Suter MMX 500 στην πίστα των Μεγάρων!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2016

Χάρη στην Wolf Racing και την Motul, ο αέρας στην πίστα των Μεγάρων γέμισε με την χαρακτηριστική γλυκιά μυρωδιά του αγωνιστικού διχρονόλαδου και τον οξύ ήχο του χειροποίητου V4 της μοτοσυκλέτας του Suter. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μένουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη σου και τις γράφεις με κεφαλαία γράμματα στο ημερολόγιο της ζωής σου. Η σπανιότητα της μοτοσυκλέτας αρκεί από μόνη της για να την συμπεριλάβεις στα high-light της δημοσιογραφικής σου καριέρας, όταν όμως αυτή η εμπειρία συνοδεύεται από την οδήγησή της, υπό την παρουσία του ίδιου του δημιουργού της, τα πράγματα παίρνουν πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Ελβετός κύριος με το όνομα Eskil Suter πιθανότατα να μην λέει τίποτα στους περισσότερους μοτοσυκλετιστές που δεν γνωρίζουν το παρασκήνιο των GP. Όμως για εκείνους που δεν διαβάζουν μόνο τα αποτελέσματα των αγώνων, γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος κύριος έχει μια εταιρία κατασκευής εξαρτημάτων για μοτοσυκλέτες, η οποία προμηθεύει και κυρίως συνεργάζεται με την αφρόκρεμα των αγωνιστικών ομάδων στα GP από την εποχή που ήταν δίχρονα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Πιο γνωστοί είναι οι συμπλέκτες της, όμως η Suter κατασκευάζει κάθε είδους πρωτότυπο εξάρτημα. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχει ενεργά στην διαδικασία εξέλιξης των αγωνιστικών μοτοσυκλετών και η εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι ένα τεράστιο θησαυροφυλάκιο γνώσεων. Πέρα όμως από την τεχνογνωσία, ο Suter είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πάθος για τις μοτοσυκλέτες και ειδικά για τα δίχρονα V4 τέρατα των GP 500. Με κινητήρια δύναμη αυτό το πάθος και με τις γνώσεις που έχει γύρο από την κατασκευή μοτοσυκλετών για τα GP, ο Suter προσπάθησε να γυρίσει αντίστροφα τους δείκτες του ρολογιού και να φέρει πίσω τον ήχο και την μυρωδιά εκείνων των αγωνιστικών μοτοσυκλετών που στα μάτια όλων μας, μόνο ημίθεοι μπορούσαν να οδηγήσουν. Η MMX 500 δεν είναι ακριβώς μοτοσυκλέτα. Στην πραγματικότητα είναι ένα ερωτικό γράμμα αφιερωμένο σε μια εποχή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά.

Φυσικά και την οδηγήσαμε. Φυσικά και μιλήσαμε με τον ίδιο τον Suter για ώρες, αναλύοντας βίδα-βίδα την μοτοσυκλέτα. Για την ακρίβεια έχει 1045 εξαρτήματα (κομματάκια, βίδες κ.τ.λ.) και μάλιστα κερδίσαμε συλλεκτικό μπλουζάκι επειδή το μαντέψαμε πριν μας το πει. Όμως για όλα αυτά θέλουμε χρόνο και ηρεμία για να βρούμε τις σωστές λέξεις και να τις βάλουμε  στην σωστή σειρά. Είναι δουλειά που μόνο το χαρτί, το έντυπο περιοδικό, μπορεί να προσφέρει στο δημοσιογράφο. Σε ένα από τα επόμενα ΜΟΤΟ που θα κρέμονται στο περίπτερο θα βρείτε μέσα όλα όσα μάθαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα, όλα όσα ψάξαμε και βρήκαμε για τον Eskil, την εταιρεία και τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του και φυσικά που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά στο μέλλον. Γιατί στο περιοδικό και όχι εδώ; Γιατί εδώ στο internet η ταχύτητα και ο όγκος της πληροφορίας σκοτώνουν τις ειδικές γνώσεις και την εις βάθος ανάλυση. Όμως από την άλλη μεριά, η ταχύτητα του internet και η εύκολη πρόσβαση από τον καθένα έχει το χάρισμα και την ζωντάνια της αμεσότητας. Εδώ είναι το σωστό μέρος για να εκφράσουμε την ένταση των συναισθημάτων που μας γέμισε αυτή η μοτοσυκλέτα.

 Έχουν περάσει πάνω από 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που οδηγήσαμε μια τέτοια αγωνιστική δίχρονη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα. Οι μνήμες από το παρελθόν είναι θολές, αλλά το σοκ από το παρόν είναι τεράστιο. Η μοτοσυκλέτα του Suter δεν είναι απλώς ένα δίχρονο, μανιασμένο θηρίο που θα σου ασπρίσει τα μαλλιά. Δηλαδή είναι… αλλά μαζί με αυτό είναι και κάτι περισσότερο. Σίγουρα μπορούμε να ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά την Wolf racing και την Motul που μας έδωσαν την μοναδική ευκαιρία να είμαστε από τους ελάχιστους δημοσιογράφους στον κόσμο που οδηγήσαμε την MMX 500. Όμως πολύ περισσότερο θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον ίδιο τον Suter που μας έδωσε την ευκαιρία να νοιώσουμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το βάρος και το μέγεθος ενός κινητήρα στην κατασκευή και συνολική συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήραμε ως δοκιμαστές/δημοσιογράφοι μοτοσυκλετών. Όσο κι αν γνωρίζεις την θεωρία, η πράξη και τα βιώματα κάνουν τεράστια διαφορά. Όλοι ξέρουμε και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι όσο ελαφρύτερη είναι μια μοτοσυκλέτα, τόσο το καλύτερο και όσο μεγαλύτερη ιπποδύναμη έχει… πάλι τόσο το καλύτερο. Όμως μόνο όταν οδηγήσεις την MMX 500 μπορείς να λες ότι ξέρεις ακριβώς γιατί πράγμα μιλάς. Γι΄αυτό και είναι πολύ εύκολο να γράφεις εδώ χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι αυτή η μοτοσυκλέτα έχει τεράστια διαφορά από οτιδήποτε άλλο έχεις οδηγήσει, όμως είναι πολύ δύσκολο και θέλει χρόνο να πεις το γιατί. Μέχρι να τα βάλουμε όλα στην σωστή σειρά πάνω στο χαρτί, πάρτε μια πρώτη γεύση από ό,τι ζήσαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα…             

 

Πρόωρο Χριστουγεννιάτικο δώρο από την Wolf Racing και την Motul, πώς να μην κάνεις σαν μικρό παιδί!

-----------

Ο Eskil ήταν έτοιμος να απαντήσει στο βομβαρδισμό ερωτήσεων του MOTO με πλήρη ειλικρίνεια 

-----------

Πρώτος μετά τον ίδιο τον Eskil, οδήγησε την mmx500 ο Γιώργος Παρασκευάς - ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα το όνειρο των υπολοίπων φέρνοντας την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα

-----------

 

Για τις ανάγκες της τεχνικής ανάλυσης –όπως μόνο το MOTO μπορεί- ξεντύσαμε και την ΜΜΧ500! 

-----------

high-light δημοσιογραφικής καριέρας...

Λεωφορειολωρίδες και μοτοσυκλέτα: Καμία αλλαγή με τον νέο ΚΟΚ! Που επιτρέπεται και που απαγορεύεται για τα δίκυκλα

Παραμένουν πολύ λίγα τα σημεία που δεν επιτρέπονται οι μοτοσυκλέτες
leoforeiolorides
Πολύ λίγα τα σημεία που απαγορεύονται
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/1/2026

Λεωφορειόδρομος ή λεωφορειολωρίδα, όπως έχει καθιερωθεί στην καθομιλουμένη είναι ο δρόμος που αφορά αποκλειστική κυκλοφορία λεωφορείων ή τρόλεϊ. Αυτό ισχύει τώρα και ίσχυε και πριν από τον νέο Κ.Ο.Κ.

Τα δίκυκλα κινούνται κανονικά στους λεωφορειόδρομους, όμως αυτό ποτέ δεν ήταν διατυπωμένο με λέξεις στον ΚΟΚ, τώρα που ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας έχει αλλάξει και ορισμένοι έχουν αρχίσει να τον διαβάζουν, μάλλον για πρώτη φορά στη ζωή τους, θεώρησαν πως κάτι έχει αλλάξει χτίζοντας την πεποίθηση πως οι μοτοσυκλέτες θα αρχίσουν να εξαιρούνται. Αυτό είναι λάθος. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ακριβώς όπως και πριν, έτσι και ο νέος ΚΟΚ αναφέρει πως στους λεωφορειόδρομος μπορούν να κινούνται μόνο λεωφορεία, εκτός αν υπάρχουν πινακίδες που μας ενημερώνουν για κάτι διαφορετικό.

1

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε πολλά σημεία της Αττικής -για παράδειγμα- σημάνσεις που επιτρέπουν την κίνηση και των αυτοκινήτων σε λεωφορειόδρομο μόνο σε συγκεκριμένες ώρες, το βράδυ, το Σαββατοκύριακο και τις Αργίες όπως στις φωτογραφίες που τραβήξαμε για να δείτε τις διαφορετικές περιπτώσεις. Υπάρχουν αντίστοιχα και ορισμένα σημεία όπου οι μοτοσυκλέτες απαγορεύονται, όπως θα δείτε παρακάτω, αλλά αυτά είναι ελάχιστα και ισχύουν χρόνια τώρα.

2

Ο νόμος αναφέρει ξεκάθαρα πως ο λεωφορειόδρομος αφορά αποκλειστική κυκλοφορία λεωφορείων, οπότε οποιαδήποτε στιγμή η πολιτεία μπορεί να αφαιρέσει τις πινακίδες που επιτρέπουν την κίνηση των δικύκλων και τότε είναι ξεκάθαρο πως θα πρόκειται για μία πολύ μεγάλη αλλαγή για το μοτοσυκλετιστικό κοινό. Δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι αυτό θα γίνει τώρα ενώ δεν έχει γίνει όλο αυτό το διάστημα! Διότι πολύ απλά δεν υπάρχει αλλαγή στον νέο ΚΟΚ για το τι ορίζεται λεωφορειόδρομος, με βάση πριν, άρα δεν εξηγείται και γιατί υπάρχει ανησυχία ως προς αυτό!

Στο μεταξύ ο ΚΟΚ είναι σωστά γραμμένος στο να μην αφήνει παραθυράκια για την κίνηση των μοτοσυκλετών, τουριστικών λεωφορείων και γενικά σε οτιδήποτε άλλο εκτός των αστικών λεωφορείων γιατί υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις εκεί έξω που κάτι τέτοιο θα είχε μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας.

Μία τέτοια περίπτωση είναι οι μονοδρομίσεις που συμβαίνουν σε δρόμους που άλλοτε υπήρξαν διπλής κατεύθυνσης, κρατώντας όμως μόνο την λεωφορειολωρίδα με αντίθετη κατεύθυνση προς την μονοδρόμηση. Η καθολική άρση της απαγόρευσης θα έπρεπε να ισχύει και εδώ ή να ορίζεται η απαγόρευση όπου υπάρχει πινακίδα, πρακτική που δημιουργεί μεγαλύτερο ζήτημα ασφάλειας, από το αντίθετο: Να γνωρίζει δηλαδή ο αναβάτης πως απαγορεύεται εκτός από εκεί που επιτρέπεται.

Τέτοιες περιπτώσεις όπου δεν επιτρέπονται στα δίκυκλα να μπουν στην λωρίδα λεωφορείων υπάρχουν χρόνια στην Αττική και στις μεγάλες πόλεις της χώρας και αποτελούν μειοψηφία, συγκριτικά με το που έχουν τοποθετηθεί πινακίδες που επιτρέπουν την είσοδο. Δεν αναμένουμε καμία αλλαγή ως προς αυτό!

Έτσι ήταν λοιπόν η κατάσταση τόσο καιρό και έτσι ακριβώς παραμένει και τώρα, με τον νέο ΚΟΚ να αναφέρει για το ζήτημα, ακριβώς ότι και ο προηγούμενος.

Σε περίπτωση που ένας αναβάτης κινηθεί με το δίκυκλό του σε λεωφορειόδρομο που δεν επιτρέπεται, το πρόστιμο είναι 200 ευρώ και στέρηση διπλώματος και πινακίδας για 20 ημέρες. Είναι λίγες αυτές οι περιπτώσεις και οφείλουμε όλοι να τις σεβαστούμε, ακριβώς όπως κάνουμε τόσο καιρό!