Σημαντική άνοδος της μοτοσυκλέτας στην Γερμανία - Τα 50 πιο εμπορικά μοντέλα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/1/2021

Η περίπτωση της Γερμανίας μας απασχολεί ως παράδειγμα γιατί μέσα στο 2020 οι πωλήσεις μοτοσυκλετών αυξήθηκαν +17% ενώ συνολικά τα δίκυκλα εκτοξεύτηκαν +32%!

Τους δύο σημαντικούς μήνες, Μάρτιο και Απρίλιο 2020 που θα έπρεπε να ξεκινήσει η σεζόν στην Γερμανία, μία σεζόν πολύ πιο περιορισμένη εξαιτίας του καιρού συγκριτικά με εμάς εδώ, η Γερμανία όπως τόσες και τόσες χώρες επέβαλλε περιορισμό κυκλοφορίας και κλείδωσε τα καταστήματα και τις εκθέσεις τους. Θα περίμενε κανείς όπως και οι ίδιοι οι καταστηματάρχες, ότι η αγορά μοτοσυκλέτας θα κατέρρεε, κι όμως από τον Μάιο και μετά τα νούμερα εκτοξεύθηκαν προσπερνώντας και το 2019 και το 2018 ιδιαίτερα για τις μικρές μοτοσυκλέτες και τα μικρά σκούτερ που εμπεριέχονται στο συνολικό +32% για τα δίκυκλα. Δεν ξεχνάμε πως εκτός από το κατά κεφαλή εισόδημα, η φορολογία των οχημάτων, η δανειοδότηση, η γραφειοκρατία κτλ δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα, ενώ επιπρόσθετα στην Γερμανία οδηγείς 125 χωρίς να δώσεις εξετάσεις αν έχεις δίπλωμα αυτοκινήτου για πέντε χρόνια, κάνοντας 9 μαθήματα. Αρκετός κόσμος που δεν είχε δίκυκλο και κυκλοφορούσε με αυτοκίνητο και συγκοινωνία, στράφηκε σε μικρά σκούτερ μετά το πρώτο lockdown. Αντίθετα στην Ελλάδα για ένα μεγάλο διάστημα φτάσαμε να μην μπορείς να δώσεις ακόμη κι εξετάσεις. Επιπρόσθετα στην Γερμανία όπως και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης εκτός της Ελλάδας, επιτρέπεται να οδηγείς μοτοποδήλατο κατηγορίας ΑΜ <45km/h χωρίς καμία προϋπόθεση, χωρίς εξετάσεις, μαθήματα κτλ. Θα μπορούσε να πει κανείς πως συγκεκριμένα για την Ελλάδα θα έπρεπε όχι μόνο να υπάρχουν εξετάσεις αλλά να δέρνουν και τους νέους οδηγούς προκαταβολικά αν δώσεις βάση σε αυτά που γράφτηκαν στα κοινωνικά δίκτυα για την επικείμενη αλλαγή στα διπλώματα. Όταν στην πράξη το θέμα της κατηγορίας ΑΜ έφτασε να διαφέρει στην χώρα μας γιατί απλά ξεχάστηκε μία ημέρα στην ανανέωση της νομοθεσίας. Χωρίς σχέδιο, χωρίς μελέτη λοιπόν, απλά μια μέρα άλλαξε…

Ας δούμε όμως τι συνέβη με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες στην Γερμανία. Καταρχήν τα νούμερα είναι φουσκωμένα γιατί έγιναν πολλές προ-ταξινομήσεις Euro4 μοτοσυκλετών ώστε να μπορούν νόμιμα να κυκλοφορήσουν το 2021, σε σημείο που ο Δεκέμβριος 2020 ήταν 327% μεγαλύτερος σε πωλήσεις από τον Δεκέμβριο 2019 για τις μοτοσυκλέτες άνω των 500 κυβικών και 450% για κάτω των 500^ων κυβικών. Αντίστοιχα στα σκούτερ η αύξηση ήταν 216% ενώ στα μικρά μεγαλύτερη φτάνοντας το 436% τον Δεκέμβριο. Παρόλο λοιπόν που μέσα στα παρακάτω νούμερα εμπεριέχεται και η ταξινόμηση του στοκ, η πραγματική αύξηση πωλήσεων μοτοσυκλετών στην Γερμανία ήταν και πάλι αρκετά μεγάλη.

Στην κορυφή είναι, φυσικά, το GS της BMW όμως από εκεί και πέρα ξανασυναντάς μοτοσυκλέτα της BMW στην 14^η θέση. Το Z900 της Kawasaki κερδίζει την δεύτερη θέση ενώ συνολικά οι Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες έρχονται ψηλά σε πωλήσεις.

Μην σας κάνουν εντύπωση τα σχεδόν 2.500 KTM 690 SMC, διότι στην Γερμανία υπάρχει μία ολόκληρη κουλτούρα γύρω από τις Supermoto συνολικά και ειδικά για τις KTM, ακόμη κι αν αρκετά από αυτά τα 2.500 690, χρησιμοποιούνται από ανθρώπους που δεν κάνουν συνέχεια σούζες. Όπως άλλωστε μου είχε δηλώσει παλαιότερα άνθρωπος της KTM στην Αυστρία, υπεύθυνος πωλήσεων για τις γερμανόφωνες χώρες, είναι γιατί στην σέλα ενός 690 SMC δηλώνεις στους γύρω σου πως είσαι αθλητικός και γρήγορος, χωρίς απαραίτητα να παραβιάζεις κάθε λίγο τον ΚΟΚ. Του είπα πως καταλαβαίνω, έχουμε κάτι αντίστοιχο κι εμείς εδώ, τόσο με τις GS, όσο και με άλλες μοτοσυκλέτες… Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μεγαλύτερη συγκέντρωση SMC σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι γιατί χρησιμοποιούνται τα Σαββατοκύριακα στον ελεύθερο χρόνο και οδηγούνται και στα άκρα, στους επαρχιακούς δρόμους. Η μοτοσυκλέτα έτσι και αλλιώς έχει εκεί άλλο χαρακτήρα από ότι στην Μεσογειακή Ευρώπη και το παιχνιδιάρικο SMC είναι μια καλή επιλογή για τον σκοπό αυτό.

Στα 50 πρώτα μοντέλα στην μεγάλη και σημαντική αγορά της Γερμανίας, δεν θα βρείτε καμία κινεζική μοτοσυκλέτα, ενώ καλύτερο στα 500άρια είναι το Honda Rebel! Πολύ καλά πήγε όμως και η Royal Enfield με δύο μοντέλα στην 50άδα ενώ απουσιάζει ολότελα από τα πρώτα 50 η Multistrada χωρίς αυτό να δηλώνει την απήχηση αυτού του μοντέλου, καθώς όλοι περίμεναν, και περιμένουν, το V4. Απόδειξη για αυτό τα 1.007(!) Streetfighter V4 που πωλήθηκαν μόλις έγινε διαθέσιμο. Γενικότερα όμως, σύμφωνα με την Kawasaki Deutschland που είχαμε πρόσφατη επικοινωνία, αρκετός κόσμος συγκρατήθηκε περιμένοντας νεότερα μοντέλα. Από την μία οι προ-ταξινομήσεις του Δεκεμβρίου ανεβάζουν το συνολικό νούμερο, αλλά από την άλλη η αύξηση ήρθε παρόλο την αυτοσυγκράτηση και την προσμονή. Στο μεταξύ η Kawasaki έχει την δεύτερη θέση με το Z900 και ιδιαίτερα υψηλό νούμερο που συνολικά στην Ευρώπη είναι και μικρό! Γιατί στην άλλη σημαντική αγορά της Ευρώπης, την Γαλλία, το Z900 έχει πουλήσει ακόμη περισσότερες μονάδες!

Η αγορά μοτοσυκλέτας της Γερμανίας είναι από τις πιο υγιείς της Ευρώπης, με ενημερωμένους καταναλωτές από σωστές πηγές που κάνουν συνειδητές επιλογές. Από την άλλη είναι και μία αγορά που δεν την έχει χτυπήσει η οικονομική ύφεση, φέρνοντας στην επιφάνεια παθογένειες…

Κατάταξη	Μοτοσυκλέτα	Πωλήσεις 2020
1	BMW R 1250 GS	9,228
2	Kawasaki Z 900	3,853
3	Yamaha MT-07	3.226
4	Kawasaki Z 650	3,086
5	KTM 690 SMC	2,492
6	KTM 790 Duke	2,418
7	Yamaha Ténéré 700	2,394
8	KTM 390 Duke	2,277
9	Suzuki GSX-S 750	2,178
10	Honda CMX 500 Rebel	2,037
11	Honda CRF 1100 L Africa Twin	1,867
12	Honda CB 650 R	1,786
13	Suzuki SV 650	1,711
14	BMW S 1000 XR	1,704
15	BMW F 900 R	1,654
16	BMW R 1250 RS	1,515
17	KTM 790 Adventure	1,428
18	Honda NC 750 X	1,409
19	Yamaha MT-09	1,393
20	KTM 1290 Super Duke R	1,353
21	BMW R 1250 R	1,339
22	BMW F 900 XR	1,337
23	KTM 1290 Super Adventure	1.312
24	Yamaha Tracer 900	1,307
25	BMW S 1000 RR	1,296
26	Kawasaki Ninja 650	1,270
27	Husqvarna 701 Supermoto	1,235
28	Harley-Davidson Sportster XL 1200 X	1,220
29	Honda CB 500 F	1,201
30	Kawasaki Vulcan S	1,119
31	Kawasaki Z 900 RS	1,111
32	Harley-Davidson Street Bob	1,079
33	BMW F 750 GS	1,067
34	Suzuki V-Strom 650	1,060
35	Ducati Streetfighter V4	1.007
36	Moto Guzzi V85 TT	982
37	Honda CBR 650 R	972
38	BMW R 1250 RT	964
39	Royal Enfield Bullet Electra 500	935
40	Honda CB 1000 R	879
41	Honda CBR 500 R	870
42	KTM 300 EXC	833
43	Royal Enfield Interceptor / Continetal GT 650	828
44	BMW F 850 GS	825
45	Triumph Rocket 3	791
46	Honda NC 750 S	790
47	KTM 890 Duke	741
48	Suzuki GSX-S 1000	740
49	Harley-Davidson Sport Glide	737
50	BMW S 1000 R	716

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.