Suzuki Hayabusa: Βάζουμε τέλος σε όλες τις φήμες! Πότε έρχεται & πώς θα είναι!

Πιο ρεαλστικά σενάρια
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Η είδηση για νέα Suzuki Hayabusa αποτελεί σίγουρη λύση ώστε να δημιουργήσεις θέμα από εκεί που δεν υπάρχει: Πετάς την λέξη “turbo” κι ένα «ίσως», κι έχεις ήδη μαγνητίσει τον κόσμο. Τελευταία βρήκαν άλλο τρόπο, λένε πως σταμάτησε η παραγωγή της, όταν ξεκάθαρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο! Βάζουμε τέλος σε όλα τα σενάρια κι όλες τις φήμες, παλιές και νέες που σίγουρα θα βγαίνουν από εδώ και πέρα, μέχρι να το ξαναδούμε στις Εκθέσεις.
Ήρθαν στο φως σχέδια πατεντών που δημοσιεύουν οι Ισπανοί, εξαιτίας μιας διευκρίνισης που ζητήθηκε στην Suzuki και με αυτή την αφορμή προχωρούμε και στην αποκάλυψη για το χρονοδιάγραμμα παραγωγής, το οποίο, ναι, φυσικά και είναι μακρινό!

Θα μπορούσε να μην έχει δημιουργηθεί αυτό το κενό, αλλά είναι γεγονός πως η Suzuki έχει πέσει σε χειμέρια νάρκη καθώς η γκάμα των μοντέλων αντί να πλυθαίνει σε αριθμούς, παραμένει στάσιμη. Υππάρχει σοβαρή κι εύγλωτη δικαιολογία, καθώς μεγάλο ρόλο σε αυτή την στασιμότητα έχει διαδραματήσει το πλάνο της Suzuki για κατασκευή ενός νέου εργοστασίου στην Hamamatsu, που έχει ήδη ξεκινήσει. Πρόκειται για μία νέα εγκατάσταση έκτασης 40 στρεμμάτων με στόχο να επιταχύνει τις διαδικασίες παραγωγής, πληρώντας έτσι τις κατάλληλες τεχνολογικές προϋποθέσεις ώστε να επιστρέψει δυναμικά στον ανταγωνισμό. Πέρσι στην INTERMOT και έπειτα στην EICMA μας έδειξε το νέο Katana, χωρίς όμως η παρουσία της να διαθέτει ποικιλία μοντέλων, παρόλο που προσπάθησε να την κάνει να φανεί πλουσιότερη ονομάζοντας νέα, όλα τα μοντέλα με απλές αλλαγές στην εμφάνιση. Πρακτικά αυτό μπορεί να το πει μονάχα για το Katana, αν κι αυτό στην πράξη είναι ένα καμουφλαρισμένο GSX-S.

Τέλος η Hayabusa στην Ευρώπη από 31 Δεκεμβρίου - Συνεχίζεται η παραγωγή της για τις υπόλοιπες αγορές

Για την Suzuki η Hayabusa είναι μία μοτοσυκλέτα για γρήγορα ταξίδια και διασκέδαση, που σημαίνει πως δεν απολαμβάνει την ίδια προτεραιότητα που θα είχε ένα πιο μαζικό μοντέλο για καθημερινή χρήση. Σε κάθε περίπτωση όμως έχει μία αναγνωρισμένα τεράστια απήχηση σε όλο τον κόσμο, κι έτσι ουδέποτε η Suzuki δεν έχει σκεφτεί να την αποσύρει από την παραγωγή, όπως έσπευσαν να δημοσιεύσουν πολλοί άλλοι, πριν λίγο καιρό! Στην πραγματικότητα απλά σταμάτησε η εισαγωγή της στην Ευρώπη αφού πλέον δεν πληροί τις προδιαγραφές Euro4 και διατίθεται σε άλλες αγορές, όπως η αμερικάνικη αλλά και η Ινδική, εκεί όπου η Suzuki διατηρεί και αποκλειστικό εργοστάσιο για την αχανή αυτή χώρα, ώστε να καλύψει την ζήτηση αλλά και να γλιτώσει την πρόσθετη φορολογία από το τελωνείο.

Δίνοντας τροφή για να γράψουν ακόμη ένα σενάριο για το Hayabusa, η Suzuki φανέρωσε κάποιες από τις πατέντες για το “γεράκι” που αφορούν το σύστημα εξαγωγής του. Απ’ ότι φαίνεται ο διάδοχος του Hayabusa διατηρεί την παράδοση που έχει το μοντέλο να είναι εξοπλισμένο με δύο τελικά, όμως αυτή τη φορά εντοπίζονται αρκετές και ουσιαστικές διαφορές. Αρχικά ο κεντρικός καταλύτης έχει επανασχεδιαστεί, μεγαλώνοντας σε μέγεθος ενώ οι σωλήνες που καταλήγουν στα τελικά της εξάτμισης αρχίζουν από διαφορετικό σημείο με αποτέλεσμα να είναι ασύμμετροι, κάτι που υποδηλώνει πως στο εσωτερικό του καταλύτη πιθανότατα να έχουν σχεδιαστεί διαφορετικά “μονοπάτια” για την έλευση των καυσαερίων. Ακόμη, οι σωλήνες έχουν διαφορετική διάμετρο με τον δεξί να είναι μεγαλύτερος ενώ είναι εφοδιασμένος και με μια βαλβίδα μεταβολής της ταχύτητας των καυσαερίων. Ο αριστερός είναι αφενός μεν μικρότερης διαμέτρου αλλά αφετέρου έχει μεγαλύτερο μήκος καθώς εκφύεται νωρίτερα απ’ τον καταλύτη σε αντίθεση με τον δεξί που εκφύεται απ’ τη γωνία του.

Το νέο σύστημα εξαγωγής που παρουσιάζει η Suzuki στις πατέντες αφενός μεν αποσκοπεί στην εναρμόνιση του μοντέλου με τις προδιαγραφές Euro5 αλλά αφετέρου δίνει τη δυνατότητα να υπάρχουν διαφορετικές αποδόσεις μέσω της βαλβίδας. Η εικασία ενισχύεται τόσο απ’ τη διαφορετική διάμετρο που έχουν οι σωλήνες όσο και απ’ το διαφορετικό μήκους τους. Ο ρόλος της βαλβίδας στην προκείμενη περίπτωση, εκτός απ’ τον να ελέγχει την ροή των καυσαερίων –άλλα και να μειώνει την ένταση του ήχου- ενδεχομένως να μπορεί να δεχτεί μια ακόμη λειτουργία, την κατάργηση του ενός τελικού με αποτέλεσμα από 4 σε 2 να γίνεται 4 σε 1 ώστε να επιτυγχάνονται πάντα οι επιθυμητές επιδόσεις βάσει των συνθηκών.

 

Οκτώβριο 2020 έναρξη παραγωγής με την εμπορική της πορεία να αρχίζει Ιανουάριο του 2021!

Υπάρχει η θεωρεία πως η ύπαρξη της βαλβίδας ενδεχομένως να υποδηλώνει πως ο κινητήρας θα αλλάξει και το Hayabusa θα αποκτήσει μεταβλητό χρονισμό των βαλβίδων, όμως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Η νέα Hayabusa δεν θα έχει μεγάλες αλλαγές στον κινητήρα, πέρα από όσες είναι απαραίτητες για περνά τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές. Ούτε turbo, ούτε μεταβλητό χρονισμό, τίποτα από όλα αυτά. Θα δούμε μία πρώτη της εικόνα στην επόμενη EICMA, ωστόσο μπαίνει στην παραγωγή σε δύο χρόνια, τον Οκτώβριο του 2020 και αρχίζει την εμπορική της πορεία από αρχές του 2021! Η ολοκλήρωση του νέου εργοστασίου της Suzuki θα ολοκληρωθεί το 2023, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως στις νέες γραμμές παραγωγής θα μεταφερθούν όλα τα μοντέλα. Απεναντίας, υπάρχει περίπτωση η Hayabusa να μείνει σε αυτό που είναι τώρα. Μέχρι τότε ποιος ξέρει πόσες ακόμη θεωρείες θα ακούσουμε, ή πόσες φωτογραφείες Photoshop θα δούμε. Να θυμάστε όμως τις παραπάνω ημερομηνίες, όπως και το γεγονός πως το νέο μοντέλο δεν θα διαφέρει από το προηγούμενο, παρά ελάχιστα στην εμφάνιση, ώστε να υπάρχει ο απαιρέτητος διαχωρισμός από το προηγούμενο μοντέλο, όπως και η ανανέωση. Ενώ στον κινητήρα θα διαφέρει μονάχα σε ότι έχει να κάνει με τις νέες προδιαγραφές.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.