό, καλύπτεται από το πίσω πλαϊνό πλαστικό που φέρει αριθμό και θυμίζει number plate, αποτελώντας μία ακόμα αναφορά στα supermoto των ‘90s.

Την αποθήκευση του καυσίμου αναλαμβάνει ένα χειροποίητο ρεζερβουάρ κατασκευασμένο από αλουμίνιο, το οποίο εναρμονίζεται πλήρως με την σέλα σε σχεδιαστικό και χρωματικό επίπεδο.

Ολοκληρωμένη σε έναν εντυπωσιακό συνδυασμό λευκού, ροζ και μοβ, η SM450 έχει υποστεί σειρά σημαντικών μετατροπών και στο πλαίσιο.

Το πίσω τμήμα της μοτοσυκλέτας άλλαξε και αντικαταστάθηκε με ένα τροποποιημένο υποπλαίσιο από YZ125 του 1987 επιτρέποντας την χρήση μιας άνω βάσης αμορτισέρ από το ίδιο Yamaha και τροποποιημένης σέλας από YZ. Το ψαλίδι είναι επίσης μια εξολοκλήρου νέα billet ειδική κατασκευή, ενώ το αμορτισέρ προέρχεται από την Öhlins. Η τοποθέτησή του έγινε δυνατή χάρη στο επανασχεδιασμένο κάτω σύνδεσμο (dogbone) του μοχλικού που επιτρέπει αλλαγές στο ύψος τις πίσω ανάρτησης.

Μπροστά υπάρχουν συμβατικά τοποθετημένα καλάμια της WP, στηριγμένα σε μοβ τιμονόπλακες και προστατευμένα από ροζ λαστιχένιες φυσούνες. Το σύνολο συμπληρώνουν τροχοί Excel supermoto 17” με κέντρα Talon, όλα σε μοβ χρώμα ενώ τα φρένα έρχονται από την επίσης βρετανική Hel.

Custom Royal Enfield Urban Guerilla

Τα ελαστικά επιλογές είναι τα Michelin Supermoto Rain με το έντονο τακούνι, ολοκληρώνοντας έτσι τη ρετρό εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir
Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.

 

 

Ετικέτες