Shoei e:Drylens - Ηλεκτροχρωμική LCD μεμβράνη θέλει να βάλει τέλος στις φιμέ ζελατίνες

Σκουραίνει αυτόματα ή χειροκίνητα σε διαφορετικά επίπεδα - Και αντιθαμβωτική με ρόλο 2 σε 1 
Shoei e:drylens φωτοχρωμική LCD ζελατίνα 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Shoei έχει ήδη στην γκάμα της "φυσική" φωτοχρωμική ζελατίνα, ωστόσο κάνει τώρα το επόμενο βήμα με την παρουσίαση της ηλεκτρικά ελεγχόμενης LCD μεμβράνης e:Drylens.

Η Shoei έχει ήδη στην γκάμα της "φυσική" φωτοχρωμική ζελατίνα, για όλους εκείνους που δεν θέλουν να έχουν μαζί τους διάφανη ζελατίνα για να την αλλάξουν, αν οδηγήσουν το βράδυ. Ωστόσο η ιαπωνική εταιρεία κάνει τώρα το επόμενο βήμα με την παρουσίαση της ηλεκτρικά ελεγχόμενης LCD μεμβράνης e:Drylens.

Η ηλεκτρικά ελεγχόμενες LCD μεμβράνες δεν είναι κάτι καινούργιο και έχουν βρει εμπορική εφαρμογή εδώ και καιρό στα αυτοκίνητα με τη Shoei να φέρνει τώρα την τεχνολογία και στα κράνη μοτοσυκλέτας με την μεμβράνη e:Drylens.

Shoei e:drylens φωτοχρωμική LCD ζελατίνα 2025

Σύμφωνα με ιαπωνική εταιρεία η e:Drylens μπορεί να σκουραίνει αυτόματα στην ηλιακή ακτινοβολία λόγω του αισθητήρα φωτός που ενσωματώνει, με τον αναβάτη να μπορεί να ελέγξει και χειροκίνητα το ποσοστό, ενώ η τοποθέτησή της εσωτερικά εμποδίζει και το θάμπωμα που προκαλείται από την υγρασία αλλά και την πιθανότητα να γρατσουνιστεί, σε σχέση με την συμβατική φωτοχρωμική ζελατίνα που έχει στην γκάμα της η Shoei. 

Η μεμβράνη μπορεί να μειώσει το φως που φτάνει στα μάτια του αναβάτη κατά 35% στην χαμηλότερη ρύθμισή της και κατά 80% στην υψηλότερη, ενώ μπορεί να λειτουργήσει για έως και 20 ώρες. Η μπαταρία που έχει το controller της ζελατίνας επαναφορτίζεται μέσω θύρας USB.

Η e:Drylens θα είναι διαθέσιμη στην Ιαπωνία από τις 9 Ιανουαρίου του 2026 στην τιμή των 160 ευρώ περίπου χωρίς φόρο αλλά υπάρχει πρόβλημα για την έλευσή της στην Ευρώπη, τουλάχιστον αυτή την στιγμή, εξαιτίας δέσμευσης με την Pinlock.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες