Samsung και Yamaha δοκιμάζουν ζελατίνα – οθόνη!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/4/2016

 

 

Η Samsung έχει ένα από τα ευρύτερα πεδία εφαρμογής των ηλεκτρονικών και αποτελεί βασικό προμηθευτή, ακόμα και ανταγωνιστών της. Μέχρι στιγμής όμως, το όνομά της είχε πολύ καιρό να συνδεθεί με την μοτοσυκλέτα. Πρόσφατα ωστόσο, μία συνεργασία με την Yamaha και συγκεκριμένα με το τρίκυκλο Tricity, την έφερε ξανά στο προσκήνιο. Samsung και Yamaha δοκιμάζουν έναν προβολέα που εμφανίζει πληροφορίες από το έξυπνο κινητό τηλέφωνο, απευθείας στην ζελατίνα. Πρόκειται για ένα HUD, όπως ακριβώς έχουμε δει ήδη να υπάρχουν σε αυτοκίνητα παραγωγής, που έχει προσαρμοστεί για λειτουργία στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας.

Προς το παρόν οι πληροφορίες που εμφανίζει το HUD έχουν να κάνουν με ενημερώσεις του κινητού τηλεφώνου με το οποίο συνδέεται, ωστόσο αυτός δεν είναι ο λόγος που οι εταιρίες μπήκαν σε αυτή την διαδικασία.

 

 

Η δοκιμή αυτή γίνεται στα πλαίσια του φορέα CMC, όπου από κοινού συμμετέχουν πλήρως οι αυτοκινητοβιομηχανίες και η BMW, Honda και Yamaha, από την πλευρά της μοτοσυκλέτας.

Είχαμε γράψει αναλυτικά για την συνεργασία αυτή (θυμηθείτε το άρθρο πατώντας εδώ) αλλά ας δούμε σύντομα τι ακριβώς σημαίνει αυτό:

Πέρσι, κατά την διάρκεια του Παγκόσμιου Συνεδρίου ITS (Intelligent Transport Systems) που πραγματοποιήθηκε στο Bordeaux, στη Γαλλία, ανακοινώθηκε η δημιουργία ενός φορέα με την ονομασία CMC (Connected Motorcycle Consortium) που από κοινού θα φροντίσει να δημιουργηθούν κοινά πρωτόκολλα επικοινωνίας των διαφορετικών οχημάτων. Ίσως όμως πιο σημαντική είδηση, είναι ότι υπογράφτηκε Μνημόνιο Συνεργασίας (Memorandum of Understanding: MoU), από όλα τα μέλη κατασκευαστές τού ACEM (Ευρωπαϊκός σύνδεσμος κατασκευαστών μοτοσυκλετών). Όσο καταραμένη λέξη κι αν είναι για εμάς το μνημόνιο, δεν παύει να μας δείχνει ότι ουσιαστικά τάσσονται μαζί με τους τρεις κατασκευαστές που δημιουργήσαν τον φορέα, και όλοι οι υπόλοιποι. Με βάση το MoU, τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας θα τα δούμε το 2020, και θα αφορούν την επικοινωνία των οχημάτων για καταστάσεις κινδύνου και κίνηση των δρόμων.

Κι ενώ υπάρχει ήδη η τεχνολογία για την επικοινωνία των οχημάτων, έχοντας μάλιστα προχωρήσει ήδη η εφαρμογή της στα μεγέθη και τα δεδομένα της μοτοσυκλέτας, αυτό που απομένει είναι η ενημέρωση του αναβάτη. Αυτό λοιπόν που ο περισσότερος κόσμος δεν αντιλαμβάνεται με την ανακοίνωση της συνεργασίας Samsung και Yamaha είναι όλα εκείνα που προετοιμάζονται.

Αυτή την στιγμή οι πληροφορίες που εμφανίζονται είναι η προειδοποίηση της λήψης γραπτού μηνύματος, η αναγνώριση της εισερχόμενης κλίσης καθώς και η ανανέωση κατεύθυνσης από το GPS. Το βάρος που δίνεται σε αυτό το στάδιο, είναι να βρεθεί εκείνο ακριβώς το εύρος της πληροφορίας που μπορεί να δεχτεί ο μέσος αναβάτης, παραμένοντας συνεχώς προσηλωμένος στην οδήγηση. Η μεγάλη διαφορά με τα αυτοκίνητα βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το σημείο, καθώς στην μοτοσυκλέτα αναγκαστικά μία οθόνη που προβάλει στη ζελατίνα καταλαμβάνει μεγάλο εύρος του οπτικού πεδίο του αναβάτη.

 

 

Το ενδιαφέρον είναι ότι στις ΗΠΑ η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος θα περάσει από τελείως διαφορετική συνεργασία, αν συνεχίσουν να ισχύουν οι υπάρχουσες προδιαγραφές στις μοτοσυκλέτες, την στιγμή που η νομοθεσία τους στα αυτοκίνητα είναι τελείως διαφορετική.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που τώρα μοιάζει μ’ ένα πρόσθετο χαρακτηριστικό στον εξοπλισμό μίας μελλοντικής μοτοσυκλέτας, θα αποκτήσει πολλαπλάσιας σημασίας ρόλο σε τέσσερα χρόνια, όταν τα αποτελέσματα του CMC έρθουν στο προσκήνιο. Ο τελικός σκοπός είναι ο αναβάτης να ενημερώνεται για όσα θα συναντήσει μπροστά του, αυτόματα από τα οχήματα που προπορεύονται. Η εφαρμογή αυτή θα είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον στην πρώτη της εμφάνιση…

Σε κάθε περίπτωση αυτό που έρχεται στο κοντινό μέλλον, είναι περισσότερη τεχνολογία στην καθημερινή μας επαφή με την μοτοσυκλέτα. Ήδη υπάρχει στην παραγωγή, από τους κατασκευαστές και όχι ως aftermarket, επικοινωνία της μοτοσυκλέτας με αντίστοιχη εφαρμογή στο κινητό τηλέφωνο μέσω Bluetooth και τα καλύτερα παραδείγματα είναι των Aprilia και Ducati. Στο μέλλον αυτή η επικοινωνία θα έχει βαρύτερη σημασία από σήμερα και εφαρμογές όπως των Samsung – Yamaha, προετοιμάζουν τις λύσεις σε προβλήματα που τότε θα έρθουν στην επιφάνεια… 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.