Σκάνδαλο Kobe Steel: Ακατάλληλα μέταλλα σε ιαπωνικά εργοστάσια!

Kobe Steel Scandal
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2017

Ένα μεγάλο βιομηχανικό σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στην Ιαπωνία τις τελευταίες ημέρες με θύματα τους κατασκευαστές οχημάτων. Συγκεκριμένα η ιαπωνική εταιρεία Kobe Steel που προμηθεύει με προϊόντα ατσαλιού και αλουμινίου περισσότερους από 200 κατασκευαστές σε όλο τον κόσμο, παραδέχτηκε ότι παραποιούσε τα έγραφα με τις προδιαγραφές αντοχής των μετάλλων που έστελνε στους πελάτες της.

Στο σχετικό άρθρο της εφημερίδας Guardian αναφέρονται όλοι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων της Ιαπωνίας, η Ford, η Boeing και η Toshiba, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν δηλώσει ότι χρησιμοποίησαν τα μεταλλεύματα με τα παραποιημένα πιστοποιητικά της Kode Steel για την κατασκευή τμημάτων αυτοκινήτων, αεροπλάνων και τρένων.

Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμία αναφορά για ύπαρξη τέτοιων υλικών σε μοτοσυκλέτες, καθώς το σκάνδαλο έχει επιβεβαιωθεί μόνο για τα φύλλα αλουμινίου της εταιρείας και ερευνάται για τα υπόλοιπα προϊόντας της.  Όμως δεν θα μας προκαλέσει έκπληξη αν υπάρξουν αναφορές στο άμεσο μέλλον, καθώς η Kobe Steel είναι ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής μετάλλων της Ιαπωνίας.

Η Kobe Steel ήταν μέχρι και την στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο, μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και πιο σεβαστές εταιρίες της Ιαπωνίας, με περισσότερα από εκατό χρόνια ιστορίας. Εξελίχθηκε πριν, κατά την διάρκεια κι αμέσως μετά τον Β’ΠΠ, σε βασικό προμηθευτή πρώτης ύλης για τα πολυάριθμα γιαπωνέζικα εργοστάσια, σε μία σειρά από βιομηχανικές κατηγορίες που περιλαμβάνουν και δεν περιορίζονται σε: Αυτοκίνητα, τρένα, αεροσκάφη, μοτοσυκλέτες.

Το αρχικό ξέσπασμα του σκανδάλου προκάλεσε μία βίαιη πτώση στα χρηματιστήρια που έγινε προσπάθεια να περιοριστεί λέγοντας πως είναι περιορισμένης έκτασης σε πρόσφατα συμβόλαια. Παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον τις πρώτες αντιδράσεις, περιμένοντας να δούμε πώς θα εξελιχθούν κι αν θα περιλαμβάνουν τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών. Τις τελευταίες ώρες το σκάνδαλο γιγαντώνεται καθώς δίνονται στοιχεία στην δημοσιότητα όπου αναφέρονται σε 40.000 τόνους με παραποιημένα στοιχεία και εκτείνονται σε διάρκεια χρήσης δεκαετίας.

Είναι λοιπόν μεγάλη η πιθανότητα, το σκάνδαλο αυτό να επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες τις επόμενες ώρες και μέρες.

Ως πελάτες της Kobe Steel από τους ισολογισμούς των εταιριών εμφανίζονται η Honda και η Suzuki πράγμα όμως που αυτή την στιγμή δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από το γεγονός ότι θα εξεταστούν οι αποστολές από την Kobe Steel προς τις εταιρίες αυτές, από την δικηγορική εταιρία που διαχειρίζεται την υπόθεση.

Από την Honda Ιαπωνίας επιβεβαιώνεται πως η Kobe Steel ήταν προμηθευτής διευκρινίζοντας πως την πρώτη ύλη την χρησιμοποιούσαν μονάχα για τα καπό και τις πόρτες των αυτοκινήτων. Ουδεμία αναφορά προς τις μοτοσυκλέτες…

 
Στις 8 Οκτωβρίου 2017 ο διευθύνων σύμβουλος της Kobe Steel κ. Naoto Umehara απολογείται σε συνέντευξη τύπου στο Τόκυο! (Kyodo News):

 

Οι αναφορές προς τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών, αυτή την στιγμή δεν μπορούν να αξιολογηθούν για τρεις λόγους: Διότι δεν γνωρίζουμε ποιες αγορές εξυπηρετούνται από τα εργοστάσια της Ιαπωνίας, για κάθε κατασκευαστή ξεχωριστά. Δεν πρέπει να εξαιρούνται οι υπόλοιποι κατασκευαστές, που δεν αναφέρονται καθώς ο έλεγχος συνεχίζεται και το πιθανότερο είναι πως θα εμφανιστεί και το όνομα των υπολοίπων στην συνέχεια. Στο MOTO γνωρίζουμε, καθώς είμαστε από τους ελάχιστους Ευρωπαίους δημοσιογράφους που έχουμε επισκεφτεί τις γραμμές παραγωγής κατασκευαστών μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία, πως τουλάχιστον για τις μοτοσυκλέτες διενεργούνται δειγματοληπτικοί έλεγχοι των πρώτων υλών.

Για να καταλάβουμε λοιπόν που πατάμε: Είμαστε στην κορυφή ενός παγόβουνου που μόλις έχει αποκολληθεί. Τις επόμενες μέρες μπορεί αυτό να εξελιχθεί σε ένα σκάνδαλο αντίστοιχο της Volkswagen, μπορεί όμως ο όγκος να μην είναι και τόσο μεγάλος. Αν οι ελεγκτές αποφανθούν πως η πρώτη ύλη με τα παραποιημένα στοιχεία, επηρεάζει και προμηθευτές εργοστασίων – που δημιουργούν τους δικούς τους δειγματοληπτικούς ελέγχους- τότε το σκάνδαλο αυτό θα αποκτήσει μορφή χιονοστιβάδας…

Αυτή την στιγμή δεν έχει σκιαγραφηθεί το μέγεθος του σκανδάλου. Επηρεάζονται από κράματα αλουμινίου, μέχρι επιχρυσωμένα μέταλλα και σίδηρος, που σημαίνει πως επεκτείνεται και στα ηλεκτρονικά, στις οθόνες και τα όργανα…

Παρακολουθούμε όλες τις πληροφορίες για την πορεία της είδησης, τις φιλτράρουμε και θα ενημερώνουμε για οποιαδήποτε εξέλιξη στην ζώνη που αφορά τις μοτοσυκλέτες..

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.