Σε επιδότηση 20% παραμένουν τα ηλεκτρικά δίκυκλα – Εξαιρούνται από την αύξηση του "Κινούμαι Ηλεκτρικά"

Bonus μόνο στα αυτοκίνητα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/2/2022

Σε αναβάθμιση του προγράμματος «Κινούμαι Ηλεκτρικά» προχώρησε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αυξάνοντας το ποσοστό επιδότησης για νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα στο 30% και το πλαφόν της επιδότησης στα €8.000 εξαιρώντας από την αύξηση αυτή τα ηλεκτρικά δίκυκλα που συνεχίζουν όμως να επιδοτούνται με 20% και με πλαφόν €800 ευρώ.

Στο μεταξύ τα ηλεκτρικά που είναι ισοδύναμα με τα θερμικά δίκυκλα των 125 κυβικών και άνω είναι σε ορισμένες περιπτώσεις και αρκετά ακριβότερα με την επιδότηση να είναι βασικός παράγοντας για την απόκτησή τους.

Το μόνο καλό είναι πως το πρόγραμμα «Κινούμαι Ηλεκτρικά» επιτρέπει πλέον την απόκτηση ηλεκτρικών δικύκλων και από επιχειρήσεις ενώ το πιο σημαντικό είναι πως επιδοτείται η αγορά δεύτερης μπαταρίας για το δίκυκλο με €300 δηλαδή περίπου το 1/3 της μέσης τιμής για μία δεύτερη μπαταρία όταν μιλάμε για κάποιο μικρό ηλεκτρικό σκούτερ.

Το ζήτημα είναι πως τα ικανότερα ηλεκτρικά δίκυκλα κι εκείνα που προσφέρουν πραγματική ενεργητική ασφάλεια ή οι αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, μπορούν να φτάσουν σε τιμή όσο κι ένα μικρό αυτοκίνητο και θα επωφελούνταν ουσιαστικά από το νέο πρόγραμμα, κάτι που δυστυχώς δεν έγινε.

Άγνωστο γιατί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αποφάσισε να μην συμπεριλάβει τα δίκυκλα στο νέο πρόγραμμα, γεγονός όμως είναι πως στην πρώτη φάση του «Κινούμαι Ηλεκτρικά» τα στοιχεία έδειξαν πως κέρδισε η μικροκινητικότητα με ελάχιστα αυτοκίνητα να συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα. Ίσως για αυτό τώρα η κυβέρνηση να εστίασε εκεί αφήνοντας απέξω τα δίκυκλα, χωρίς να υπολογίζει όμως πως τα ακριβότερα από αυτά προσφέρουν και σημαντικά καλύτερη ενεργητική ασφάλεια.

Αν λοιπόν αποδεχόμαστε το γεγονός πως η απόκτηση ηλεκτρικού πρέπει να είναι συνυφασμένη και με επιδότηση, τότε είναι λάθος που τα ασφαλέστερα από αυτά επιδοτούνται το ίδιο με τα ηλεκτρικά ποδήλατα! Για ένα ηλεκτρικό σκούτερ με αγορά έως και €3.000 ή €4.000 το πλαφόν των €800 δεν είναι μικρό αλλά για μία μοτοσυκλέτα με διπλάσιο ή κι ακόμη μεγαλύτερο κόστος απόκτησης, το ποσό αυτό κρίνεται εξαιρετικά μικρό, όταν η διαφορά αυτή αφορά και την οδηγική συμπεριφορά και την ενεργητική ασφάλεια.

Την ίδια στιγμή τα χρήματα της επιδότησης καθυστερούν υπερβολικά να καταβληθούν στους δικαιούχους, πράγμα που ισχύει για όλους, όσο μεγάλο ή μικρό και αν είναι το ποσό της επιδότησης.

Από την μία λοιπόν έχουμε την εικόνα πως προωθείται η ηλεκτροκίνηση κι από την πρακτική πλευρά των πραγμάτων τα κίνητρα δεν είναι αντάξια του ντόρου. Ασχέτως με το αν θέλει κανείς τα ηλεκτρικά δίκυκλα ή όχι, το ζήτημα εδώ είναι να υπάρχουν ίσες αποστάσεις από την πλευρά της Πολιτείας και να σταματήσει το δίκυκλο να αποτελεί την ουρά κάθε μέτρου και νόμου.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.