Σήριαλ πώλησης Ducati

Έχει ακόμη πολλά επεισόδια…
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/9/2017

Αυτό που ξεκίνησε σαν φήμη και μετεξελίχθηκε σε ένα κανονικό σίριαλ και αφορά την πώληση της Ducati, φαίνεται ότι θα συνεχιστεί για πολύ καιρό ακόμη, σύμφωνα με τις πληροφορίες που εξακολουθούν να βγαίνουν στην επιφάνεια. Μέχρι στιγμής, το σίγουρο είναι ότι το όλο ζήτημα μπαίνει στον "πάγο", αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κλείνει και οριστικά.

Σύμφωνα με αναφορές από το Bloomberg, ένα από τα μεγαλύτερα κανάλια παγκοσμίως σχετικά με τα οικονομικά νέα, η διαφωνία που υπάρχει μέσα στο συμβούλιο του VW Group, ανάμεσα στα στελέχη και τα συνδικάτα των εργαζομένων που συμμετέχουν με ισάριθμα μέλη, έχει επιφέρει το προσωρινό πάγωμα. Μέχρι στιγμής είχαν ακουστεί πάρα πολλά ονόματα και επενδυτές ως επίδοξοι ιδιοκτήτες, αλλά κάθε φορά η εκάστοτε προσφορά (ή η φήμη μιας τέτοιας) έφτανε στο σημείο να αποσυρθεί, ενώ μεγάλο μέρος για την δυσαρέσκεια που συνόδευε αυτή την διαδικασία καταλογιζόταν στον Τύπο.

Αν και δεν είχε καθοριστεί το τίμημα για την εξαγορά της Ducati, το κόστος κυμαινόταν ανάμεσα στα 1,3 με 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν 100 φορές πάνω από τα καθαρά ετήσια κέρδη της εταιρείας που ανέρχονται στα 100 εκατομμύρια ευρώ. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έθεσαν ως επιχείρημα ότι η αγορά της Ducati δεν είχε καμία σχέση με τις βασικές δραστηριότητες του VW Group παγκοσμίως, και με δεδομένο ότι καταλαμβάνουν το 50% του συμβουλίου, είχαν τη δύναμη να μπλοκάρουν τις συμφωνίες.

Η Ducati αγοράστηκε το 2012 από το Group μέσω της Audi, αλλά από τον Απρίλιο της φετινής χρονιάς άρχισαν να διακινούνται οι φήμες σε μια προσπάθεια του VW Group να λειτουργήσει η Ducati ως αντιστάθμισμα του αυτοκινητιστικού τομέα και της ζημιάς που είχε υποστεί εξαιτίας του σκανδάλου με τις εκπομπές ρύπων. Με δεδομένο ότι η αγορά της Ducati είχε κοστίσει στην VW 1,283 δισεκατομμύρια ευρώ, ένας πλειοδοτικός διαγωνισμός για την πώλησή της θα μπορούσε να φέρει ένας αξιοπρεπές κέρδος από σχετικά βραχυπρόθεσμη επένδυση.

Tο όλο ζήτημα μπαίνει στον "πάγο", αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κλείνει και οριστικά

Σύμφωνα λοιπόν με τις αναφορές του Bloomberg, οι διαπραγματεύσεις για μια πιθανή πώληση είναι σχεδόν αδύνατο να ξεκινήσουν ξανά αυτή τη χρονιά.

Πριν από λίγο όμως ήρθε στην επιφάνεια μια ακόμη πτυχή, όπως αποκάλυψαν οι Economic Times. Αυτή τη φορά, η ινδική φίρμα που έχει στην κατοχή της την Royal Enfield, η Eicher Motors,  φέρεται πως θέλει να κάνει προσφορά για την εξαγορά της Ducati ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 1,7 δις ευρώ). Αν και είναι εις γνώση τους ότι οι διαδικασίες διαπραγματεύσεων έχουν παγώσει, υπάρχει η πεποίθηση ότι η τελική απόφαση για το αν θα πουληθεί η Ducati θα ληφθεί στις 29 Σεπτεμβρίου.

Πηγή μέσα από τους Economic Times μάλιστα, αναφέρουν πως το θέμα παίρνει παράταση όχι τόσο λόγω της διαφωνίας με τα συνδικάτα, όσο λόγω των επικείμενων εκλογών στη Γερμανία. Υπάρχει μάλιστα ελπίδα ότι πρόκειται για μια προσωρινή διακοπή κι όχι για ένα οριστικό αδιέξοδο. Σύμφωνα μάλιστα με την ίδια πηγή, η Eicher έχει περάσει την αρχική αξιολόγηση και θα προχωρήσει στον διαγωνισμό άκρως επιθετικά.

 

Ετικέτες

Michelin: Εξαγόρασε την αμερικάνικη Flexitallic, εταιρεία κατασκευής φλαντζών 

Οι Γάλλοι επεκτείνονται σε νέες αγορές με μπαράζ εξαγορών αμερικάνικων και ευρωπαϊκών εταιρειών
Michelin - Εξαγοράζει την αμερικάνικη Flexitallic
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/2/2026

Την εξαγορά της αμερικάνικης Flexitallic, εταιρείας με ηγετική θέση στην κατασκευή φλαντζών για βιομηχανική χρήση, ανακοίνωσε η Michelin που επεκείνεται και σε νέους τομείς της αγοράς.

Η Michelin έχει αναπτύξει ήδη ισχυρή παρουσία στο συγκεκριμένο κομμάτι της αγοράς και με την απόκτηση της Flexitallic θέλει να εξασφαλίσει μια ηγετική θέση. Η Flexitallic είναι ιστορική εταιρεία κατασκευής φλαντζών, ιδρύθηκε το 1912, έχει έδρα το Texas και είναι υπεύθυνη για την εφεύρεση της σπειροειδούς φλάντζας.

Με ετήσιες πωλήσεις της τάξης των 186 εκατ. ευρώ, η Flexitallic κατασκευάζει φλάντζες και τσιμούχες από σύνθετα υλικά για βιομηχανική χρήση με εξαιρετικά ευρύ πεδίο αναφορικά με τις βιομηχανικές εφαρμογές, αφού οι φλάντζες της κατασκευάζονται για να αντέχουν εξαιρετικά χαμηλές αλλά και εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες (από -150 βαθμούς Κελσίου έως και πάνω από 1.000), όπως και σε πολύ υψηλή πίεση, πάνω και κάτω από τη θάλασσα και στο διάστημα, ενώ έχει και εφαρμογές για σφράγιση και ασφαλή μεταφορά χημικών. 

Τα προϊόντα της Flexitallic χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, στον χώρο της αποθήκευσης και παραγωγής ενέργειας (υδρογόνο, ηλιακή ενέργεια, πετρέλαιο) στις κυψέλες καυσίμου, στην παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, στη φαρμακοβιομηχανία και στη βιομηχανία φαγητού.

Η ολοκλήρωση της εξαγοράς, που είναι σύμφωνη με τη στρατηγική "Michelin in Motion 2030" της εταιρείας και έχει να κάνει με την είσοδό της σε νέες αγορές, αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του πρώτου μισού του 2026 σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση. 

Η Flexitallic θα υπάγεται στο τμήμα προηγμένων σύνθετων υλικών του ομίλου της Michelin, όπως και η εταιρεία κατασκευής υδραυλικών σφραγίδων Hallite Seals (την αγόρασε η Michelin το 2018), η οποία εξαγόρασε πρόσφατα την ιταλική Aston Seals που εξειδικεύεται επίσης στις σφραγίδες για υδραυλικές εφαρμογές.

Η εταιρεία ανακοίνωσε πρόσφατα και την εξαγορά των Cooley Group και Tex Tech, με μετρητά παρακαλώ χωρίς να ανακοινώνεται το ποσό, με την εξαγορά να ολοκληρώνεται επίσης εντός του πρώτου μισού του 2026. Οι Cooley Group και Tex Tech είναι δύο εταιρείες που εξειδικεύονται στις επιστρώσεις υφασμάτων και την κατασκευή τεχνικών υφασμάτων. Και αυτές οι δύο είναι αμερικάνικες, έχουν ιστορία που ξεπερνά τον έναν αιώνα και θεωρούνται επίσης κορυφαίες στους τομείς τους, ενώ η εξαγορά τους αποτελεί επίσης μέρος της στρατηγικής "Michelin in Motion 2030". Γενικά φαίνεται ότι η Michelin θέλει να επεκταθεί και να αξιοποιήσει τη γνώση που κατέχει στα σύνθετα και πολυμερή υλικά από τα ελαστικά και σε άλλους τομείς επιλέγοντας όμως να εξαγοράσει ήδη καθιερωμένες εταιρείες και όχι να ξεκινήσει με κάποια δική της εταιρεία.