Στις φλόγες το σπίτι του Ghost Rider από ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Καμπάνια GoFundMe για την υποστήριξη του, διοργανώνεται από την σύντροφο του
Ghost Rider House Burnt
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

Το σπίτι του Σουηδού “Ghost Rider” Patrik Fürstenhoff, που έγινε διάσημος απο μια σειρά DVD που τον έδειχνε να περιφρονεί επιδεικτικά κάθε όριο ταχύτητας και κώδικα κυκλοφορίας σε ανοιχτούς, δημόσιους δρόμους της Σουηδίας και άλλων πόλεων της Ευρώπης, τυλίχτηκε στις φλόγες με την πυρκαγιά να έχει προκληθεί από φόρτιση μπαταρίας λιθίου. Για την στήριξη του διοργανώθηκε καμπάνια gofundme με πρωτοβουλία της συντρόφου του Magdalena Brocka

Ο Σουηδός μηχανικός και πρώην αγωνιζόμενος Patrik Fürstenhoff αναφέρεται στα Guinness ως ο κάτοχος του ρεκόρ για την πρώτη καταγεγραμμένη σούζα με ταχύτητα 354 χλμ/ώρα πάνω σε μια turbocharged Suzuki Hayabusa με ισχύ 500 ίππων .

Με την ευκαιρία να απαντήσουμε για ακόμη μία φορά στο ερώτημα που για μυστήριο λόγο επιστρέφει: Όχι δεν είναι άλλος ο "κανονικός" Ghost Rider, όχι δεν πέθανε ποτέ και ναι, είναι ο συγκεκριμένος και όχι δεν ανήκει στο σώμα της αστυνομίας.

Ghost Rider

Ως Ghost Rider εμφανίζεται σε μια σειρά από ανεξάρτητης παραγωγής DVD, στα οποία το επαναλαμβανόμενο θέμα είναι η εκτέλεση παράνομων ελιγμών με τη μοτοσυκλέτα του σε δημόσιους δρόμους στη Σουηδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι ταινίες δείχνουν τον Ghost Rider, κυρίως από την οπτική γωνία καμερών που είναι τοποθετημένες στη μοτοσυκλέτα του, να οδηγεί με ακραίες ταχύτητες σε πολυσύχναστους δρόμους, να προκαλεί τις αστυνομικές δυνάμεις σε καταδιώξεις υψηλής ταχύτητας και να εκτελεί διάφορα παράνομα ακροβατικά.

Η σύντροφος του Magdalena Brocka δημιούργησε μια σελίδα στην πλατφόρμα GoFundMe για την υποστήριξη του Fürstenhoff με το ακόλουθο μυνημα:

“Γεια σας,
Ονομάζομαι Magdalena και δημιουργώ αυτή τη σελίδα στο GoFundMe για τον Patrik “Ghostrider” Fürstenhoff, ο οποίος τραγικά έχασε τα πάντα σε μία πυρκαγιά – το σπίτι του, τα ρούχα του, τα έπιπλά του, προσωπικά αναμνηστικά και πολλά άλλα.
Αν υπάρχουν φίλοι ή θαυμαστές του Patrik εκεί έξω που θέλουν να τον βοηθήσουν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, αυτή είναι μια υπέροχη ευκαιρία να το κάνουν.
Δείξτε του πόσο νοιάζεστε και στηρίξτε τον ώστε να μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια του και να ξαναχτίσει τη ζωή του.

Σας ευχαριστώ θερμά,
Magdalena (η σύντροφός του)”

Ο ίδιος ο Patrik Fürstenhoff  σε λογαριασμό του στο Facebook έκανε μια συναισθηματική ανάρτηση:

“Από πού ξεκινά κανείς 48 ώρες μετά τη στιγμή που το έδαφος κυριολεκτικά χάνεται κάτω από τα πόδια του; Δεν ξέρω – ξέρετε εσείς;

Μόλις βγήκα από το ντους στο προσωρινό κατάλυμα (ξενοδοχείο) και ήδη μετά από δύο νύχτες εκεί, αισθάνομαι τους τοίχους να με κλείνουν, καταλαβαίνω τα σκυλιά που υποφέρουν από τον περιορισμένο χώρο την ίδια στιγμή, νιώθω πως αναπνέω μέσα από μια βρεγμένη πετσέτα, γνωρίζοντας πως θα χρειαστούν 8-12 μήνες πριν μπορέσουμε να επιστρέψουμε στο σπίτι που ζούμε από το 2001, εκεί όπου τα παιδιά μας μεγάλωσαν από τη γέννησή τους.

Κι όμως, το χειρότερο δεν είναι η απώλεια των υλικών πραγμάτων, των χρημάτων ή η μείωση της αξίας· είναι κάτι τόσο απλό όπως ο τοίχος στο πλυσταριό, όπου με τη μητέρα των παιδιών σημειώναμε με μικρές γραμμές το ύψος, το βάρος, την ημερομηνία, η σπαρακτική εικόνα της πρώτης φόρμας καρτ του Oliver, μισολιωμένη και κρεμασμένη, ο πίνακας με το κάστρο της Κρακοβίας που εγώ και η Magdalena είχαμε πάρει από τον εκλιπόντα πατέρα μου, εκείνα τα δύο χαρτοκιβώτια με οικογενειακές. Είναι πράγματα σαν αυτά που σε κάνουν να θέλεις να κρυφτείς κάτω από μια πέτρα για έναν μήνα...

Αλλά θέλω να σας δώσω την καλύτερη συμβουλή, αυτή που μου έδωσε ένας από τους πυροσβέστες στο σημείο: Μην φορτίζετε ποτέ μπαταρίες λιθίου σε εσωτερικό χώρο, ούτε κινητά τηλέφωνα τη νύχτα, γιατί ευθύνονται για ένα τρομακτικό ποσοστό οικιακών πυρκαγιών σήμερα.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην Carolina από την ασφαλιστική εταιρεία, που έδειξε αληθινό ενδιαφέρον για αυτό που συνέβη, και στην εταιρεία Gärdets bygg για την ενημέρωση και τη βοήθεια!
Τώρα προχωράμε, να δούμε τι έχει να μας φέρει η μέρα, θετικό ή αρνητικό και προσπαθούμε να βρούμε ένα σπίτι για μακροχρόνια ενοικίαση.”

Ελπίζουμε να πάνε όλα καλά και ο Ghost Rider να ξανά μπει σύντομα στο σπί του...

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.