Royal Enfield Ladies' Ride 2024 - Επιτυχημένο το event της RE μόνο για αναβάτριες

Περισσότερες από 40 συμμετοχές και δεκάδες test rides [Φωτογραφίες]
Royal Enfield Ladies' Ride 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/10/2024

Δεκάδες test rides και πάρα πολλές αποκλειστικά γυναικείες συμμετοχές είχε το πρώτο Royal Enfield Ladies Ride που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στην Αττική.

Χωρίς να αφήνουν πίσω τα scooter και τα παπιά, οι γυναίκες αγκαλιάζουν περισσότερο τη μοτοσυκλέτα τα τελευταία χρόνια και αυτό είναι πλέον φανερό καθημερινά στο λεκανοπέδιο της Αττικής και ακόμη περισσότερο στην Αθήνα όπου και τις βλέπεις σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς και τις χαίρεσαι αφού σε σχέση με τον μέσο άντρα μοτοσυκλετιστή ντύνονται πιο σωστά και συμπεριφέρονται πιο κόσμια. 

Οι γυναίκες που προτιμούν μοτοσυκλέτα είναι σαφώς περισσότερες, ακόμη και σε σχέση με πριν από λίγα χρόνια και μια ένδειξη για αυτό ήταν και η δυναμική παρουσία που είχαν στο κάλεσμα της Royal Enfield για το πρώτο Ladies Ride που διοργάνωσε η ελληνική αντιπροσωπεία MUVUS, το οποίο και πραγματοποιήθηκε στις 6 Οκτωβρίου. 

Royal Enfield Ladies' Ride 2024

Ένα event που λογικά θα πήγαινε... άπατο αν γινόταν πριν από λίγα χρόνια και η διοργάνωσή του τώρα από την αντιπροσωπεία της Royal Enfield δείχνει ότι οι ιθύνοντες της εταιρείας αφουγκράζονται σωστά τις εξελίξεις στους δύο τροχούς.

Στο πρώτο Royal Enfield Ladies' Ride που έγινε στις εγκαταστάσεις του Riding School Θανάσης Χούντρας οι περισσότερες από 40 αναβάτριες που βρέθηκαν στο Πολυδένδρι είχαν την ευκαιρία να οδηγήσουν τη μοτοσυκλέτα της RE που επιθυμούσαν και να την γνωρίσουν καλύτερα, στην ασφάλεια που προσφέρει το περιβάλλον μιας μικρής πίστας.

Royal Enfield Ladies' Ride 2024

Παράλληλα, οι συμμετέχουσες, στο μεσημεριανό διάλειμμα, έκαναν και θεωρητικό μάθημα στο Riding School, το οποίο ήταν μάλιστα προσαρμοσμένο στον γυναικείο τρόπο σκέψης και αντίληψης. Το βρήκαν ιδιαίτερα ενδιαφέρον, κάτι που φάνηκε τόσο από τις απορίες τους και την κουβέντα που ακολούθησε μετά τη λήξη του μίνι σεμιναρίου, όσο και από τη απαραίτητη σιγή που επικρατούσε την ώρα της "παράδοσης", όπως θα έπρεπε δηλαδή (όχι ακριβώς αυτό που γίνεται όταν στις καρέκλες βρίσκονται άντρες), για την ορθότερη αφομοίωση των πληροφοριών.

​    Royal Enfield Ladies Ride 2024

Κατά τη διάρκεια της ημέρας έγιναν 100 test rides από τις 45 συνολικά αναβάτριες που βρέθηκαν στο Royal Enfield Ladies' Ride και η επιτυχία του event "υποχρεώνει" τη MUVUS να το επαναλάβει την ερχόμενη χρονιά, όπως και άλλες αντιπροσωπείες να ακολουθήσουν το παράδειγμά της.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»