Suzuki DR-Z 4S και DR-Z 4SM 2025: Φτιαγμένα 100% στην Ιαπωνία!

Τα περιμένουμε μετά το καλοκαίρι στην Ελλάδα!
Suzuki DR-Z 4S και DR-Z 4SM 2025: Φτιαγμένα 100% στην Ιαπωνία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/2/2025

Η Suzuki έκανε την έκπληξη στην EICMA ανακοινώνοντας την αναβίωση ενός δημοφιλέστατου μοντέλου και την είσοδο της, εκ νέου, σε δύο κατηγορίες ταυτόχρονα οι οποίες έχουν τεράστιο εμπορικό ενδιαφέρον για την ελληνική αγορά, ενώ παράλληλα δεσμεύουν ένα υπολογίσιμο μερίδιο στις σημαντικές αγορές Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ιταλίας.

Η δεύτερη έκπληξη έρχεται τώρα με την επιβεβαίωση στο MOTO πως οι μοτοσυκλέτες αυτές έχουν χτίσει στο 100% την γραμμή παραγωγής τους στο εργοστάσιο της Suzuki στην Ιαπωνία!

Το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι “Made in Japan” το είχαμε αναδείξει τον περασμένο Νοέμβριο όταν τις περιεργαστήκαμε από κοντά στην EICMA.

Είχαμε φωτογραφίσει τότε την σήμανση στο πλαίσιο, όπως και είχαμε περιεργαστεί τις λεπτομέρειες της κατασκευής του, ψάχνοντας εκείνο το στοιχείο που θα μας έδειχνε το αντίθετο.

Εκείνο λοιπόν που περιμέναμε να αποσαφηνίσουμε, ήταν πως η γραμμή παραγωγής στην Ιαπωνία δεν θα είναι με την μέθοδο “knock down”, δεν κατασκευάζεται δηλαδή η μοτοσυκλέτα αλλού, σε άλλη χώρα και στέλνεται έπειτα για συναρμολόγηση στην Ιαπωνία μόνο και μόνο για να αποκτήσει ιθαγένεια.

Ο κινητήρας αυτός είναι επίσης κατασκευής Ιαπωνίας και έχει αποδείξει την αξιοπιστία του καθώς δεν είναι ένα νέο σχέδιο, απλά έχει δεχτεί τις κατάλληλες τροποποιήσεις για περνά τις Euro5+ προδιαγραφές.

 Έχουμε τονίσει πολλές φορές πως οι εταιρείες μπορούν να χτίσουν την γραμμή παραγωγής τους οπουδήποτε, διατηρώντας ένα δεδομένο κριτήριο ποιότητας όταν το θέλουν, χωρίς να μπορείς να ξεχωρίσεις την προέλευση αν δεν έχεις την πληροφορία. Ωστόσο παραμένει ένα κριτήριο αξιοπιστίας για μία μερίδα του κοινού, η προέλευση του μοντέλου που αγοράζουν, όπως φυσικά επηρεάζεται και το κόστος παραγωγής.

Για αυτό ακριβώς τον λόγο δεν αναμένεται να είναι τα νέα τετρακοσάρια της Suzuki τα πιο προσιτά από οικονομική πλευρά, αλλά αντιθέτως θα τοποθετούνται λίγο ψηλότερα από τον άμεσο ανταγωνισμό τους.

Η Suzuki έχει πολλά εργοστάσια εκτός Ιαπωνίας, είναι η ισχυρότερη μάρκα της Κίνας επίσης σε έως 250 κυβικά μέσω της Haojue με την οποία έχει στρατηγικά τοποθετηθεί και στην Αφρική. Παράγει επίσης και την Hayabusa σε εργοστάσιο στην Ινδία για την τοπική αγορά με την μέθοδο knock down, εισάγοντας δηλαδή τον κινητήρα έτοιμο από την Ιαπωνία, το πλαίσιο κτλ, ενώ παράλληλα τοπικοί προμηθευτές αντικαθιστούν αρκετά από τα περιφερειακά μειώνοντας το κόστος και διατηρώντας την ποιότητα για μία αρκετά ακριβή μοτοσυκλέτα για τα δεδομένα εκείνης της αγοράς.

Κι όμως, παρά την πληθώρα επιλογών και με δεδομένο πως το μοντέλο αυτό έχει ήδη μεγάλη ζήτηση και εντός Ιαπωνίας, η Suzuki κράτησε την παραγωγή εκεί.

Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει ούτε πρόβλεψη, ούτε έχει καθοριστεί η τιμή πώλησης τόσο στην Ελλάδα, όσο και σχεδόν στο σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών, κάτι που αναμένεται να καθυστερήσει λίγο ακόμη με δεδομένο πως οι μοτοσυκλέτες αυτές έρχονται βαθιά μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2025.

Ετικέτες

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.