Suzuki Hayabusa 860 άλογα: O Guy Martin στην τελική ευθεία για τα 482Km/h!

Έτοιμος για το αγγλικό ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/5/2021

Ο Guy Martin δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις παρόλο που αποσύρθηκε από τους αγώνες το 2017, και συγκεκριμένα από το Isle of Man TT όπου είχε γίνει ένας από τους ήρωές του, εξαιτίας της προσωπικότητάς του και των τολμηρών δηλώσεών του.

Οι αγώνες του θύμιζαν μετά από ένα σημείο την ημέρα της «μαρμότας» όπως είπε, κι έτσι αποφάσισε την τελευταία πενταετία να ασχοληθεί με άλλα πράγματα στην ζωή του, ένα από αυτά ήταν να διασχίσει την αμερικάνικη ήπειρο με ποδήλατο. Η ταχύτητα όμως του είχε λείψει και την κυνήγησε με όλα τα μέσα, ακόμη και τρακτέρ, καταλήγοντας το 2019 με μία Hayabusa Turbo προετοιμασμένη από την Holeshot Racing.

Πέρσι η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έφτασε τα 830 άλογα και πλέον, σύμφωνα με τον Martin, ξεπερνά τους 860 ίππους χωρίς όμως να είναι βέβαιο αν η Holeshot Racing συνεχίζει να τον υποστηρίζει. Η Holeshot Racing ήταν εκείνη που προετοίμασε την Hayabusa του Martin φτάνοντας τα 270mp/h (περίπου 435km/h) πίσω στο 2019.

Τώρα ο πήχης για τον Martin είναι να ξεπεράσει τα 300μίλια, δηλαδή τα 482,8Km/h, ένα ρεκόρ που μετρά από εκκίνηση και για τον σκοπό αυτό δεν βελτίωσε μόνο την ιπποδύναμη αλλά κυρίως την αεροδυναμική πηγαίνοντας την μοτοσυκλέτα σε αεροσύραγγα. Το φαίριγνκ κρατά κάποιες βασικές σχεδιαστικές γραμμές της Hayabusa που παραμένουν αμυδρά στο προσκήνιο, θυμίζοντας πως αυτή η μοτοσυκλέτα έχει φτιαχτεί για τον σκοπό αυτό.

Τον περασμένο Φεβρουάριο ο Martin έκανε μία κάπως μακάβρια δήλωση, λέγοντας πως θα πέθαινε για να το πετύχει κάτι που προφανώς ο καθένας απεύχεται, αλλά είναι χαρακτηριστικό της επιμονής που δείχνει στην επίτευξη αυτού του στόχου.

Η Suzuki Hayabusa που αγοράστηκε πριν από τρία χρόνια έναντι 6.000 Ευρώ σε μέτρια κατάσταση, έχει περάσει την ζωή της από τότε κάνοντας επιταχύνσεις και, είναι έτοιμη για την νέα προσπάθεια με την αναβαθμισμένη ιπποδύναμή της. Το μόνο που μένει πλέον είναι να θέσει ο Martin την ημερομηνία, κάτι που θα κάνεις μόλις αισθανθεί πως όλα είναι «ΟΚ». Όπως έχει δηλώσει, επίσης τον περασμένο Φεβρουάριο, μέχρι τα 400Km/h είναι όλα καλά, από εκεί και πάνω η αδρεναλίνη τον κρατά ξύπνιο για δύο μέρες, ενώ αντίστοιχα δύσκολη σωματικά και πνευματικά είναι και η προετοιμασία. Μην ξεχνάμε πως η απόσταση είναι συγκεκριμένη και η πίστα του αεροδρομίου τελειώνει, δεν μιλάμε για ρεκόρ στην αχανή Bonneville και τα λάθη έχουν μικρότερα περιθώρια για διόρθωση.

 

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.