Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Yamaha NMAX 155 Tech Max 2026 - Το ισχυρότερο NMAX επέστρεψε ανανεωμένο

Με ηλεκτρονικά ελεγχόμενο CVT κιβώτιο και δύο προγράμματα λειτουργίας
Yamaha NMAX 155 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/10/2025

Γνωρίζαμε την ύπαρξή του από το καλοκαίρι του 2024, η Yamaha μας είχε πει ότι θα έρθει και στην Ευρώπη και τώρα αυτό γίνεται και επίσημα πραγματικότητα με την παρουσίαση του Euro 5+ NMAX 155 στην έκδοση Tech MMAX.

To Yamaha NMAX 155 Tech Max έρχεται να συμπληρώσει την γκάμα του mini GT σκούτερ της εταιρείας των τριών διαπασών με την ισχυρότερη έκδοση να απευθύνεται σε εκείνους που δε θέλουν να χάσουν τίποτα από την ευελιξία και τη χρηστικότητα του NMAX 125 αλλά κινούνται συχνότερα σε περιβάλλον αυτοκινητόδρομου ή με δεύτερο άτομο στη σέλα και για αυτόν τον λόγο χρειάζονται και τις καλύτερες επιδόσεις που προσφέρει το μεγαλύτερης χωρητικότητας μοτέρ.

Yamaha NMAX 155 2026

Πέρα από τις καλύτερες επιδόσεις που προσφέρει ο ισχυρότερος κινητήρας, αυτό που διαχωρίζει το "155" από το 125άρι NMAΧ είναι το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο CVT κιβώτιο, το οποίο η Yamaha ονομάζει YECVT από το Yamaha Electric Conntinuosly Variable Transmission. 

Στο εν λόγω κιβώτιο ο έλεγχος του ιμάντα του CVT γίνεται ηλεκτρικά με τον αναβάτη να έχει στη διάθεσή του δύο προγράμματα λειτουργίας: το Town και το Sport. Στο πρώτο πρόγραμμα το CVT λειτουργεί τυπικά, όμως στο δεύτερο η κλιμάκωση γίνεται πιο κοντή και το μοτέρ λειτουργεί σε υψηλότερες στροφές. 

Έτσι οι επιταχύνσεις γίνονται πιο ζωηρές, ενώ πιο έντονη είναι και η αίσθηση από το φρένο του κινητήρα στο κλείσιμο του γκαζιού. Σύμφωνα και με το παράδειγμα που δίνει η Yamaha με 60 χλμ./ώρα ο κινητήρας στροφάρει στις 5.000 σ.α.λ. με το πρόγραμμα "T" και στις 6.000 σ.α.λ. με το πρόγραμμα Sport. Η επιλογή των προγραμμάτων γίνεται από σχετικό κουμπί στο αριστερό γκριπ.

Yamaha NMAX 155 2026

Ο Blue Core υγρόψυκτος κινητήρας των 155 κ.εκ. πληροί τις προδιαγραφές Euro 5+ και δεν έχει διαφορά στην ονομαστική του απόδοση σε σχέση με το προηγούμενο NMAX 155 με την ισχύ του να φτάνει στους 14,88 ίππους και το 1,4 kg.m ροπής. Παρόν είναι και στο σύστημα Strat&Stop που σβήνει το μοτέρ αυτόματα όταν βρίσκεστε σε στάση και το επανεκκινεί με το άνοιγμα του γκαζιού. Ο κινητήρας με το σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων εισαγωγής φέρει όλες τις αλλαγές που είδαμε και στην έκδοση των 125 κ.εκ., οι οποίες είχαν σαν στόχο να αυξήσουν ακόμη περισσότερο την αξιοπιστία του.

Το NMAX 155 με τους τροχούς των 13 ιντσών θα είναι διαθέσιμο, τουλάχιστον αρχικά, αποκλειστικά στην πλουσιότερα εξοπλισμένη έκδοση Tech Max με τις δύο οθόνες, μία LCD και μία TFT που συνδέεται με κινητό και προσφέρει εκτός από επιπλέον πληροφορίες και πλοήγηση με χάρτες της Garmin. Φέρει επίσης διαφορετική επένδυση σέλας που μοιάζει με δέρμα αλλά δεν είναι. Και εδώ τα φώτα είναι full LED και στον εξοπλισμό περιλαμβάνεται και θύρα USB.

Το NMAX 155 Tech MAX θα είναι διαθέσιμο κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026.

Yamaha NMAX 155 2026

Yamaha NMAX 155 2026