Στατιστικά Eurostat: “Πρώτη” η Ελλάδα σε θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη

Τα γεγονότα και η “στατιστική παρερμηνεία”
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/8/2019

Άλλη μια είδηση με “πολύ αίμα” και πολλά λάθη κυκλοφορεί από σήμερα στον ηλεκτρονικό τύπο της χώρα μας. Αφορμή στάθηκαν τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα Τρίτη και λένε πως η Ελλάδα έχει την πρώτη θέση στα θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο πως κάνουν την κατανομή. Όχι επί των αναβατών δικύκλων, αλλά επί των κατοίκων…

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Eurostat είναι μια στατιστική υπηρεσία που συλλέγει νούμερα και παρουσιάζει συγκεντρωτικά αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα, το πώς αναλύονται και ερμηνεύονται αυτά τα νούμερα είναι δουλειά ειδικών επιστημόνων κι όχι της Eurostat. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας και να μην παρασυρόμαστε από όσους θέλουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και "ειδήσεις" ποντάροντας στον φτηνό εντυπωσιασμό. Προσοχή! Δεν ισχυριζόμαστε πως δεν έχει η Eurostat όλα τα αξιόπιστα στοιχεία που χρειάζεται για να κάνει σωστά μια τέτοια έρευνα και να συντάξει μια σοβαρή έκθεση για τα τροχαία ατυχήματα των κρατών μελών της Ε.Ε. Ακριβώς το αντίθετο λέμε. Τα έχει και με το παραπάνω, αλλά η ανάλυσή τους ανήκει σε ειδικούς που θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους όλες τις παραμέτρους. Αυτό που λέμε ξεκάθαρα είναι πως η μεγαλύτερη πλειοψηφία του τύπου κάνει επιλεκτική χρήση των στοιχείων και βγάζει συμπεράσματα που δεν αποτυπώνουν την ουσιαστική πραγματικότητα.

Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε (στους "κίτρινους" δημοσιογράφους) πως οι αριθμοί αφορούν το 2017 και όχι το 2019. Οπότε η Ελλάδα ήταν πρώτη και πιθανόν να μην είναι πια, αν και το αναμενόμενο είναι να έχουμε διατηρήσει την πρωτιά και για το 2018 και το 2019. Και είναι φυσιολογικό να είμαστε πρώτοι σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτες, διότι έχουμε ποσοστιαία τα περισσότερα δίκυκλα κατά κεφαλήν. Βέβαια η κατοχή δικύκλου δεν σημαίνει απαραίτητα και χρήση της. Για παράδειγμα μπορεί όλοι οι Νορβηγοί να έχουν από πέντε μοτοσυκλέτες ο καθένας στο γκαράζ του σπιτιού τους. Πώς όμως να σκοτωθεί στο δρόμο με μοτοσυκλέτα ένας Νορβηγός όταν ΔΕΝ τις οδηγά στο δρόμο για 10 μήνες λόγω παγετού… Ένας σοβαρός ερευνητής θα έβαζε στην εξίσωση και πόσα χιλιόμετρα διανύει τον χρόνο ένας δικυκλιστής. Προφανώς η συγκεκριμένη έρευνα της Eurostat δεν περιέχει τέτοια νούμερα.

Έτσι, στα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν, οι Βούλγαροι σκοτώνονται σαν τις μύγες με τα αυτοκίνητα, έχοντας 64 θανάτους σε τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Την ίδια στιγμή όμως (σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat) οι Βούλγαροι είναι οι καλύτεροι και προσεκτικότεροι μοτοσυκλετιστές στην Ε.Ε. (!) μιας και εμφανίζονται με μηδενικά θανατηφόρα στην συγκεκριμένη κατηγορία. ένα ενδεικτικό παράδειγμα του πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι όσι πάνε να ερμηνεύσουν τα στοιχεία από την Eurostat φαίνεται και στο γεγονός πως η Ρουμανία είναι πρώτη στα θανατηφόρα ατυχήματα με πεζούς και ποδήλατα. Γιατί είναι πρώτη η Ρουμανία; Διότι οι άνθρωποι εκεί είναι φτωχοί (έχει και πάρα πολλούς Ρομά…) και μετακινούνται με τα πόδια ή τα ποδήλατα. Την ίδια στιγμή (σύμφωνα με την έκθεση της Eurostat) οι Ρουμάνοι οδηγοί αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών είναι από τους καλύτερους οδηγούς στον κόσμο!!!

Ερώτηση προς προβληματισμό για όσους θέλουν να το παίξουν σοβαροί αναλυτές και "επιστήμονες": Oι πεζοί και οι ποδηλάτες πώς σκοτώνονται σε τροχαία ατυχήματα στη Ρουμανία όταν οι οδηγοί εκεί είναι τόσο καλοί; Πάμε στοίχημα πως η Ελβετία έχει τα λιγότερα ναυτικά ατυχήματα με δεξαμενόπλοια…         

Για να προλάβουμε τους κλόουν του διαδικτύου, εμείς εδώ στο ΜΟΤΟ θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για ασφαλέστερες συνθήκες κυκλοφορίας ΟΛΩΝ όσων χρησιμοποιούν τους δρόμους αυτής της χώρας, είτε είναι ποδηλάτες, είτε πεζοί, είτε έχουν αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα. Δεν διαβαθμίζουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής. Γι΄αυτό ακριβώς δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ εύκολη τη ζωή όσων πληρώνονται από τους φορολογούμενους για να βρίσκουν πραγματικές λύσεις στα προβλήματα της ασφάλειας. Βαρεθήκαμε τους παράλογους “δρακόντειους νόμους” που είναι ανίκανοι να εφαρμόσουν οι ίδιοι που τους έγραψαν και τους ψήφισαν στη Βουλή. Η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για εμάς και πρόχειρες αναλύσεις στατιστικών όπως αυτές που κυκλοφορούν κατά κόρον μετά την δημοσιοποίηση των στοιχείων, που απευθύνονται σε ανυποψίαστους, θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Σας προτείνουμε να διαβάσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ, προηγούμενα άρθρα που αφορούν τις “μαγειρεμένες” στατιστικές των υπηρεσιών της Ε.Ε. και φυσικά των ΜΚΟ που οι ίδιες χρηματοδοτούν με πολλά εκατομμύρια. Μην ξεχνάτε άλλωστε πως η στατιστική είναι το καλύτερο μέσο για να υποστηρίξεις ότι κάτι είναι αλήθεια, άσχετα με το αν είναι σωστό ή λάθος...

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.