Suter MMX 500 στην πίστα των Μεγάρων!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2016

Χάρη στην Wolf Racing και την Motul, ο αέρας στην πίστα των Μεγάρων γέμισε με την χαρακτηριστική γλυκιά μυρωδιά του αγωνιστικού διχρονόλαδου και τον οξύ ήχο του χειροποίητου V4 της μοτοσυκλέτας του Suter. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μένουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη σου και τις γράφεις με κεφαλαία γράμματα στο ημερολόγιο της ζωής σου. Η σπανιότητα της μοτοσυκλέτας αρκεί από μόνη της για να την συμπεριλάβεις στα high-light της δημοσιογραφικής σου καριέρας, όταν όμως αυτή η εμπειρία συνοδεύεται από την οδήγησή της, υπό την παρουσία του ίδιου του δημιουργού της, τα πράγματα παίρνουν πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Ελβετός κύριος με το όνομα Eskil Suter πιθανότατα να μην λέει τίποτα στους περισσότερους μοτοσυκλετιστές που δεν γνωρίζουν το παρασκήνιο των GP. Όμως για εκείνους που δεν διαβάζουν μόνο τα αποτελέσματα των αγώνων, γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος κύριος έχει μια εταιρία κατασκευής εξαρτημάτων για μοτοσυκλέτες, η οποία προμηθεύει και κυρίως συνεργάζεται με την αφρόκρεμα των αγωνιστικών ομάδων στα GP από την εποχή που ήταν δίχρονα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Πιο γνωστοί είναι οι συμπλέκτες της, όμως η Suter κατασκευάζει κάθε είδους πρωτότυπο εξάρτημα. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχει ενεργά στην διαδικασία εξέλιξης των αγωνιστικών μοτοσυκλετών και η εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι ένα τεράστιο θησαυροφυλάκιο γνώσεων. Πέρα όμως από την τεχνογνωσία, ο Suter είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πάθος για τις μοτοσυκλέτες και ειδικά για τα δίχρονα V4 τέρατα των GP 500. Με κινητήρια δύναμη αυτό το πάθος και με τις γνώσεις που έχει γύρο από την κατασκευή μοτοσυκλετών για τα GP, ο Suter προσπάθησε να γυρίσει αντίστροφα τους δείκτες του ρολογιού και να φέρει πίσω τον ήχο και την μυρωδιά εκείνων των αγωνιστικών μοτοσυκλετών που στα μάτια όλων μας, μόνο ημίθεοι μπορούσαν να οδηγήσουν. Η MMX 500 δεν είναι ακριβώς μοτοσυκλέτα. Στην πραγματικότητα είναι ένα ερωτικό γράμμα αφιερωμένο σε μια εποχή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά.

Φυσικά και την οδηγήσαμε. Φυσικά και μιλήσαμε με τον ίδιο τον Suter για ώρες, αναλύοντας βίδα-βίδα την μοτοσυκλέτα. Για την ακρίβεια έχει 1045 εξαρτήματα (κομματάκια, βίδες κ.τ.λ.) και μάλιστα κερδίσαμε συλλεκτικό μπλουζάκι επειδή το μαντέψαμε πριν μας το πει. Όμως για όλα αυτά θέλουμε χρόνο και ηρεμία για να βρούμε τις σωστές λέξεις και να τις βάλουμε  στην σωστή σειρά. Είναι δουλειά που μόνο το χαρτί, το έντυπο περιοδικό, μπορεί να προσφέρει στο δημοσιογράφο. Σε ένα από τα επόμενα ΜΟΤΟ που θα κρέμονται στο περίπτερο θα βρείτε μέσα όλα όσα μάθαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα, όλα όσα ψάξαμε και βρήκαμε για τον Eskil, την εταιρεία και τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του και φυσικά που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά στο μέλλον. Γιατί στο περιοδικό και όχι εδώ; Γιατί εδώ στο internet η ταχύτητα και ο όγκος της πληροφορίας σκοτώνουν τις ειδικές γνώσεις και την εις βάθος ανάλυση. Όμως από την άλλη μεριά, η ταχύτητα του internet και η εύκολη πρόσβαση από τον καθένα έχει το χάρισμα και την ζωντάνια της αμεσότητας. Εδώ είναι το σωστό μέρος για να εκφράσουμε την ένταση των συναισθημάτων που μας γέμισε αυτή η μοτοσυκλέτα.

 Έχουν περάσει πάνω από 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που οδηγήσαμε μια τέτοια αγωνιστική δίχρονη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα. Οι μνήμες από το παρελθόν είναι θολές, αλλά το σοκ από το παρόν είναι τεράστιο. Η μοτοσυκλέτα του Suter δεν είναι απλώς ένα δίχρονο, μανιασμένο θηρίο που θα σου ασπρίσει τα μαλλιά. Δηλαδή είναι… αλλά μαζί με αυτό είναι και κάτι περισσότερο. Σίγουρα μπορούμε να ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά την Wolf racing και την Motul που μας έδωσαν την μοναδική ευκαιρία να είμαστε από τους ελάχιστους δημοσιογράφους στον κόσμο που οδηγήσαμε την MMX 500. Όμως πολύ περισσότερο θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον ίδιο τον Suter που μας έδωσε την ευκαιρία να νοιώσουμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το βάρος και το μέγεθος ενός κινητήρα στην κατασκευή και συνολική συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήραμε ως δοκιμαστές/δημοσιογράφοι μοτοσυκλετών. Όσο κι αν γνωρίζεις την θεωρία, η πράξη και τα βιώματα κάνουν τεράστια διαφορά. Όλοι ξέρουμε και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι όσο ελαφρύτερη είναι μια μοτοσυκλέτα, τόσο το καλύτερο και όσο μεγαλύτερη ιπποδύναμη έχει… πάλι τόσο το καλύτερο. Όμως μόνο όταν οδηγήσεις την MMX 500 μπορείς να λες ότι ξέρεις ακριβώς γιατί πράγμα μιλάς. Γι΄αυτό και είναι πολύ εύκολο να γράφεις εδώ χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι αυτή η μοτοσυκλέτα έχει τεράστια διαφορά από οτιδήποτε άλλο έχεις οδηγήσει, όμως είναι πολύ δύσκολο και θέλει χρόνο να πεις το γιατί. Μέχρι να τα βάλουμε όλα στην σωστή σειρά πάνω στο χαρτί, πάρτε μια πρώτη γεύση από ό,τι ζήσαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα…             

 

Πρόωρο Χριστουγεννιάτικο δώρο από την Wolf Racing και την Motul, πώς να μην κάνεις σαν μικρό παιδί!

-----------

Ο Eskil ήταν έτοιμος να απαντήσει στο βομβαρδισμό ερωτήσεων του MOTO με πλήρη ειλικρίνεια 

-----------

Πρώτος μετά τον ίδιο τον Eskil, οδήγησε την mmx500 ο Γιώργος Παρασκευάς - ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα το όνειρο των υπολοίπων φέρνοντας την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα

-----------

 

Για τις ανάγκες της τεχνικής ανάλυσης –όπως μόνο το MOTO μπορεί- ξεντύσαμε και την ΜΜΧ500! 

-----------

high-light δημοσιογραφικής καριέρας...

Νίκη για τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Ανακλήθηκε η αδικαιολόγητη απόφαση που τους τοποθετούσε σε ζεύγη

Οι υπεύθυνοι άκουσαν επιτέλους τους εργαζόμενους
ekab
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Είχαμε γράψει λίγες ημέρες πριν για την ξαφνική απόφαση που πήρε η διοίκηση και ζητούσε από τους μοτοσυκλετιστές-διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην πόλη της Αθήνας, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς να έχει γίνει προηγουμένως συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι εργαζόμενοι όπως είναι λογικό αντέδρασαν και εμείς στο MOTO προβάλαμε το θέμα, παραθέτοντας και τις συνέπειες που έφερνε μία απόφαση σαν κι αυτή. Εδώ ακριβώς τίθεται και το θέμα της μάχιμης και αντικειμενικής δημοσιογραφίας που γίνεται με γνώμονα το κοινό καλό και με βάση την κοινή λογική, που πολύ συχνά ξεχνάμε στην χώρα μας.

ekab

Έτσι, μετά την ανάδειξη του θέματος και κυρίως την αντίδραση των μοτοσυκλετιστών-διασωστών του ΕΚΑΒ, η απόφαση αυτή ανακλήθηκε! Αυτό αποτελεί μία μεγάλη νίκη των ίδιων των εργαζομένων, αλλά και μία αντίστοιχη για τους πολίτες. Μπαίνει ταυτόχρονα ένα τέλος στους πειραματισμούς της διοίκησης, ενώ καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών που συνέβαλαν στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο.

Είναι κοινή λογική η διοίκηση ενός οργανισμού να συζητά με τους εργαζόμενους θέματα που τους αφορούν άμεσα, σε κάθε τομέα και πόσο μάλλον εδώ που οι εργαζόμενοι δίνουν και την ζωή τους γι’ αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δημήτρη Μητρόπουλο, που τραυματίστηκε θανάσιμα εν ώρα εργασίας. Ίσως μας φαίνεται περίεργο και ουτοπικό, αλλά αυτό είναι το λογικό και αυτό ακριβώς γίνεται στις εξευγενισμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Ας δώσουμε τον “λόγο” όμως στους εργαζομένους και να δούμε την δική τους άποψη που δημοσίευσαν στα κοινωνικά δίκτυα:

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ «Επιστρέφουν»

Οριστική λύση από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ: επανέρχεται η αυτόνομη και ευέλικτη λειτουργία των μοτοσυκλετών άμεσης επέμβασης.

Μια σημαντική και αναγκαία στροφή προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σημειώθηκε στο Τμήμα Μοτοσυκλετών Άμεσης Επέμβασης του ΕΚΑΒ. Η προηγούμενη απόφαση που όριζε οι μηχανές να κινούνται υποχρεωτικά σε ζεύγη - μια κίνηση που απειλούσε να περιορίσει δραστικά τη δυναμική του τμήματος - ανακλήθηκε, επαναφέροντας το καθεστώς της αυτόνομης κίνησης των διασωστών.

Η Ταχύτητα της Διοίκησης και η Συμβολή των Υπευθύνων

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι ότι η Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο, επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τμήματος στο πεδίο και τις ανάγκες των πολιτών, προχώρησαν στην οριστική διευθέτηση του ζητήματος.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών, ο οποίος, με την εμπειρία και τη γνώση του, συνέβαλε στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο. Η στενή συνεργασία της Διοίκησης με την ηγεσία του τμήματος οδήγησε σε μια απόφαση που διασφαλίζει ότι οι μηχανές δεν θα χάσουν την ταυτότητά τους.

Γιατί η Αυτονομία είναι Ζωτικής Σημασίας

Το Τμήμα Μοτοσυκλετών θεωρείται παγκοσμίως η "ελίτ" της προνοσοκομειακής φροντίδας, χάρη στη μοναδική του ικανότητα να φτάνει γρήγορα εκεί που τα άλλα μέσα αδυνατούν. Η επιστροφή στην αρχική λειτουργία εξασφαλίζει:

 • Μέγιστη Γεωγραφική Κάλυψη: Οι διασώστες που επιχειρούν αυτόνομα διατηρούν πλήρεις τομείς κάλυψης, χωρίς να μένουν ακάλυπτες περιοχές.

 • Ταχύτητα Ανταπόκρισης: Η ευελιξία ενός δίκυκλου μέσα στην κυκλοφορία της πόλης παραμένει το ισχυρότερο όπλο στη μάχη με τον χρόνο.

 • Ασφάλεια Διασώστη: Αποφεύγονται οι κίνδυνοι που δημιουργούσε η κίνηση δύο οχημάτων μαζί, σε ένα περιβάλλον κυκλοφορίας που συχνά δεν αντιλαμβάνεται το δεύτερο όχημα.

Μια Τελεσίδικη Δέσμευση για το Μέλλον

Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση είναι τελεσίδικη, βάζοντας οριστικό τέλος σε πειραματισμούς που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν το έργο των διασωστών. Οι μηχανές του ΕΚΑΒ θωρακίζονται πλέον θεσμικά, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα ως η αιχμή του δόρατος του συστήματος υγείας.

Πρόκειται για μια νίκη για τον πολίτη. Η εικόνα του διασώστη-μοτοσυκλετιστή που φτάνει πρώτος στο περιστατικό, εξοπλισμένος και έτοιμος να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στα κρίσιμα λεπτά, παραμένει η εγγύηση του ΕΚΑΒ για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Η "Αιχμή του Δόρατος" επιστρέφει στην επιτυχημένη λειτουργία της.