Siberia – Road of bones

Μια νέα περιπέτεια ξεκινά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/7/2019

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης επιστρέφει στις μοτοσυκλετιστικές του ρίζες με ένα καινούργιο project που ξεκινά. Ο Έλληνας ταξιδευτής έχει βρεθεί στα πιο απίθανα μέρη του κόσμου με τις πιο απίθανες μοτοσυκλέτες. Τώρα, θα βρεθεί για άλλη μια φορά πάνω στη σέλα της μοτοσυκλέταw με την οποία έγραψε τα περισσότερα χιλιόμετρα και άρχισε να γίνεται συνώνυμο της έννοιας Globetrotter! Το θρυλικό του BMW F650 Funduro μπήκε στη διαδικασία ενός… extreme makeover και μαζί θα πορευτούν σε ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη της υφηλίου: την Σιβηρία. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί αναλύονται οι λεπτομέρειες της ανακατασκευής και το πλάνο του ταξιδιού για το οποίο, όπως πάντα, θα ενημερώνεστε μέσω των τακτικών ανταποκρίσεών του μέσα από το site μας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

“Siberia – Road of bones”

Η διάσχιση του μακρύτερου χωματόδρομου στον κόσμο (3.100 χλμ.) με μια μοτοσυκλέτα είναι αναμφισβήτητα μια συναρπαστική εμπειρία, που ονομάζεται "Road of bones". Με "εργαλείο" περιπέτειας την προσωπική του BMW F650 (μοντέλο 1999) και πεδίο ταξιδιωτικής δράσης την αχανή και αραιοκατοικημένη βορειοανατολική Σιβηρία, ο γνωστός φωτογράφος – ταξιδιωτικός αρθρογράφος Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να ανταποκριθεί επάξια στις αντίξοες απαιτήσεις της χωμάτινης περιπέτειας δρόμου "ADV 2 Road of bones" και να πανηγυρίσει στην πόλη Magadan την επιτυχή έκβαση ενός ακόμα δίτροχου τολμήματος.


Βασικός χορηγός του ταξιδιού "ADV 2 Road of bones" είναι η "ΒΜW Πναγιωτόπουλος Α.Ε" (μέλος του Δικτύου Επίσημων Εμπόρων BMW HELLAS AE.), που ανέλαβε αποκλειστικά την τεχνική υποστήριξη και προετοιμασία της BMW F650 του Κων/νου Μητσάκη.
Για τους ανθρώπους της “ΒΜW Παναγιωτόπουλος Α.Ε”, η υπέρβαση του σιβηρικού χωματόδρομου "Road of bones" με μια BMW F650 η οποία μετρά ακριβώς 20 χρόνια "κατασκευαστικής ζωής", αντιπροσωπεύει μια δυνατή πρόκληση. Γιατί μέσα από το ταξιδιωτικό εγχείρημα του Έλληνα αναβάτη θα προβληθεί –με τον πλέον άμεσο τρόπο– η διαχρονική αξιοπιστία και αντοχή των μοτοσικλετών BMW, ενώ ταυτόχρονα θα επιβεβαιωθεί το ταξιδιωτικό προφίλ της BMW Motorrad.


Η διαδρομή του "ADV 2 Road of bones" ξεκινά την 1/8/2019 από την πόλη – λιμάνι Vladivostok της Ανατολικής Σιβηρίας, διατρέχει τις πόλεις Khabarovsk, Tynda, Yakutsk, Susuman και ολοκληρώνεται στις 27/8/2019 στην παραθαλάσσια πόλη Magadan της Βορειοανατολικής Σιβηρίας.


ΧΟΡΗΓΟΙ - ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ


Το ταξίδι "ADV 2 Road of bones" τυγχάνει της ευγενικής χορηγίας:
ΒΜW Παναγιωτόπουλος Α.Ε - Μέλος του Δικτύου Επίσημων Εμπόρων BMW HELLAS AE.
Ipone – Λιπαντικά μοτοσυκλετών
Motofashion – Κατάστημα αξεσουάρ μοτοσυκλέτας & αναβάτη
Michelin
Tyre Shop – Κατάστημα ελαστικών μοτοσυκλέτας
Dainese / AGV
Photoagora.gr – Κατάστημα φωτογραφικών ειδών
Pimenidis Travel – Τουριστικό γραφείο
Rider's Shop – Ελαστικά / αξεσουάρ μοτοσυκλέτας
Bike It – Καθημερινό περιοδικό μοτοσυκλέτας
ΜΟΤΟ / Motomag – Μηνιαίο περιοδικό μοτοσυκλέτας

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.