Suzuki: Η ιδέα για το τρίτροχο scooter των 125 κ. εκ. συνεχώς εξελίσσεται

Πιο κοντά στην τεχνολογία των Crosskart
Suzuki: Η ιδέα για το τρίτροχο scooter των 125 κ. εκ. συνεχώς εξελίσσεται
Από το

motomag

10/5/2023

Η νέα αίτηση ευρεσιτεχνίας που κατέθεσε η Suzuki, φέρνει στο φως ενδιαφέροντα στοιχεία για την εμπρός ανάρτηση του τρίτροχου scooter 125 κ. εκ. το οποίο θέλει να διαφοροποιηθεί από τους ανταγωνιστές του.

Σε προηγούμενο άρθρο στο ΜΟΤΟ, είχατε διαβάσει για την νέα πατέντα που κατέθεσε η Suzuki για ένα οικονομικό τρίτροχο όχημα το οποίο θα εφοδιάζεται με κινητήρα από scooter 125 κ. εκ., και θα έχει θέση οδήγησης που θυμίζει καρτ και θα πλαγιάζει στις στροφές, σαν τα γνωστά μας MP3, Tricity και NIKEN.

Νέα έγγραφα ευρεσιτεχνίας δείχνουν ότι η Suzuki έχει εξελίξει την ιδέα του τρίτροχου αυτού οχήματος, υιοθετώντας ένα ασυνήθιστο σύστημα για την μπροστινή ανάρτηση. Είχαμε εξηγήσει πως η ιδέα της Suzuki στοχεύει σε αρχάριους αναβάτες / οδηγούς αυτοκινήτου που δεν θα αγόραζαν ένα δίτροχο 125 αλλά θα έμπαιναν σε πειρασμό από την έξτρα ασφάλεια των Leaning Wheel τρίκυκλων οχημάτων. Ο κυβισμός είναι κλειδί στην απόφασή τους αυτή μιας και στόχος είναι η οδήγηση με την εξίσωση διπλωμάτων.

Αυτό που δεν φαινόταν στην αρχική πατέντα της Suzuki ήταν ο τρόπος λειτουργίας της μπροστινής ανάρτησης και του μηχανισμού κλίσης της. Η νέα αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας συμπληρώνει αυτά τα κενά και δείχνει ότι η Suzuki επιδιώκει μια διαφορετική ιδέα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Πιο συγκεκριμένα, οι εμπρός τροχοί δεν παίρνουν κλίση στις στροφές σε αρμονία με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, αντίθετα κατά τη διάρκεια των στροφών οι τροχοί κλίνουν εσωτερικά, ο ένας προς τον άλλο.

Suzuki: Η ιδέα για το τρίτροχο scooter των 125 κ. εκ. συνεχώς εξελίσσεται

Το εν λόγω σύστημα επιτρέπει στον αναβάτη τον άμεσο έλεγχο της γωνίας κλίσης του scooter, καθώς ο μηχανισμός κλίσης είναι άμεσα συνδεδεμένος με το τιμόνι. Όσο περισσότερο στρίβει ο αναβάτης το τιμόνι, τόσο μεγαλύτερη είναι η γωνία κλίσης, ενώ όταν το τιμόνι έρχεται σε ίσια στάση, το τρίτροχο επιστρέφει και αυτό με τη σειρά του σε όρθια στάση. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση ενός συστήματος στην εμπρός ανάρτηση η οποία τοποθετεί τους εμπρός τροχούς στο άκρο ενός άξονα αιώρησης σε σχήμα ψαλιδιού, με μια σπειροειδή δοκό για κάθε τροχό με την παροχή ελατηρίων και απόσβεσης. Η κορυφή κάθε δοκού συνδέεται με μια ράβδο ταλάντωσης η οποία είναι τοποθετημένη σε έναν κεντρικό άξονα. Αυτή η ράβδος ταλάντωσης συνδέεται με το σύστημα διεύθυνσης μέσω ενός μοχλού και ενός κατακόρυφου συνδέσμου.

Όταν ο αναβάτης στρίβει προς τα αριστερά, ο σύνδεσμος μετακινεί την πάνω ράβδο προς τα δεξιά, ανυψώνοντας ταυτόχρονα την άνω στήριξη του αμορτισέρ στον εσωτερικό τροχό και χαμηλώνοντας τον εξωτερικό, ώστε το τρίκυκλο να πάρει κλίση. Το αντίστοιχο συμβαίνει όταν ο χρήστης στρίψει προς τα δεξιά. Λόγω της γεωμετρίας της διάταξης, ο μηχανισμός αυξάνει ταυτόχρονα το αρνητικό κάμπερ των τροχών. Είναι σημαντικό ότι ολόκληρο το σύστημα είναι μηχανικό, χωρίς ηλεκτρονικά ή ενεργά στοιχεία, οπότε το κόστος κατασκευής και κυρίως η απλότητα συντήρησης δεν θα αφήσουν το κόστος χρήσης να αυξηθεί δυσθεώρητα, κάτι που ήταν στόχος της Suzuki.

Suzuki: Η ιδέα για το τρίτροχο scooter των 125 κ. εκ. συνεχώς εξελίσσεται

Αν και δεν απεικονίζεται στην πατέντα, υπάρχει επίσης ένας σύνδεσμος διεύθυνσης μεταξύ των μπροστινών τροχών, που τους συνδέει με τον άξονα από το τιμόνι. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν καθιστά σαφές πώς το τρίτροχο θα διαχειρίζεται τις στροφές οι οποίες θα έχουν χαμηλές ταχύτητες και θα χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη κλίση στο τιμόνι, ωστόσο πιθανόν να κατατεθούν νέες πατέντες ευρεσιτεχνίας για το συγκεκριμένο scooter στο μέλλον. Επιπρόσθετα η συνολική γωνία κλίσης του τρίτροχου της Suzuki περιορίζεται, τόσο από την αντιστρεπτική δοκό όσο και από τους πρόσθετους τροχούς -μοιάζουν σαν βοηθητικές ρόδες- οι οποίοι υπάρχουν στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Πιθανότατα το σύστημα της Suzuki δεν θα κλειδώνει σταματημένο στο φανάρι και οι βοηθητικές ρόδες είναι μία έξτρα δικλίδα ασφαλείας, ενώ μπορούν να συνδράμουν βοηθητικά και σε περίπτωση που κάποιος θέλει να εισέλθει σε κάποια στροφή με μεγαλύτερη ταχύτητα. Στο τέλος η κατανόηση του γυροσκοπικού φαινομένου δεν είναι το ίδιο απαραίτητη ενώ η εμπειρία οδήγησης θα γεφυρώνει με πιο απόλυτο τρόπο το κενό ανάμεσα σε αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες / scooter, που αυτή την στιγμή εμποδίζει αρκετούς από το να κάνουν το βήμα και να μεταπηδήσουν στα δίτροχα. Εδώ που τα λέμε ακόμη και αρκετοί έμπειροι μοτοσυκλετιστές, ακόμη και αγωνιζόμενοι, δεν φτάνουν στο σημείο να αποκρυπτογραφήσουν συνειδητά τους μηχανισμούς της φυσικής στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας και εφαρμόζουν τα πάντα υποσυνείδητα,

Η Suzuki έχει και στο παρελθόν καταθέσει πολλές πατέντες που δεν είδαν ποτέ την γραμμή παραγωγής ή ακόμη καλύτερα έχει φτιάξει και πρωτότυπα που δεν εξελίχθηκαν σε πραγματικά μοντέλα, όπως το μεσαίο Turbo πριν από μία δεκαετία. Δεν ήταν φουτουριστικό ή εξωπραγματικό και θα μπορούσε κάλλιστα να βγει στην παραγωγή, την ίδια στιγμή που η Kawasaki ετοίμαζε και έπειτα έβγαλε στην παραγωγή μοτοσυκλέτα με υπερτροφοδότηση - κι όμως η Suzuki δεν έκανε ποτέ το επόμενο βήμα. Σε κάθε περίπτωση η ενασχόληση και ο χρόνος που επενδύουν οι μηχανικοί στο Hamamatsu πάνω σε αυτή την ιδέα, δείχνουν πως την επεξεργάζονται ως μία λύση που θα μπορούσε να βρει τον δρόμο της στην γραμμή παραγωγής.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.