Στην παραγωγή το MWT-09

Τρίκυκλο Tracer: Το ΜΟΤΟ επιβεβαιώθηκε
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/5/2017

Θα μπορούσαμε εύκολα να σας είχαμε δείξει όλες τις μοτοσυκλέτες και τα concept bike από την έκθεση του Τόκιο το 2015, χωρίς να χρειαστεί να πάμε καν στην Ιαπωνία, όπως κάνουν τα περισσότερα site του χώρου μας. Όμως εμείς στο ΜΟΤΟ δεν νοιαζόμαστε μόνο για τα κλικ που μαζεύει το site μας.

Πρώτα απ΄όλα είμαστε δημοσιογράφοι και μας ενδιαφέρει να συλλέγουμε πληροφορίες και να αποκτούμε γνώση από… πρώτο χέρι και όχι να αναπαράγουμε όσα γράφουν οι άλλοι. Έτσι, αποφασίσαμε να ξοδέψουμε ένα σεβαστό ποσό για να βρεθούμε εκεί, ώστε να μιλήσουμε με τους μηχανολόγους, τους σχεδιαστές και τα αφεντικά των ιαπωνικών εργοστασίων και να μάθουμε τι και πώς προγραμματίζουν το μέλλον της μοτοσυκλέτας.

το MOTO με το MWT-9 και τους σχεδιαστές του!

Η ανταμοιβή μας φυσικά δεν είναι τα περισσότερα κλικ και η αύξηση των πωλήσεων του περιοδικού, αλλά η ποιότητα των ειδήσεων που μεταφέρουμε στους αναγνώστες μας και μας έχουν κρατήσει ζωντανούς σε αυτή την δύσκολη οικονομικά περίοδο που ζούμε όλοι μας. Θα θυμάστε λοιπόν ότι στο αντίστοιχο ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει στο τεύχος 553, ήμασταν οι μόνοι που λέγαμε με βεβαιότητα ότι το MWT-09 θα βγει στην παραγωγή και δεν είναι απλώς άλλο ένα concept bike.

Σήμερα επιβεβαιωθήκαμε, αφού ήδη η Yamaha έχει ζητήσει από τους dealer της σε όλο τον κόσμο να κάνουν τις παραγγελίες τους (στην Ελλάδα θα έρθουν τρεις τέτοιες μοτοσυκλέτες) ώστε να βρίσκονται στις βιτρίνες των καταστημάτων έως το τέλος του 2017!

Ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα από όσα έχουμε γράψει για το MWT-9 στο περιοδικό, όταν είμασταν ανάμεσα στους ελάχιστους, πρώτους Ευρωπαίους που το αντικρύζαμε από κοντά
Αναδημοσίευση από περιοδικό MOTO τ. 553 Δεκέμβριος 2015:
 
Yamaha MWT-9

Γιατί όποιος θέλει την ασφάλεια των τριών τροχών, να πρέπει να πάρει σκούτερ; Αυτή ήταν η αντι-ερώτηση, στην ερώτηση του MOTO: «Γιατί το φτιάξατε αυτό». Καλώς ή κακώς, (διακρίνεται μία δόση αυτοσαρκασμού) το κοινό για μία τέτοια μοτοσυκλέτα υπάρχει, και ο κ.Siuju φρόντισε να μας το τονίσει αυτό. Αντίθετα με τον σχεδιαστή της Honda, όχι μόνο γνώριζε το quadro, αλλά και όλα τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα όσων εμπρός συστημάτων με δύο τροχούς υπάρχουν στα σκούτερ. Αυτό που ισχυρίζεται, είναι πως το "τρίκυκλο Tracer" θα είναι σταθερό και ευέλικτο ταυτόχρονα, με μικρή όμως ικανότητα, για κίνηση στο χώμα. Βασικά ο τρόπος που περιέγραψε τις εκτός δρόμου δυνατότητες της μοτοσυκλέτας, ήταν με την έννοια της «ανοχής» και όχι της ευκολίας. Ανέχεσαι όσα κάνει στο χώμα και πορεύεσαι… Το βασικό ήταν να δώσουν μία μοτοσυκλέτα που όσο και αν γλιστρά ο δρόμος, ο αναβάτης θα στρίβει γρήγορα, χωρίς να πέφτει. Σε σημείο που η Yamaha τονίζει το «χωρίς να πέφτει»! Σε σύγκριση με το MP3 της Piaggio, το κέντρο βάρους που έχει το πρόσθετο σύστημα βρίσκεται χαμηλότερα, ενώ το μεγάλο μετατρόχιο των εμπρός τροχών, υπόσχεται κι αυτό με την σειρά του μεγαλύτερη σταθερότητα. Το θέμα είναι κατά πόσο επηρεάζει την ευελιξία. Σύμφωνα με την Yamaha η μοτοσυκλέτα τους με τρεις ρόδες, είναι πιο ευέλικτη από αντίστοιχα σκούτερ, αλλά πρωταρχικός λόγος κατασκευής, είναι να προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας, σε επαρχιακούς γεμάτους στροφές με χαμηλή πρόσφυση. Θα βγει στην παραγωγή, παρόλο που η Yamaha ακόμα μετρά τις αντιδράσεις του κόσμου: «Μήπως προσπαθείτε να φέρετε στην αγορά, σιγά-σιγά, εκείνο το concept με τις τέσσερις ρόδες» - «ναι, αλλά μίλα πιο σιγά!»

 

Το MWT-09 θα έχει τον τρικύλινδρο κινητήρα του MT-09 με τους 110 ίππους. Η Yamaha σκοπεύει να επενδύσει με μεγάλη ένταση πάνω σε αυτή την “τρίκυκλη” πλατφόρμα. Όπως μάθαμε από την product manager της ιαπωνικής εταιρείας για όλα τα scooter, η Yamaha δεν θα παρουσιάσει scooter που θα έχουν δύο τροχούς 16 ιντσών.

 

Αυτή είναι η άλλη μεγάλη είδηση από την Yamaha και την αποστολή μας στην Ιταλία, που συναντήσαμε τους ανθρώπους της εταιρίας

Αντιθέτως λοιπόν, σε αυτή την δημοφιλή κατηγορία (Honda SH, Piaggio Medley/Beverly κ.τ.λ.) η Yamaha θα αντιπαραθέσει τρίκυκλα scooter. Ο λόγος σύμφωνα με τους ίδιους πάντα, είναι ότι τα scooter με τροχούς 16 ιντσών θα αγοράζουν όσοι επιθυμούν μεγαλύτερη σταθερότητα και άνεση, ένα σημείο που τα τρίκυκλα scooter όπως τα Tricity 125/155 είναι σαφώς ανώτερα, πάλι σύμφωνα με τους ίδιους.

Ταυτόχρονα, από την ίδια πηγή μάθαμε ότι η Yamaha ετοιμάζεται να μπει στην αγορά των ηλεκτρικών scooter. Ακόμα δεν έχουν αποφασίσει αν τα πρώτα ηλεκτρικά τους scooter θα είναι προσανατολισμένα πως την πρακτικότητα (δηλαδή μικρά, φτηνά και ελαφριά) ή προς την sport-premium κατηγορία (μεγάλα, δυνατά και πανάκριβα) όπως το ηλεκτρικό scooter της BMW.

 

Η Yamaha δεν ασχολήθηκε μονάχα πρόσφατα με τα ηλεκτρικά σκούτερ και τα τρίκυκλα, που θέλει να στοχεύσει στο προσεχές μέλλον.... τα 3GEN μετράνε μία δεκαετία σχεδόν, παρόλο που παραμένουν φουτουριστικά, ενώ στο Tokyo Motor Show του 2015, την καρδιά μας είχε κλέψει τα ηλεκτροκίνητα PES2 / PED2

 

Προς το παρόν οι σκέψεις τους πάνε προς ένα ηλεκτρικό TΜΑΧ, καθώς πιστεύουν ότι υπάρχει ήδη έτοιμο κοινό για αυτού του είδους τα ηλεκτρικά οχήματα στα υψηλά οικονομικά κλιμάκια του αστικού πληθυσμού.

Μαθαίνουμε λοιπόν ότι η Yamaha θα ρίξει τρίκυκλα σκούτερ απέναντι στην πιο δημοφιλή κατηγορία, απέχοντας ή διαφοροποιώντας τον εαυτό της από τον ανταγωνισμό και πως το τρίκυκλο Tracer έρχεται στην παραγωγή στον χρόνο που είχαμε προβλέψει. Δεκέμβριο του 2015 λέγαμε πως σε δύο περίπου χρόνια θα είναι μαζί μας, τέλος του 2017, θα το έχουμε στην Ελλάδα!

 

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”