Στο σφυρί δύο νικηφόρες Honda VFR750R RC30 του Carl Fogarty!

Με νίκες στο Isle of Man και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα TT Formula 1
Honda VFR750R RC30 Carl Fogarty δημοπρασία 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/3/2025

Οι φίλοι των δύο τροχών θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν δικό τους ένα κομμάτι από την προ WSBK αγωνιστική καριέρα του μεγάλου Carl Fogarty καθώς θα βγουν σύντομα σε δημοπρασία δύο σπάνιες Honda VFR750R RC30 με τις οποίες αγωνίστηκε.

Ένας από τους κορυφαίους αναβάτες της γενιάς του και όχι μόνο, ο Carl Fogarty έγινε ευρύτερα γνωστός από τις επιτυχίες του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συνέδεσε το όνομά και την καριέρα του με την Ducati και την 916, με την οποία κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα (1994, 1995, 1998 και 1999) κυριαρχώντας επί των αντιπάλων του.

Ο ατρόμητος Βρετανός είχε κάνει ντόρο πριν από την εποχή του στο WSBK καθώς είχε ήδη δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στο όνομά του στην κατηγορία TT Formula 1 (1988, 1989) με τη Honda, είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής και είναι ένας από τους ελάχιστους σύγχρονους αναβάτες που όχι μόνο δεν φοβήθηκε το Isle of Man TT αλλά αγωνίστηκε με επιτυχία και εκεί, ενώ αγωνίστηκε σποραδικά και στην GP 500. Αν δεν είχε τους τραυματισμούς στην αρχή της καριέρας του που δεν τον άφηναν να οδηγήσει όπως μπορούσε μικρότερες σε μέγεθος μοτοσυκλέτες δεν θα πήγαινε στα Superbikes και λογικά θα έγραφε ιστορία πρώτα στην GP 250, για την οποία "προοριζόταν" και έπειτα στην GP 500.

Honda VFR750R RC30 Carl Fogarty δημοπρασία 2025

Η πρώτη νίκη του Foggy στο IOMTT ήρθε το 1989 στην κατηγορία Production 750 και οι επόμενες δύο το 1990 στις Formula 1 και τη Senior. Το '90 μάλιστα ο Fogarty έσπασε και το ρεκόρ γύρου στον νησί το οποίο και παρέμεινε δικό του για τα επόμενα επτά χρόνια...

Στα τέλη Απριλίου και συγκεκριμένα στις 27 του μήνα θα βγουν σε δημοπρασία από τον οίκο Bonhams δύο Honda VFR750R RC30, με τις οποίες ο Fogarty είχε νίκες σε TT Formula 1 και Isle of Man.

Honda VFR750R RC30 Carl Fogarty δημοπρασία 2025

Η μία είναι η RC30 με το νούμερο #4 και κωδικό "E166 JBV" (εδώ το link για τη δημοπρασία). Αυτή ήταν η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε κυρίως ο Foggy στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα TT F1 που κατέκτησε το 1988 και ήταν η κύρια μοτοσυκλέτα του και το 1989 στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος. Η δεύτερη RC30 είναι η "F908 RLD" με το νούμερο #8 (εδώ το link) με την οποία ο τετράκις πρωταθλητής Superbike πήρε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία Production 750.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες είναι στο γνωστό τρικολόρ της HRC, έχουν ακόμη τα αυθεντικά τους χρώματα και αυτοκόλλητα και φέρουν και οι χαρτιά που πιστοποιούν τη γνησιότητά τους όπως επίσης και επιτολές που έχει συντάξει ο πατέρας του Fogarty, George που επιβεβαιώνουν την αγωνιστική τους ιστορία. 

Carl Fogarty δημοπρασία Honda

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια RC30 εκτιμάται ότι θα πιάσει ένα ποσό μεταξύ 36.000 και 48.000 ευρώ, ενώ η νικήτρια του ΤΤ εκτιμάται στα 30.000 με 42.000 ευρώ.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες