Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AUTO MOTO PARK στο Elbasan

Στο μεταξύ θα ακούσουμε ξανά για Χαλανδρίτσα
Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2025

Εντός χρονοδιαγράμματος βρίσκεται η νέα πίστα των Βαλκανίων στο Ελμπασάν που ανακοινώθηκε το 2023 με ορίζοντα εκκίνησης εργασιών το 2025. Η ιστορία της πίστας ξεκινά τον Νοέμβριο του 2021 όταν δόθηκε το πράσινο φως στο εξιδεικευμένο γραφείο σχεδιασμού Apex η μελέτη για κατασκευή πίστας στο Elbasan.

Η Apex, με 180 ενεργές μελέτες κατασκευής ανά τον κόσμο, πήρε εντολή για κατασκευή μίας πίστας δίπλα σε ποτάμι σε χώρο 500 στρεμμάτων με τα εξής χαρακτηριστικά:

FIA Grade 2 και FIM Grade B Circuit, FIA Karting Circuit, FIA Drag Strip, FIA Grade 6R World Rallycross, Off Road, κτήρια διοίκησης, Μουσείο

Η τοποθεσία είναι σωστά μελετημένη από μία σειρά απόψεων καθώς το Elbasan είναι κομβικό σημείο με ολόκληρη την χώρα να μπορεί να το προσεγγίσει εύκολα, όπως και ταξιδιώτες από άλλες χώρες, ιδιαίτερα με την ολοκλήρωση του περιφερειακού των Τυράνων πέρσι το καλοκαίρι και την σταδιακή βελτίωση του οδικού δικτύου.

Πλέον το Auto Moto Park Albania έκανε την εμφάνισή του και στους χάρτες της Google και έπειτα από τις απαραίτητες προετοιμασίες του υπεδάφους που δεν ήταν εύκολη υπόθεση, τα έργα προχωρούν από εδώ και πέρα με πιο γοργό ρυθμό και πλέον φαίνονται και στον απλό περαστικό.

Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
Μία ενδιαφέρουσα χάραξη δίπλα στο Ελμπασάν - Δεν αποτυπώνονται εδώ όλες οι διαδρομές

Οι Αλβανοί έχουν επιλέξει να κατασκευάσουν την πίστα τους κολλητά στην πόλη του Elbasan εκεί όπου ο ποταμός Shkumbin‎‎ (Γενούσος) κάνει μία στροφή δημιουργώντας χώρο.

Μπορεί από την πλευρά της κυβέρνησης να κάνουν λόγο για παγκόσμιες διοργανώσεις F1 κτλ αλλά ευτυχώς δεν έχουν μείνει σε αυτές από πλευράς σχεδιασμού και δημιουργούν μία σειρά από χώρους που με την κατάλληλη διοίκηση μπορούν να λειτουργήσουν όλο τον χρόνο.

Έχω τονίσει πολλές φορές πως σε χώρες με μηδενικό εθνικό προϊόν, όπως είμαστε εμείς εδώ στην Ελλάδα, είναι καταστροφικό να μιλάς για διοργανώσεις παγκοσμίου. Το παράδειγμα της Τουρκίας ακόμη λειτουργεί ως υπενθύμιση όσων για χρόνια γράφουμε ανοικτά: Κόντρα στο παιχνίδι μίζας και υπερκοστολόγησης με στόχο μία διοργάνωση που δεν πρόκειται ποτέ να έρθει αν δεν μπορείς να εγγυηθείς πάνω από 150.000 κόσμου στις κερκίδες, έχουμε τονίσει πως μία πίστα προσιτή στο κοινό της χώρας με εγκαταστάσεις που μπορούν να εξυπηρετήσουν την αυτοκινητοβιομηχανία για δοκιμές, είναι ο μόνος τρόπος για βιωσιμότητα της επένδυσης στα Βαλκάνια. Οι Ισπανικές πίστες γεμίζουν όλο τον χρόνο με Γερμανούς, δεν περιμένουν να ζήσουν από μία διοργάνωση με υψηλό κόστος. Φανταστείτε να μην μπορεί να εγγυηθεί κανείς πως θα γεμίσουν και οι κερκίδες, όταν πρακτικά δεν υπάρχει πρωτάθλημα superbike στην χώρα και για πολλά χρόνια θεατές στις κερκίδες.

Ευτυχώς οι κυβερνητικές εξαγγελίες που στοχεύουν στο κοινό αίσθημα, κατανοητό ως ένα σημείο, δεν λειτούργησαν ως ανάχωμα για τον σωστό σχεδιασμό στην περίπτωση της μεγάλης πίστας της Αλβανίας.

Δημιουργούνται λοιπόν 8 διαφορετικοί χώροι που μπορούν να φιλοξενήσουν 8 διαφορετικά αθλήματα και μάλιστα πολλά από αυτά μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα, πολλαπλασιάζοντας τις ημέρες ενοικίασης που μπορεί να δεχτεί η πίστα.

Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
Η τροποποίηση του σχεδιασμού για την φιλοξενεία δοκιμών και παράλληλων αγώνων ήταν η πιο σωστή κίνηση των Αλβανών!

Πέρα από την πίστα, έχουμε λοιπόν μία κανονική ευθεία για Dragster που θα δώσει την ευκαιρία στους Έλληνες μηχανικούς να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους εκεί, τώρα που και το Αγρίνιο έχει τελειώσει και το Dragster στην χώρα μας έχει αφεθεί να σβήσει.

Ξεχωριστή πίστα καρτ, πίστα Motocross, πίστα Rallycross, πίστα Drift, δημιουργούνται βάση σχεδιασμού εσωτερικά της μεγάλης πίστας σε μία κυκλική διαδρομή 1.200 μέτρων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με 6 διαφορετικούς τρόπους.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι πως δημιουργείται κέντρο ελέγχου δοκιμών, που είναι ακριβώς αυτό που είχαμε πει πως μπορεί να φέρει χρήμα στην πίστα. Δημιουργώντας τις κατάλληλες υποδομές για τους κατασκευαστές που θέλουν να κάνουν δοκιμές πρωτότυπων οχημάτων, προσελκύεις το βασικότερο κομμάτι της βιομηχανίας και εκείνο με την μεγαλύτερη ανάγκη. Οι αγώνες είναι κερασάκι μίας βαριάς σε παντεσπάνι τούρτας, αλλά όλοι κυνηγούν εκείνο, γιατί εκείνο φαίνεται και κυρίως, γιατί αυτό είναι που έχει την μίζα.

Στρώνεται η πίστα της Αλβανίας! Εντός χρονοδιαγράμματος το AYTO MOTO PARK στο Elbasan
'Ενα κέντρο για πολλές παράλληλες διοργανώσεις είναι η σωστή κίνηση και το Auto Moto Park φτιάχνεται έτσι!

Βέβαια στην Αλβανία πιστεύουν πως το 2030 θα έχουν καταφέρει να πάρουν διοργάνωση F1 και από την στιγμή που δεν στοχεύουν μόνο σε αυτό και φτιάχνουν μία πίστα που θα μπορεί να είναι ανοικτή όλο τον χρόνο, τους το ευχόμαστε. Είναι άλλωστε και ένας από τους τρόπους να καθησυχάσουν τις φωνές που ακούγονται εσωτερικά για τα 190 εκατομμύρια που κοστίζει το εγχείρημα.

Η συνολική χάραξη του Auto Moto Park Albania έχει 4,444 χιλιόμετρα με 14 στροφές και καταλαμβάνει 55 από τα 500 στρέμματα.

Δημιουργείται και χώρος εκπαίδευσης για μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα και φορτηγά, χώρος εκκίνησης σε ανωφέρεια καθώς και ξεχωριστό ιατρικό κέντρο, μουσείο, και κτήρια εκδηλώσεων.

Σε μία χώρα που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, που χρειάζεται μεγάλη ποσότητα οδικών έργων απλά για να μετακινείται ο πληθυσμός με ασφάλεια, απαιτείται πολύ θάρρος για να φτιάξεις μία πίστα. Ισχύει και για εμάς και οι Αλβανοί το προχωρούν, ας γίνει παράδειγμα και θυμηθείτε το σε λίγες ημέρες που θα ακούτε εξαγγελίες για την Χαλανδρίτσα, ναι για άλλη μία φορά μετά από 30 χρόνια(!) με την συμμετοχή αυτή την φορά του εφοπλιστή Μάριου Ηλιόπουλου και με μόνο στόχο την F1… ξανά διαβάστε τώρα τα σημεία που εξηγούν γιατί η στόχευση αυτή είναι λάθος και δείχνει πως δεν υπάρχει όραμα για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, μόνο για την σπατάλη χρήματος.

Παράλληλα με την πίστα της Βουλγαρίας που σε λίγους μήνες θα είναι έτοιμη, βλέπουμε την μεγαλύτερη διαφορά με εμάς εδώ:
Οι εξαγγελίες και οι ανακοινώσεις δεν ξεκινούν από το "ΘΑ" αλλά έρχονται με πράξεις...

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.