Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Εμφάνιση που παραπέμπει σε αγώνες dragster, με πάρα πολλά custom εξαρτήματα
motomagSuzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/6/2024

Μία μοναδική και ξεχωριστή cult έκδοση του ιστορικού Hayabusa πρώτης γενιάς έβγαλε σε δημοπρασία ο οίκος Bring a Trailer, βαμμένη στα ιστορικά χρώματα της Gulf Racing που μας ταξιδεύουν στον 24ωρο του Le Mans του 1968 και το νικηφόρο Ford GT, με την τιμή που τελικώς έπιασε η μοτοσυκλέτα να αγγίζει τα 14.250 δολάρια (13.085€), ενώ παρά την ξεχωριστή της εμφάνιση έχει όλα τα απαραίτητα για κυκλοφορία στον δρόμο…

Υπεύθυνος για την δημιουργία της συγκεκριμένης έκδοσης είναι ο Hank Young των Young Choppers και Hot Rods στην Marietta της Georgia των Η.Π.Α. Χρησιμοποιώντας ως βάση μία Suzuki Hayabusa του 2002, ο Young προχώρησε, αλλάζοντας σχεδόν τα πάντα πάνω της, με πιο χαρακτηριστικά σημεία το μπροστινό φτερό και το ιδιαίτερο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι πίσω. Στην συνέχεια, η Platinum ATL Customs, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, ανέλαβε να ολοκληρώσει το δημιούργημα του Young, βάφοντάς το στα αγωνιστικά χρώματα της Gulf Racing, αντλώντας έμπνευση από το Gulf-JW Automotive Ford GT που το 1968 κατέκτησε τον 24ωρο αγώνα του Le Mans, ενώ παντού πάνω στο φαίρινγκ βρίσκουμε τον αριθμό 69 και το λογότυπο της Gulf.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Από που να ξεκινήσει κανείς, να μιλάει για αυτή την μοτοσυκλέτα. Κοιτάζοντάς την, το μάτι πέφτει απευθείας στο μπροστινό φτερό, το οποίο κρύβει σχεδόν ολόκληρο τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας ελαφρώς τα “dustbin” φαίρινγκ, που έκαναν την εμφάνισή τους στους αγώνες μοτοσυκλέτας την δεκαετία του ’50, ενώ είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε συναντήσει και σε μοτοσυκλέτες που έχουν επισκεφθεί τις Salt Flats του Bonneville, όπου γίνονται οι απόπειρες για το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Πάνω σε αυτό το κάλυμμα είναι ενσωματωμένα δύο φωτιστικά σώματα, τα οποία εκτελούν χρέη προβολέα, μιας και αυτός έχει αφαιρεθεί από το χειροποίητο ενιαίο φαίρινγκ και στην θέση του έχει μπει ο αριθμός 69 σε στρογγυλό λευκό φόντο.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

Το επόμενο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι το… εξεζητημένο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι, που δένει πάνω σε έναν… ακτινωτό τροχό 18 ιντσών πίσω που συνδυάζεται με ένα τεράστιο ελαστικό Metzeler ME880 Marathon διαστάσεων… 240/80-18. Οι επιδράσεις από τις chopper μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ασχολούνταν τότε κατά βάση ο Young – όταν δεν έφτιαχνε πεπαλαιωμένα hot rod αυτοκίνητα – δεν κρύβονται, καθώς δεν θυμόμαστε να έχουμε δει ξανά ακτινωτό τροχό σε Hayabusa και μάλιστα με ελαστικό τόσο μεγάλων διαστάσεων! Η βάση της πινακίδας έχει μετακομίσει αριστερά, αφήνοντας τον θηριώδη τροχό να αναδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο. Παραδόξως, ο μπροστινός χυτός τροχός των 17 ιντσών, φαίνεται να έρχεται αυτούσιος από το μοντέλο βάσης, με το ελαστικό να είναι της Avon.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

To Haybusa Gulf Edition δεν δείχνει απλώς γρήγορο, αλλά είναι κιόλας, καθώς ο υγρόψυκτος τετρακύλινδρος κινητήρας των 1.299 κυβικών έχει εξοπλιστεί με ένα Dynojet Power Commander III. Σύμφωνα με το χαρτί της δυναμομέτρησης, 152 ίπποι φτάνουν στον πίσω τροχό, μέσα από ένα κιβώτιο 6 σχέσεων που συνεργάζεται με συμπλέκτη της Versha. Τα δύο τελικά που δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτά με τα οποία εξόπλιζε το εργοστάσιο του Hamamatsu την μοτοσυκλέτα, αφήνουν σε κοινή θέα το ιδιαίτερα ξεχωριστό ψαλίδι, ενώ υποπτευόμαστε ότι θα κάνουν και αρκετή φασαρία. Φρένα και πλαίσιο μοιάζει να έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

 

Την ξεχωριστή αυτή δημιουργία ολοκληρώνουν μία φιμέ ζελατίνα μπροστά, ένας μικρός καθρέπτης στο αριστερό τμήμα του φαίριγνκ και οι ξεχωριστές δερμάτινες σέλες αναβάτη και συνεπιβάτη της Duane Ballard Custom Leather, ενώ υπάρχει και κάλυμμα της πίσω σέλας στα χρώματα της μοτοσυκλέτας, για ακόμα πιο επιθετική εμφάνιση. Στα αναλογικά όργανα που έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης, βλέπουμε ότι ο ολικός χιλιομετρητής γράφει 10.615 μίλια (17.083 χιλιόμετρα), με τον τελευταίο ιδιοκτήτη να έχει κάνει τα 3.200 από αυτά (5.149 χιλιόμετρα).

Το κατά πόσο εύκολο είναι στην οδήγηση το συγκεκριμένο Hayabusa είναι κάτι που δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε εμείς. Θα μπορέσει όμως να διαπιστώσει αυτός που έδωσε τα 14.250 δολάρια ( 13.085€), που ήταν και η υψηλότερη προσφορά. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη δημοπρασία δεν είχε συγκεκριμένη τιμή εκκίνησης, επομένως οι πλειοδότες μπορούσαν να ξεκινήσουν ακόμα και από το 1 δολάριο. Καθόλου άσχημη τιμή για μία μοτοσυκλέτα 22 ετών, ταυτόχρονα όμως όχι και τόσο υψηλή, όσο η μοναδικότητά της.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες