Suzuki: Αποκάλυψε 10ετές πλάνο πορείας! Μείωση βάρους - Καλύτερη συνεργασία εντός του Hamamatsu

Μεταφορά τεχνογνωσίας από τις μοτοσυκλέτες στα αυτοκίνητα - εναλλακτικά καύσιμα στο επίκεντρο
Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/9/2025

Η έμφαση στη μείωση της ενέργειας που απαιτούν τα οχήματά της, η κυκλική οικονομία και η προσφορά κινητικότητας προς όλους με αυτοματοποιημένης οδήγησης οχήματα είναι οι τεχνολογικοί στόχοι που θέτει η Suzuki για την επόμενη 10ετία.

Η στρατηγική που θα ακολουθήσει η Suzuki ανακοινώθηκε πέρσι με τους Ιάπωνες να παρουσιάζουν τώρα μέρος της προόδου που έχει γίνει από τότε, μαζί με κάποιες αλλαγές που προέκυψαν στην στρατηγική της και αφορά στο σύνολο της εταιρείας αφού σε συνεργασία βρίσκονται όλα τα τμήματά της: της μοτοσυκλέτας, του αυτοκινήτου και των μηχανών θαλάσσης, με το πλάνο να στηρίζεται κυρίως στις εξελίξεις στους τέσσερεις τροχούς και τις μοτοσυκλέτες στο φόντο.

Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας

Όπως είπε ο διευθύνων σύμβουλος του Hamamatsu, Toshihiro Suzuki, ο σημαντικότερος στόχος που έχουν θέσει οι Ιάπωνες έχει να κάνει με τη γενικότερη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε όλες τις μορφές της (ορυκτά και εναλλακτικά καύσιμα, ηλεκτρική ενέργεια) αφού στη στρατηγική των Ιαπώνων έχει μπει για τα καλά και το ουδέτερο ανθρακικό ισοζύγιο. Αυτό δεν αφορά μόνο την κατανάλωση των οχημάτων τους όταν κινούνται αλλά συνολικά: από τη στιγμή που ξεκινά δηλαδή η κατασκευή ενός οχήματος, έπειτα στη χρήση, μέχρι τη στιγμή που θα αποσυρθεί από την κυκλοφορία και θα πρέπει να ανακυκλωθεί αφού και σε αυτή τη φάση θα πρέπει να προκύπτει μείωση στην κατανάλωση ενέργειας με το όχημα να μπορεί να διαλυθεί εύκολα και γρήγορα.

Έτσι η ιαπωνική εταιρεία θέλει να υιοθετήσει ένα πιο ολοκληρωμένο μοντέλο κυκλικής οικονομίας που θα μειώσει συνολικά την ενέργεια που "δαπανάται" και τους ρύπους που εκπέμπει από την αρχή έως το τέλος.

Οι βασικοί άξονες της στρατηγικής

  • Ελαφριές και στιβαρές κατασκευές
    Η πλατφόρμα HEARTECT εξελίσσεται με στόχο τη μείωση βάρους των οχημάτων μέσω συνεργασίας αυτοκινητιστικού και μοτοσυκλετιστικού τμήματος, έχει ήδη βρεθεί δρόμος για 80 κιλά μείωσης, με προοπτική περαιτέρω βελτιστοποίησης κάθε εξαρτήματος.
  • Αποδοτικοί κινητήρες και ουδέτερα καύσιμα
    Η Suzuki συνεχίζει την ανάπτυξη του υβριδικού συστήματος Super Ene-Charge και νέων κινητήρων υψηλής απόδοσης. Στις μοτοσυκλέτες ξεχωρίζει η παραγωγή στην Ινδία του GIXXER SF 250 FFV, (Flexible Fuel Vehicle) που λειτουργεί με ποικιλία καυσίμων (E20 και άλλα).
  • Ηλεκτροκίνηση με λιγότερες μπαταρίες
    Η Suzuki αναπτύσσει EV/HEV με μικρές μπαταρίες και αποδοτικούς ηλεκτρικούς κινητήρες. Πρώτο παράδειγμα, το e VITARA, ενώ στα δίκυκλα έρχεται το e-ACCESS, ένα αποδοτικό ηλεκτρικό σκούτερ.
  • Σχεδιασμός φιλικός στην ανακύκλωση
    Βελτιστοποίηση εξαρτημάτων για εύκολη αποσυναρμολόγηση με χρήση ανακυκλώσιμων πλαστικών και υλικών που μειώνουν το κόστος και το περιβαλλοντικό αντίκτυπο.
  • Team Suzuki CN Challenge
    Η συμμετοχή στις 8 Ώρες της Σουζούκα με μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί βιώσιμα υλικά και 100% συνθετικά καύσιμα, δείχνει το πείραμα της Suzuki να εφαρμόσει αγωνιστική τεχνολογία στην καθημερινότητα.
  • Επιχειρηματική Δραστηριότητα Βιοαερίου
    Νέο εργοστάσιο βιοαερίου στην Ινδία, με στήριξη του ΟΗΕ, θα τροφοδοτεί οχήματα CNG (compressed natural gas), μειώνοντας εκπομπές και ενισχύοντας την τοπική οικονομία.
  • Suzuki Smart Factory
    Στα εργοστάσια, η Suzuki εφαρμόζει ψηφιακές τεχνολογίες για μείωση κατανάλωσης ενέργειας και βελτίωση παραγωγικότητας όπως στο νέο εργοστάσιο βαφής του Kosai που άνοιξε φέτος.

 

Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας

Ένας από τους τρόπους για να μειωθεί η ενέργεια που καταναλώνεται συνολικά είναι μέσω της μείωσης του βάρους και οι Ιάπωνες αναφέρουν ότι η συνεργασία μεταξύ των τμημάτων της έχει επιφέρει ήδη σημαντικά αποτελέσματα. Αναθεωρώντας όλα τα τμήματα ενός αυτοκινήτου και με τη συνεργασία κυρίως του τμήματος μοτοσυκλέτας οι Ιάπωνες βρίσκονται ήδη στο 80% του στόχου που έχουν θέσει, να μειώσουν το βάρος των αυτοκινήτων που θα παρουσιάσουν στο μέλλον κατά 100 κιλά μέσο όρο. Βρίσκονται δηλαδή ήδη στα 80 κιλά τη στιγμή που τα τετράτροχα μοντέλα της Suzuki είναι ήδη από τα ελαφρύτερα στις κατηγορίες τους. Το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά αφορά το κέρδος που θα προκύψει από το πλαίσιο και τα μηχανικά μέρη και μόνο το 10% έχει να κάνει με την αναθεώρηση του εξοπλισμού άνεσης και ασφάλειας.

Για να πετύχουν μείωση του βάρους, το οποίο έχει ξεφύγει κατά πολύ στα αυτοκίνητα τα τελευταία χρόνια, οι Ιάπωνες συνεργάζονται και με άλλους κλάδους της βιομηχανίας έχοντας θέσει ψηλά τον πήχη αφού, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, κυνηγούν ακόμη και το γραμμάριο, αφήνοντας μόνο το υλικό που πραγματικά χρειάζεται για την κατασκευή ενός εξαρτήματος -όπως συμβαίνει και με τις sport μοτοσυκλέτες. Ελαφρύτερο πλαίσιο, σημαίνει παράλληλα και χρήση λιγότερου μετάλλου ή πλαστικού και κατά συνέπεια ίσως ακόμη και έμμεση μείωση του κόστους παραγωγής αλλά και λιγότερους ρύπους κατά την παραγωγή.

Στις μοτοσυκλέτες η δέσμευση της Suzuki είναι ίσως πιο εμφανής στο πεδίο των αγώνων -όλα εκεί κρίνονται και εξελίσσονται άλλωστε-, συγκεκριμένα στον φετινό 8ωρο αγώνα αντοχής στη Suzuka. Εκεί το Hamamatsu αγωνίστηκε με ένα GSX-R το οποίο χρησιμοποιούσε 100% βιοκαύσιμο και έφερε αρκετά εξαρτήματα και μέρη που είχαν κατασκευαστεί από βιώσιμα υλικά, όπως για παράδειγμα το φαίρινγκ, τα ελαστικά του, ακόμη και το λιπαντικό που χρησιμοποιούσε (διαβάστε περισσότερα εδώ). Η μοτοσυκλέτα τερμάτισε στην 33η θέση τελικά, λόγω ατυχήματος, με το γυρολόγιό της όμως να είναι άμεσα συγκρίσιμο με των ομάδων που βρίσκονταν στις πρώτες θέσεις.

Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας

Οι Ιάπωνες έχουν δεσμευτεί και στην βελτίωση της απόδοσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης που εξελίσσουν, όπως και βελτίωση της απόδοσης των αμιγώς ηλεκτρικών αλλά και υβριδικών συστημάτων κίνησης. Ειδικά στα ηλεκτρικά η μείωση του βάρους θα παίξει καταλυτικό ρόλο στη μείωση της κατανάλωσης, με τη Suzuki να έχει στο πρόγραμμα και κινητήρες που κινούνται με εναλλακτικά και βιώσιμα καύσιμα όπως η βιοαιθανόλη.

Στους κινητήρες θα δώσουν έμφαση σε μοτέρ υψηλής συμπίεσης και εδώ η εμπειρία του τμήματος των μοτοσυκλετών θα παίξει ξανά τον δικό της ρόλο στην μεταφορά τεχνολογίας. Τα μοντέλα που κινούνται με φυσικό αέριο θα προσαρμοστούν για να μπορούν να χρησιμοποιήσουν καύσιμα που είναι ουδέτερα ανθρακικά, ενώ στην Ινδία -η σημαντικότερη αγορά για τη Suzuki παγκοσμίως- θα κατασκευαστούν εργοστάσια που θα παράγουν καύσιμα από την κοπριά των 300 εκατ. αγελάδων που βρίσκονται στη χώρα (διαβάστε περισσότερα εδώ).

Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας

Η στρατηγική των Ιαπώνων σε βάθος 10ετίας έχει στον πυρήνα της τη φράση "just right" που μπορεί να αποδοθεί ως "τόσο όσο" αναφορικά με την εξέλιξη των μοντέλων που θέλει να παρουσιάσει με το καθένα να εξειδικεύεται περισσότερο στο περιβάλλον όπου και θα χρησιμοποιηθεί περισσότερο, ενώ με αυτή τη φιλοσοφία θα εξελίσσονται και τα ηλεκτρονικά τους συστήματα.

Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας

Στα δίκυκλα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σκούτερ e-Access που είναι ήδη διαθέσιμο στην Ινδία και πρόκειται επί της ουσίας για ένα σκούτερ με καθαρά αστικό χαρακτήρα που δεν έχει βλέψεις για βόλτες εκτός των τειχών. Παράλληλα, στα θερμικά μοντέλα η Suzuki κυκλοφορεί ήδη στην Ινδία το GIXXER SF 250 FFV, το οποίο έχει κινητήρα συμβατό με καύσιμο Ε85, δηλαδή βενζίνης με αιθανόλη σε ποσοστό 85%.

Το Hamamatsu εξελίσσει επίσης και συστήματα με βάση την πρωτοβουλία "Carbon Negative", δηλαδή συστήματα που αφαιρούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα κατά τη λειτουργία ενός θερμικού κινητήρα παγιδεύοντάς το καθώς βγαίνει από το σύστημα εξαγωγής. Το σύστημα θα μπορεί να τοποθετηθεί και σε παλιότερα οχήματα και η Suzuki διερευνά ήδη τρόπους να χρησιμοποιείται το παγιδευμένο CO2 αλλού, για παράδειγμα στη γεωργία για την ανάπτυξη των φυτών. 

Αναφορικά με την κινητικότητα προς όλους, η Suzuki, βλέποντας και το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει πρώτα από όλα η ίδια η Ιαπωνία, θέλει να αναπτύξει λύσεις για τους μεγαλύτερους σε ηλικία που δεν μπορούν πλέον να οδηγήσουν αλλά και εφαρμογές για περιοχές όπου υπάρχουν πλέον μόνο ηλικιωμένοι και πρέπει να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως η περίθαλψη. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας μάλιστα αναφέρθηκε στην δική του μητέρα, η οποία πρόσφατα παρέδωσε το δίπλωμά της και πλέον εξαρτάται από άλλους για τις μετακινήσεις της. 

Suzuki πλάνο 10ετίας

Η Suzuki θα επιδιώξει να δημιουργήσει τεχνολογίες και λύσεις κινητικότητας αυτοματοποιημένης οδήγησης για τη διανομή αγαθών, ειδικά για περιοχές όπου δεν υπάρχει διαθέσιμο εργατικό δυναμικό αλλά οι ηλικιωμένοι που βρίσκονται εκεί δεν οδηγούν είναι και το μεγαλύτερο ποσοστό. Έτσι θέλει να αναπτύξει οχήματα διανομής αυτοματοποιημένης οδήγησης που είναι μικρά σε μέγεθος και αποτελούν μέρος του παζλ των logistics.

Θέλει επίσης να αναπτύξει συστήματα αυτοματοποιημένης κίνησης-μεταφοράς, τα οποία θα ελέγχονται από έναν "κεντρικό εγκέφαλο", ως μία λύση χαμηλού κόστους για εφαρμογή σε εργοστάσια, ενώ θέλει να επηρεάσει και τα ΜΜΜ με αυτοματοποιημένης οδήγησης συγκοινωνίες που θα δώσουν λύση σε αστικά κέντρα όπως αυτό της Αθήνας, όπου η καθημερινή μετακίνηση με αυτοκίνητο είναι ένας πραγματικός εφιάλτης. Η εταιρεία Glydways, η οποία υποστηρίζεται μεταξύ άλλων και από τον Bill Gates είναι εδώ το χαρακτηριστικό παράδειγμα και έχει να κάνει με τη δημιουργία σχετικά μικρών σε μέγεθος αυτόνομων οχημάτων-ταξί -σαν mini bus- αλλά με εφαρμογή σε μεγάλη κλίμακα αναφορικά με τον αριθμό τους, ώστε να μειωθούν τα προσωπικά οχήματα που χρησιμοποιούνται από τους χρήστες.

Suzuki τεχνολογικό πλάνο 10ετίας

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”