Στο σφυρί δύο νικηφόρες Honda VFR750R RC30 του Carl Fogarty!
Με νίκες στο Isle of Man και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα TT Formula 1
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
10/3/2025
Οι φίλοι των δύο τροχών θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν δικό τους ένα κομμάτι από την προ WSBK αγωνιστική καριέρα του μεγάλου Carl Fogarty καθώς θα βγουν σύντομα σε δημοπρασία δύο σπάνιες Honda VFR750R RC30 με τις οποίες αγωνίστηκε.
Ένας από τους κορυφαίους αναβάτες της γενιάς του και όχι μόνο, ο Carl Fogarty έγινε ευρύτερα γνωστός από τις επιτυχίες του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συνέδεσε το όνομά και την καριέρα του με την Ducati και την 916, με την οποία κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα (1994, 1995, 1998 και 1999) κυριαρχώντας επί των αντιπάλων του.
Ο ατρόμητος Βρετανός είχε κάνει ντόρο πριν από την εποχή του στο WSBK καθώς είχε ήδη δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στο όνομά του στην κατηγορία TT Formula 1 (1988, 1989) με τη Honda, είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής και είναι ένας από τους ελάχιστους σύγχρονους αναβάτες που όχι μόνο δεν φοβήθηκε το Isle of Man TT αλλά αγωνίστηκε με επιτυχία και εκεί, ενώ αγωνίστηκε σποραδικά και στην GP 500. Αν δεν είχε τους τραυματισμούς στην αρχή της καριέρας του που δεν τον άφηναν να οδηγήσει όπως μπορούσε μικρότερες σε μέγεθος μοτοσυκλέτες δεν θα πήγαινε στα Superbikes και λογικά θα έγραφε ιστορία πρώτα στην GP 250, για την οποία "προοριζόταν" και έπειτα στην GP 500.
Η πρώτη νίκη του Foggy στο IOMTT ήρθε το 1989 στην κατηγορία Production 750 και οι επόμενες δύο το 1990 στις Formula 1 και τη Senior. Το '90 μάλιστα ο Fogarty έσπασε και το ρεκόρ γύρου στον νησί το οποίο και παρέμεινε δικό του για τα επόμενα επτά χρόνια...
Στα τέλη Απριλίου και συγκεκριμένα στις 27 του μήνα θα βγουν σε δημοπρασία από τον οίκο Bonhams δύο Honda VFR750R RC30, με τις οποίες ο Fogarty είχε νίκες σε TT Formula 1 και Isle of Man.
Η μία είναι η RC30 με το νούμερο #4 και κωδικό "E166 JBV" (εδώ το link για τη δημοπρασία). Αυτή ήταν η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε κυρίως ο Foggy στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα TT F1 που κατέκτησε το 1988 και ήταν η κύρια μοτοσυκλέτα του και το 1989 στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος. Η δεύτερη RC30 είναι η "F908 RLD" με το νούμερο #8 (εδώ το link) με την οποία ο τετράκις πρωταθλητής Superbike πήρε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία Production 750.
Και οι δύο μοτοσυκλέτες είναι στο γνωστό τρικολόρ της HRC, έχουν ακόμη τα αυθεντικά τους χρώματα και αυτοκόλλητα και φέρουν και οι χαρτιά που πιστοποιούν τη γνησιότητά τους όπως επίσης και επιτολές που έχει συντάξει ο πατέρας του Fogarty, George που επιβεβαιώνουν την αγωνιστική τους ιστορία.
Η παγκόσμια πρωταθλήτρια RC30 εκτιμάται ότι θα πιάσει ένα ποσό μεταξύ 36.000 και 48.000 ευρώ, ενώ η νικήτρια του ΤΤ εκτιμάται στα 30.000 με 42.000 ευρώ.
MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας
Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.
Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη.
Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.
Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω).
Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.
Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.
Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.