Στο σφυρί δύο νικηφόρες Honda VFR750R RC30 του Carl Fogarty!

Με νίκες στο Isle of Man και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα TT Formula 1
Honda VFR750R RC30 Carl Fogarty δημοπρασία 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/3/2025

Οι φίλοι των δύο τροχών θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν δικό τους ένα κομμάτι από την προ WSBK αγωνιστική καριέρα του μεγάλου Carl Fogarty καθώς θα βγουν σύντομα σε δημοπρασία δύο σπάνιες Honda VFR750R RC30 με τις οποίες αγωνίστηκε.

Ένας από τους κορυφαίους αναβάτες της γενιάς του και όχι μόνο, ο Carl Fogarty έγινε ευρύτερα γνωστός από τις επιτυχίες του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συνέδεσε το όνομά και την καριέρα του με την Ducati και την 916, με την οποία κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα (1994, 1995, 1998 και 1999) κυριαρχώντας επί των αντιπάλων του.

Ο ατρόμητος Βρετανός είχε κάνει ντόρο πριν από την εποχή του στο WSBK καθώς είχε ήδη δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στο όνομά του στην κατηγορία TT Formula 1 (1988, 1989) με τη Honda, είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής και είναι ένας από τους ελάχιστους σύγχρονους αναβάτες που όχι μόνο δεν φοβήθηκε το Isle of Man TT αλλά αγωνίστηκε με επιτυχία και εκεί, ενώ αγωνίστηκε σποραδικά και στην GP 500. Αν δεν είχε τους τραυματισμούς στην αρχή της καριέρας του που δεν τον άφηναν να οδηγήσει όπως μπορούσε μικρότερες σε μέγεθος μοτοσυκλέτες δεν θα πήγαινε στα Superbikes και λογικά θα έγραφε ιστορία πρώτα στην GP 250, για την οποία "προοριζόταν" και έπειτα στην GP 500.

Honda VFR750R RC30 Carl Fogarty δημοπρασία 2025

Η πρώτη νίκη του Foggy στο IOMTT ήρθε το 1989 στην κατηγορία Production 750 και οι επόμενες δύο το 1990 στις Formula 1 και τη Senior. Το '90 μάλιστα ο Fogarty έσπασε και το ρεκόρ γύρου στον νησί το οποίο και παρέμεινε δικό του για τα επόμενα επτά χρόνια...

Στα τέλη Απριλίου και συγκεκριμένα στις 27 του μήνα θα βγουν σε δημοπρασία από τον οίκο Bonhams δύο Honda VFR750R RC30, με τις οποίες ο Fogarty είχε νίκες σε TT Formula 1 και Isle of Man.

Honda VFR750R RC30 Carl Fogarty δημοπρασία 2025

Η μία είναι η RC30 με το νούμερο #4 και κωδικό "E166 JBV" (εδώ το link για τη δημοπρασία). Αυτή ήταν η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε κυρίως ο Foggy στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα TT F1 που κατέκτησε το 1988 και ήταν η κύρια μοτοσυκλέτα του και το 1989 στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος. Η δεύτερη RC30 είναι η "F908 RLD" με το νούμερο #8 (εδώ το link) με την οποία ο τετράκις πρωταθλητής Superbike πήρε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία Production 750.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες είναι στο γνωστό τρικολόρ της HRC, έχουν ακόμη τα αυθεντικά τους χρώματα και αυτοκόλλητα και φέρουν και οι χαρτιά που πιστοποιούν τη γνησιότητά τους όπως επίσης και επιτολές που έχει συντάξει ο πατέρας του Fogarty, George που επιβεβαιώνουν την αγωνιστική τους ιστορία. 

Carl Fogarty δημοπρασία Honda

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια RC30 εκτιμάται ότι θα πιάσει ένα ποσό μεταξύ 36.000 και 48.000 ευρώ, ενώ η νικήτρια του ΤΤ εκτιμάται στα 30.000 με 42.000 ευρώ.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.