Suzuki: Έφτασε το ορόσημο παραγωγής 10 εκατομμυρίων δικύκλων σε 20 χρόνια στην Ινδία

Μόνο το 2024 πούλησε πάνω από 1,2 εκατομμύρια δίκυκλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Η Suzuki Motorcycle India Private Limited (SMIPL), θυγατρική της Suzuki στην Ινδία, ανακοίνωσε στις 8 Ιανουαρίου ότι πέτυχε συνολική παραγωγή 10 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών.

Η SMIPL ξεκίνησε την παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2006, φτάνοντας το ορόσημο των 10 εκατομμυρίων μονάδων σε 20 χρόνια. Η SMIPL κατασκευάζει σήμερα συνολικά 13 μοντέλα. Μάλιστα το μοντέλο με το οποίο συμπληρώθηκαν τα 10 εκατομμύρια κομμάτια ήταν ένα σκούτερ Access σε έκδοση που δεν εισάγεται στην χώρα μας.

Στην αναπτυσσόμενη αγορά μοτοσυκλετών της Ινδίας, η SMIPL κατασκευάζει ένα νέο εργοστάσιο στην Καλκούτα για να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα. Τα δίκυκλα που παράγονται από την SMIPL εξάγονται όχι μόνο στην Ινδία, αλλά και σε περιοχές σε όλο τον κόσμο, όπως χώρες της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης (μόνο τα σκούτερ στη δική μας αγορά) και παίζει σημαντικό ρόλο ως η μεγαλύτερη βάση παραγωγής δικύκλων της Suzuki.

Δεν υπολογίζεται στην παραπάνω θεώρηση η κοινοπραξία στην Κίνα που αποτελεί τον μεγαλύτερο κατασκευαστή σε όλες τις κατηγορίες έως τα 250 κυβικά.

suzuki

Ο Kenichi Umeda, Πρόεδρος της SMIPL, δήλωσε: “Η επίτευξη της συνολικής παραγωγής 10 εκατομμυρίων μονάδων είναι απόδειξη της εμπιστοσύνης που μας δείχνουν οι ενδιαφερόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των πελατών, των επιχειρηματικών εταίρων και των εργαζομένων μας. Η SMIPL έχει αναπτυχθεί παράλληλα με την επέκταση της αγοράς μοτοσυκλετών της Ινδίας. Στο μέλλον, δεν θα ενισχύσουμε μόνο την παραγωγική ικανότητα και θα επεκτείνουμε το δίκτυο πωλήσεων και υπηρεσιών μας, αλλά θα εφαρμόσουμε και το «By Your Side» μέσω δραστηριοτήτων που μας φέρνουν κοντά στους πελάτες μας και τους επιτρέπουν να βιώσουν την ελκυστικότητα της Suzuki”.

Για το οικονομικό έτος 2024, ο όγκος παραγωγής της SMIPL ανέρχεται σε 1.130.141 μονάδες, ο όγκος πωλήσεων σε 1.047.670 μονάδες και ο όγκος εξαγωγών σε 210.493 μονάδες.

Έξυπνες κάμερες: Αναβλήθηκε για δεύτερη φορά ο διαγωνισμός για την προμήθειά τους – Ξανά προσφυγές για τον ίδιο λόγο!

Η προμήθεια 1.000 καμερών από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αρχίζει να μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας από τότε που το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης επαναπροκήρυξε τον διαγωνισμό για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.”, δηλαδή των περίφημων 1.000 έξυπνων καμερών που θα τοποθετούνταν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Την πρώτη φορά ο διαγωνισμός ματαιώθηκε μετά από προδικαστικές προσφυγές εταιρειών που ήθελαν να συμμετάσχουν, θεωρώντας πως είναι ασαφείς οι προδιαγραφές του, ενώ προέκυψαν υπόνοιες πως πρόκειται για φωτογραφικό διαγωνισμό που οδηγούσε σε συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Η εκ νέου προκήρυξή του είχε ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών την 27η Ιουλίου 2026, ωστόσο ούτε αυτή η προθεσμία πρόκειται να τηρηθεί, καθώς ξανά κατατέθηκαν δύο προσφυγές από εταιρείες που ήθελαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό.

Η απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) για τις εν λόγω νέες προσφυγές ήταν πως είναι βάσιμες και κατά συνέπεια προέβη σε αναστολή διενέργειάς του έως ότου εκδοθεί η οριστική απόφαση επί των προσφυγών.

Απ’ ότι φαίνεται και στη νέα προκήρυξη δεν άλλαξαν και πολλά από την πρώτη στο τεχνικό της σκέλος, γεγονός που οδήγησε τις εταιρείες Maycon και Aktor Κατασκευές στο να προσφύγουν εναντίον του και να δικαιωθούν από την ΕΑΔΗΣΥ που έκρινε πως, “α) οι υπό κρίση προσφυγές δεν παρίστανται προδήλως απαράδεκτες, β) ενδέχεται να υφίσταται βλάβη των προσφευγουσών από την προσβαλλόμενη διακήρυξη και τους όρους αυτής και γ) οι λόγοι των υπό κρίση προσφυγών δεν παρίστανται καταρχήν προδήλως αβάσιμοι, δεδομένου ότι η οριστική απόφαση περί της βασιμότητας των προσφυγών χρήζει περαιτέρω εξέτασης.”

Έχουμε γράψει πολλά για το θέμα και πιθανότατα δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε όταν το υπουργείο δείχνει κάθε καλή διάθεση να επιβεβαιώσει κάθε κακή σκέψη που μπορεί κάποιος να κάνει για την ιστορία αυτή.

Εδώ ως Κράτος δεν μπορούμε επί χρόνια να ολοκληρώσουμε έναν διαγωνισμό για πινακίδες κυκλοφορίας, σε αυτό το τόσο περίπλοκο και ακριβότερο ζήτημα περιμέναμε αποτελέσματα;