Σκοτώθηκε ο Zef Eisenberg επιχειρώντας ρεκόρ ταχύτητας. Αγωνιζόμενος και ιδρυτής της Maximuscle

Ήταν κάτοχος ρεκόρ Guinness για την ταχύτερη μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2020

Ο πολύεκαταομμυριούχος, τηλεοπτικός παρουσιαστής, αγωνιζόμενος και ιδιοκτήτης αγωνιστικής ομάδας, ο 47χρονος Zef Eisenberg, έχασε την ζωή του χθες το απόγευμα ενώ προσπαθούσε να καταρρίψει ρεκόρ ταχύτητας..

Το δυστύχημα έγινε στο αεροδρόμιο Elvington, μία τοποθεσία που περιστασιακά -αν και αρκετά συχνά- χρησιμοποιείται για τέτοιες δοκιμές, ή για τον διάσημο διαγωνισμό της μακρύτερης σούζας. Εδώ είχε συμβεί το σοβαρό ατύχημα του Richard Hammond στα γυρίσματα του Top Gear το 2006 και εδώ επίσης παραλίγο να χάσει την ζωή του ο Eisenberg, πριν από τέσσερα χρόνια.

Η μοίρα φάνηκε πως απλά του είχε δώσει παράταση. Το 2016 ο Eisenberg είχε ένα ατύχημα με 370 χιλιόμετρα την ώρα στο οποίο τραυματίστηκε σοβαρά. Έσπασε 11 κόκαλα και μαζί και την λεκάνη του ενώ για μερικούς μήνες δεν ήταν σίγουρο πως θα μπορούσε να περπατήσει ξανά.

Κι όμως, το 2017 επέστρεψε στον διαγωνισμό για το ρεκόρ ταχύτητας και το 2019 κατάφερε να κερδίσει το παγκόσμιο ρεκόρ “flying mile”. Είχε ήδη πάνω από πενήντα βρετανικούς και παγκόσμιους τίτλους καθώς και το ρεκόρ Guinness για την ταχύτερη μοτοσυκλέτα με τουρμπίνα το 2015.

Ο Zef Eisenberg παράτησε το σχολείο στα 15 για να ξεκινήσει προετοιμασία bodybuilding κατεβαίνοντας σε αγώνες, ενώ αργότερα το 1995 ίδρυσε την Maximuscle, μία από τις πιο γνωστές εταιρείες στην Αγγλία σε προϊόντα διατροφής. Την πούλησε στην GlaxoSmithKline για £162 εκατομμύρια το 2011.

Ο Eisenberg είχε πάει στο αεροδρόμιο Elvington με την ομάδα του για να βελτιώσει το ρεκόρ του όταν σημείωσε πτώση και σκοτώθηκε ακαριαία, με το ασθενοφόρο που έφτασε στο σημείο να δηλώνει επί τόπου τον θάνατό του. Μία έρευνα έχει ξεκινήσει για τα ακριβή αίτια της πτώσης του.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του Eisenberg…

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες