Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Ιταλία: Νόμος για προδιαγραφές καμερών – 1.200 σβηστές μέχρι να ρυθμιστούν – Ας παραδειγματιστεί η ελληνική κυβέρνηση

Αντιμέτωπη με χιονοστιβάδα προσφυγών, η ιταλική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δει τις κάμερες και από άλλη σκοπιά πλην της εισπρακτικής – Το ανάποδο δηλαδή από την Ελλάδα
italia autovelox
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Η Ιταλία έχει εγκαταστήσει αισίως 4.060 κάμερες ελέγχου τροχονομικών παραβάσεων και η κυβέρνηση Merloni έχει επενδύσει πολύ στη σκληρή ρητορική περί οδικής ασφάλειας και νομιμότητας που αρέσει και στην Ελλάδα. Μόνο που οι Ιταλοί ανακάλυψαν γρήγορα ότι οι κάμερες που είχαν τοποθετηθεί δεν είχαν ποτέ ρυθμιστεί σωστά και άρχισε ένα κύμα προσφυγών κατά των βεβαιωμένων παραβάσεων που οδήγησε σε χιλιάδες ακυρώσεις προστίμων, αλλά και μποτιλιάρισμα στα δικαστήρια.

Η απάντηση δόθηκε πριν μερικές εβδομάδες από τον υπουργό Μεταφορών της γείτονος, Matteo Salvini, ο οποίος έσπευσε να διορθώσει τη βιαστική εξάπλωση των καμερών φέρνοντας προς ψήφιση στη Βουλή το πρέπον κανονιστικό πλαίσιο. Όπως αποκαλύπτει ο ιταλικός Τύπος, 30 χρόνια πριν είχε νομοθετηθεί για πρώτη φορά η σχετική απαίτηση, μόλις τώρα όμως άρχισε να συμβαίνει και μόνο μετά το απέραντο μπάχαλο που προκλήθηκε από τις προσφυγές πολιτών.

Σύμφωνα με αυτό, κάθε κάμερα θα πρέπει καλιμπραριστεί και να ρυθμιστεί σωστά πριν τεθεί σε λειτουργία, ενώ αυτή η συντήρηση θα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο για κάθε μία κάμερα.

Ο νέος νόμος τέθηκε σε ισχύ στην Ιταλία από την Κυριακή 12 Ιουλίου και βάσει αυτού 2.856 από τις παραπάνω κάμερες είναι ρυθμισμένες και έτοιμες να σερβίρουν τις λυπητερές τους, ωστόσο άλλες περίπου 1.200 έχουν ήδη απενεργοποιηθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η τεχνική διαδικασία και γι’ αυτές.

Ας παίρνουν παράδειγμα οι δικοί μας φύλακες της νομιμότητας που από την Άνοιξη πασχίζουν να στήσουν έναν διαγωνισμό προμήθειας των καμερών με παταγώδη αποτυχία δύο φορές, την ώρα που αστυνομικές πηγές αναφέρουν πως οι υπάρχουσες βλέπουν παραβάσεις με ποσοστά σφάλματος της τάξης του 90% – κάτι που ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη εμμέσως παραδέχτηκε, λέγοντας πως κάθε παράβαση θα ελέγχεται από αστυνομικό πριν αποσταλούν τα πρόστιμα, καθώς “μπορεί να υπάρχουν κάποιες τεχνικές αστοχίες”

Ας τα βλέπουμε αυτά κι εμείς, οι χρήστες του δρόμου και ψηφοφόροι, κάθε φορά που ακούμε για κάμερες που καταγράφουν ανύπαρκτους συνεπιβάτες και χάνουν τις ζώνες ασφαλείας άμα ο οδηγός φορά σκούρα ρούχα, αλλά στις ειδήσεις φτάνουν μόνο οι διθύραμβοι για "χιλιάδες κλήσεις σε μια μέρα".

Ετικέτες