Sherco 300 SE Factory vs Toyota GR DKR Hilux T1, στον πιο επικίνδυνο ορεινό χωματόδρομο της Ν. Αφρικής [Video]

Με πρωταγωνιστές τους Wade Young και Giniel de Villiers - Ο χαμένος πίνει Red Bull από τη μπότα του νικητή!
motomag Κόντρα μεταξύ Sherco 300 SE Factory και Toyota GR DKR Hilux T1 στον πιο επικίνδυνο ορεινό δρόμο της Αφρικής [Video]
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

6/12/2023

H Red Bull κατά καιρούς μας έχει χαρίσει μοναδικά βίντεο τα οποία αποτυπώνουν την αέναη αγωνιστική κόντρα μεταξύ μοτοσυκλέτας και αυτοκινήτου, τώρα η διάσημη εταιρεία ενεργειακών ποτών αποφάσισε να μας προσφέρει άλλο ένα αυτή τη φορά στο χώμα, με πρωταγωνιστές το Toyota GR DKR Hilux T1 το οποίο έχει κερδίσει τρεις φορές το Rally Dakar και την δίχρονη enduro μοτοσυκλέτα Sherco 300 SE Factory η οποία θα έκλεβε την παράσταση μερικές ημέρες αργότερα στο φετινό Roof of Africa.

Οι δύο μονομάχοι οι οποίοι έφερε η Red Bull δεν ήταν τυχαίοι. Από την μία ο πολυνίκης του Roof of Africa, Wade Young -o αναβάτης της Sherco λίγες ημέρες αργότερα θα κέρδιζε τον αγώνα φτάνοντας τις οκτώ νίκες- και από την άλλη ο Giniel de Villiers, νικητής του Rally Dakar το 2009. Οι δύο τους λίγο πριν την έναρξη του αγώνα Hard Enduro Roof of Africa ο οποίος διεξάγεται στο Λεσότο της Αφρικής δέχθηκαν να λάβουν μέρος σε έναν σύντομο αγώνα σε μία διαδρομή που μόνο τρόμο μπορεί να προκαλέσει. H Red Bull αποφάσισε πως το γνωστό πέρασμα Sani Pass θα αποτελούσε το σημείο της αγωνιστικής κόντρας ενώ για να κάνει πιο πικάντικο τον αγώνα, ο ηττημένος θα έπρεπε να πιει το γνωστό σε όλους μας Red Bull από το παπούτσι του νικητή στην αφρικανική pub που βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής... Για όσους δεν γνωρίζουν, το Sani Pass είναι μια ορεινή χωμάτινη διαδρομή γεμάτη φουρκέτες, που βρίσκεται σε υψόμετρο 2.865 μέτρων, γεμάτη με κροκάλες και νερόλακκους, ενώ όπως θα δείτε και στο βίντεο δεν υπάρχει κανένα μέτρο ασφαλείας όπως μπαριέρες ή τοιχία στις άκρες του δρόμου!

Κόντρα μεταξύ Sherco 300 SE Factory και Toyota GR DKR Hilux T1 στον πιο επικίνδυνο ορεινό δρόμο της Αφρικής [Video]

Στη διαδρομή των 4 χιλιομέτρων πρώτος μπήκε στην μάχη με το χρονόμετρο ο Wade Young, με τον 27χρονο να οδηγεί με λύσσα το Sherco SE 300 ενώ το πως κατάφερε να αντιμετωπίσει τις κροκάλες και τα λούκια είναι άξιο θαυμασμού. Ο παρουσιαστής του βίντεο ανακοινώνει πως ο χρόνος του Young ήταν 4 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα λέγοντας στον Giniel de Villiers πως ήρθε η σειρά του. Ο επίσης Νοτιοαφρικάνος ξεκινά με το θηριώδες pick up της Toyota απόδοσης 405 ίππων έχοντας ως στόχο να κερδίσει τον Young και όπως μπορεί κανείς να δει... είχε σαφές πλεονέκτημα. Σε κάθε φουρκέτα το Hilux κουβαλούσε μεγαλύτερη ταχύτητα σε σχέση με το Sherco ενώ ταυτόχρονα η ανάρτηση κατάπινε κάθε ανωμαλία. Μετά το τέλος της εντυπωσιακής κόντρας οι Young και De Villiers βρέθηκαν στην αφρικανική pub για να αποκαλυφθεί ο τελικός νικητής που ήταν ο De Villiers με χρόνο 3 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Ο Wade Young ο οποίος έχασε το στοίχημα ήπιε το Red Bull από το μποτάκι του De Villers αν και από ότι είδαμε η γεύση του φάνηκε... να μην τον ενθουσιάζει.

Ετικέτες

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S