Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!

Αλήθειες για το μέλλον από έναν άνθρωπο που νομίζει πως θα είναι εκεί για να τις δει
Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/5/2023

Ο Timur Sardarov ο άνθρωπος που απέκτησε την MV Agusta και προσπάθησε να την αναδιαμορφώσει πριν ο συνδυασμός πανδημίας και πολέμου στην Ουκρανία του στερήσει πολλές από τις πηγές εσόδων που είχε, έδωσε συνέντευξη στην οποία λέει πολλές αλήθειες, τουλάχιστον την αλήθεια της δικής του πλευράς.

Διότι πράγματι το σχέδιο για την ανάπτυξη της MV Agusta είναι να χτυπήσει το κοινό της Ducati σε μία premium και ακριβή αγορά αλλά πιστεύει πως ο ίδιος θα είναι ακόμη στην MV Agusta για να το δει από κοντά να συμβαίνει, πράγμα δύσκολο.

Ο Pierer, ο ισχυρός άνθρωπος της Pierer Mobility στην συνέντευξη που παραχώρησε στον Cathcart και που σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ φιλοξενήσαμε σε προηγούμενο τεύχος του MOTO (μικρότερη εκδοχή της εδώ), δεν άφησε περιθώριο για το που στοχεύει σχετικά με την MV Agusta.

Οι απόψεις των δύο συγκρούονται και σε άλλο σημείο, στο θέμα του Lucky Explorer που ο Pierer τόνισε πως δεν θέλει η MV Agusta να μπει σε μία ξένη προς αυτή κατηγορία, αν πρώτα δεν παρουσιάσει νέες μοτοσυκλέτες και μάλιστα Made in Italy στις κατηγορίες που η MV Agusta έχει διαμορφώσει συνειδήσεις.

Αυτομάτως το παραπάνω σκοτώνει και το περίφημο 5.5, την μεσαία δηλαδή Adventure που είδαμε πριν λίγους μήνες στην EICMA και που υποτίθεται πως θα ερχόταν σε συνεργασία με την Benelli και κατά επέκταση την QJ. Αυτό το επιβεβαίωσε όμως και ο Sardarov, που συμφωνεί με τον Pierer στο γεγονός πως δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο η αγορά, από την MV Agusta συγκεκριμένα. Στα υπόλοιπα όμως φαίνεται πως οι δυο τους διαφωνούν γιατί ο Sardarov λέει πως το Lucky Explorer θα ξεκινήσει να παράγεται σε τρεις μήνες και θα λέγεται MV Agusta LXP.

Να σας θυμίσουμε πως εμείς το έχουμε οδηγήσει και μάλιστα ο Cathcart προσπάθησε να «πουλήσει» την ιδέα και στον Pierer, λέγοντας πως υπάρχει χώρος για ακριβές Adventure που ο στόχος τους είναι περισσότερο τουριστικός, αλλά ο ισχυρός άνθρωπος της KTM ήταν ανένδοτος. Σε κάθε περίπτωση το όνομα Lucky Explorer ήταν το πρώτο που απέρριπτε, οπότε ίσως εκεί, στην αλλαγή του ονόματος, να βρέθηκε τελικά κοινός τόπος με τον Sardarov.

Το άλλο σημείο που οι συνεντεύξεις των δύο αντρών λένε διαφορετικά πράγματα, είναι στο θέμα του ιδιοκτησίας της MV Agusta. Πρόσφατα και ο Hubert Trunkenpolz, ο Ν.2 της KTM για να δώσουμε πιο απλά την βαρύτητα των αρμοδιοτήτων, άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί πως αναλαμβάνουν την MV Agusta εξ ολοκλήρου, όπως άλλωστε είπε και ο Pierer στον Cathcart.

Επιπρόσθετα το MOTO είναι σε θέση να γνωρίζει πως το KTM Group έστειλε επιστολή στους βασικούς προμηθευτές του, εξηγώντας πως πλέον αναλαμβάνει πλήρως την διαχείριση της MV Agusta και πως θέλει να κρατήσει την γραμμή παραγωγής στην Ιταλία, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για νέες παραγγελίες.

Αυτό το τελευταίο μας δείχνει πως δεν πρόκειται για πόλεμο ανακοινώσεων δύο νέων συνεργατών αλλά πως πράγματι ο Pierer έχει προχωρήσει με τον τρόπο που έχει ανακοινώσει πως θα κάνει.

Οπότε οι παραπάνω δηλώσεις του Sardarov στο ιταλικό περιοδικό Motociclismo μπορούν να αξιολογηθούν και ως μία πρόθεση να κατευνάσει το υπάρχον δίκτυο αντιπροσώπων μετά την θύελλα των δηλώσεων από πλευράς KTM.

Σε αυτή τη συνέντευξη άλλωστε ο Sardarov λέει τα καλύτερα λόγια για τον Stefan Pierer, για το γεγονός πως είναι ένας από τους διαμορφωτές της παγκόσμιας αγοράς μοτοσυκλέτας και πως ο ίδιος θα παραμείνει για τουλάχιστον μία πενταετία στο τιμόνι της MV Agusta και στο νέο joint venture που έχουν δημιουργήσει με την KTM. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που περιμένουμε να δούμε αν ισχύει, μαζί με το τρίμηνο που έχει δώσει για την On-Off τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα τους που πλέον θα λέγεται LXP.

Το άλλο στο οποίο συμφωνούν οι δηλώσεις του με εκείνες του Pierer, είναι πως το μέλλον της MV Agusta είναι να ανταγωνιστεί την Ducati με μοτοσυκλέτες που θα κατασκευάζονται και θα σχεδιάζονται στην Ιταλία. Επιβεβαίωσε σε εκείνο το σημείο πως το σχεδιαστικό γραφείο CRC θα μπει κάτω από την ομπρέλα του Kiska και ο σχεδιασμός θα παραμείνει στο Varese, όπως είπε και ο Pierer και εξήγησε και τους λόγους που θα το κάνει αυτό.

Στο τέλος ο Sardarov εξαπέλυσε βέλη προς την Ducati και την Triumph, όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε για ποιο λόγο είχε προσεγγίσει τους Κινέζους κατασκευαστές με την σειρά, ξεκινώντας με την Loncin και πηγαίνοντας και στην QJ μέχρι οι Αυστριακοί να βάλουν τέλος σε αυτό το σενάριο. Υπεραμύνθηκε της θέσης του λέγοντας πως για να καλύπτουν τα έξοδά τους θα πρέπει να παράγουν 15.000 με 20.000 μοτοσυκλέτες τον χρόνο πράγμα που δεν μπορεί να γίνει αν δεν κάνουν τέτοιες κινήσεις. Εκεί πήρε αμυντική στάση λέγοντας πως οι μισές Ducati παράγονται στην Ταϊλάνδη, όπως και όλες οι Triumph. Ο κόσμος θεωρεί πως αγοράζει Αγγλικές και Ιταλικές μοτοσυκλέτες, όταν στην ουσία αγοράζει Ασιατικές, την ώρα που όλες οι MV Agusta παράγονται στην Ιταλία με 85% Ιταλικά εξαρτήματα. (σημείωση εδώ πως το αντίστοιχο ποσοστό για την Ducati Multistrada V4 είναι μόλις 60%). Οπότε, ολοκλήρωσε ο Sardarov, η κίνηση αυτή είχε γίνει τα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας.

Sardarov: Η MV Agusta θα γίνει το μεγάλο πρόβλημα της Ducati

Στην ερώτηση πως βλέπει το μέλλον σε μία πενταετία ο Sardarov είπε:

«Πιστεύω πως θα δώσουμε στην Ducati μερικούς πολύ ισχυρούς πονοκεφάλους γιατί με τις υποδομές και τις διασυνδέσεις προμηθευτών της KTM θα μπορέσουμε να κάνουμε πολλά βήματα μπροστά και να κάνουμε την Ducati να πονέσει πολύ. Θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τις μοτοσυκλέτες μας στην Ιταλία, ενώ η Ducati θα φτιάχνει ολοένα και περισσότερες στην Ταΐλάνδη και αυτό θα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για εκείνους».

Προς επίρρωση των παραπάνω, να θυμίσουμε πως η KTM πράγματι προορίζει την MV Agusta ως το αντίπαλο δέος για την Ducati. Γεγονός επίσης που έχουμε αναφέρει στο MOTO, πως η KTM έφτασε πολύ κοντά στην απόκτηση της Ducati πριν από λίγα χρόνια. Τόσο κοντά που ξέφυγε η πληροφορία από το στενό κύκλο της διοίκησης και έφτασε στα πιο χαμηλά στρώματα γιατί μπήκαν στην διαδικασία να προετοιμάζουν γραφειακούς χώρους και να εσωτερικές μετακινήσεις. Αν θυμάστε στο παρελθόν κάθε λίγο έβγαινε και μία «είδηση» πως η Ducati πωλείται. Εμείς όμως γράφαμε πως η Ducati είναι ένα asset για την γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που βρίσκεται μόνιμα προς πώληση για το κατάλληλο αντίτιμο, οπότε δεν έχει νόημα καμία είδηση πως πωλείται. Η είδηση υπάρχει μόνο στο «πουλήθηκε» καθώς η κατάσταση προς πώληση είναι μόνιμη και η KTM είχε φτάσει σε οριστική συμφωνία με τα πάντα έτοιμα, όταν τελευταία στιγμή ενεργοποίησαν μία δικλείδα ασφαλείας οι παλαιοί μέτοχοι των ιδρυτών της Ducati Meccanica, καθώς οι Ducati είναι δύο, που τους επιτρέπει να ασκήσουν βέτο. Πράγμα που έκαναν συγκεκριμένα για τους Αυστριακούς. Τώρα οι Αυστριακοί επιστρέφουν μέσω της MV Agusta, είτε με τον Sardarov σε ενεργό ρόλο, είτε -το πιθανότερο- χωρίς την παρουσία του.

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha