Η νέα αίτηση ευρεσιτεχνίας που κατέθεσε η Suzuki, φέρνει στο φως ενδιαφέροντα στοιχεία για την εμπρός ανάρτηση του τρίτροχου scooter 125 κ. εκ. το οποίο θέλει να διαφοροποιηθεί από τους ανταγωνιστές του.

Σε προηγούμενο άρθρο στο ΜΟΤΟ, είχατε διαβάσει για την νέα πατέντα που κατέθεσε η Suzuki για ένα οικονομικό τρίτροχο όχημα το οποίο θα εφοδιάζεται με κινητήρα από scooter 125 κ. εκ., και θα έχει θέση οδήγησης που θυμίζει καρτ και θα πλαγιάζει στις στροφές, σαν τα γνωστά μας MP3, Tricity και NIKEN.

Νέα έγγραφα ευρεσιτεχνίας δείχνουν ότι η Suzuki έχει εξελίξει την ιδέα του τρίτροχου αυτού οχήματος, υιοθετώντας ένα ασυνήθιστο σύστημα για την μπροστινή ανάρτηση. Είχαμε εξηγήσει πως η ιδέα της Suzuki στοχεύει σε αρχάριους αναβάτες / οδηγούς αυτοκινήτου που δεν θα αγόραζαν ένα δίτροχο 125 αλλά θα έμπαιναν σε πειρασμό από την έξτρα ασφάλεια των Leaning Wheel τρίκυκλων οχημάτων. Ο κυβισμός είναι κλειδί στην απόφασή τους αυτή μιας και στόχος είναι η οδήγηση με την εξίσωση διπλωμάτων.

Αυτό που δεν φαινόταν στην αρχική πατέντα της Suzuki ήταν ο τρόπος λειτουργίας της μπροστινής ανάρτησης και του μηχανισμού κλίσης της. Η νέα αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας συμπληρώνει αυτά τα κενά και δείχνει ότι η Suzuki επιδιώκει μια διαφορετική ιδέα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Πιο συγκεκριμένα, οι εμπρός τροχοί δεν παίρνουν κλίση στις στροφές σε αρμονία με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, αντίθετα κατά τη διάρκεια των στροφών οι τροχοί κλίνουν εσωτερικά, ο ένας προς τον άλλο.

Το εν λόγω σύστημα επιτρέπει στον αναβάτη τον άμεσο έλεγχο της γωνίας κλίσης του scooter, καθώς ο μηχανισμός κλίσης είναι άμεσα συνδεδεμένος με το τιμόνι. Όσο περισσότερο στρίβει ο αναβάτης το τιμόνι, τόσο μεγαλύτερη είναι η γωνία κλίσης, ενώ όταν το τιμόνι έρχεται σε ίσια στάση, το τρίτροχο επιστρέφει και αυτό με τη σειρά του σε όρθια στάση. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση ενός συστήματος στην εμπρός ανάρτηση η οποία τοποθετεί τους εμπρός τροχούς στο άκρο ενός άξονα αιώρησης σε σχήμα ψαλιδιού, με μια σπειροειδή δοκό για κάθε τροχό με την παροχή ελατηρίων και απόσβεσης. Η κορυφή κάθε δοκού συνδέεται με μια ράβδο ταλάντωσης η οποία είναι τοποθετημένη σε έναν κεντρικό άξονα. Αυτή η ράβδος ταλάντωσης συνδέεται με το σύστημα διεύθυνσης μέσω ενός μοχλού και ενός κατακόρυφου συνδέσμου.

Όταν ο αναβάτης στρίβει προς τα αριστερά, ο σύνδεσμος μετακινεί την πάνω ράβδο προς τα δεξιά, ανυψώνοντας ταυτόχρονα την άνω στήριξη του αμορτισέρ στον εσωτερικό τροχό και χαμηλώνοντας τον εξωτερικό, ώστε το τρίκυκλο να πάρει κλίση. Το αντίστοιχο συμβαίνει όταν ο χρήστης στρίψει προς τα δεξιά. Λόγω της γεωμετρίας της διάταξης, ο μηχανισμός αυξάνει ταυτόχρονα το αρνητικό κάμπερ των τροχών. Είναι σημαντικό ότι ολόκληρο το σύστημα είναι μηχανικό, χωρίς ηλεκτρονικά ή ενεργά στοιχεία, οπότε το κόστος κατασκευής και κυρίως η απλότητα συντήρησης δεν θα αφήσουν το κόστος χρήσης να αυξηθεί δυσθεώρητα, κάτι που ήταν στόχος της Suzuki.

Αν και δεν απεικονίζεται στην πατέντα, υπάρχει επίσης ένας σύνδεσμος διεύθυνσης μεταξύ των μπροστινών τροχών, που τους συνδέει με τον άξονα από το τιμόνι. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν καθιστά σαφές πώς το τρίτροχο θα διαχειρίζεται τις στροφές οι οποίες θα έχουν χαμηλές ταχύτητες και θα χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη κλίση στο τιμόνι, ωστόσο πιθανόν να κατατεθούν νέες πατέντες ευρεσιτεχνίας για το συγκεκριμένο scooter στο μέλλον. Επιπρόσθετα η συνολική γωνία κλίσης του τρίτροχου της Suzuki περιορίζεται, τόσο από την αντιστρεπτική δοκό όσο και από τους πρόσθετους τροχούς -μοιάζουν σαν βοηθητικές ρόδες- οι οποίοι υπάρχουν στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Πιθανότατα το σύστημα της Suzuki δεν θα κλειδώνει σταματημένο στο φανάρι και οι βοηθητικές ρόδες είναι μία έξτρα δικλίδα ασφαλείας, ενώ μπορούν να συνδράμουν βοηθητικά και σε περίπτωση που κάποιος θέλει να εισέλθει σε κάποια στροφή με μεγαλύτερη ταχύτητα. Στο τέλος η κατανόηση του γυροσκοπικού φαινομένου δεν είναι το ίδιο απαραίτητη ενώ η εμπειρία οδήγησης θα γεφυρώνει με πιο απόλυτο τρόπο το κενό ανάμεσα σε αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες / scooter, που αυτή την στιγμή εμποδίζει αρκετούς από το να κάνουν το βήμα και να μεταπηδήσουν στα δίτροχα. Εδώ που τα λέμε ακόμη και αρκετοί έμπειροι μοτοσυκλετιστές, ακόμη και αγωνιζόμενοι, δεν φτάνουν στο σημείο να αποκρυπτογραφήσουν συνειδητά τους μηχανισμούς της φυσικής στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας και εφαρμόζουν τα πάντα υποσυνείδητα,

Η Suzuki έχει και στο παρελθόν καταθέσει πολλές πατέντες που δεν είδαν ποτέ την γραμμή παραγωγής ή ακόμη καλύτερα έχει φτιάξει και πρωτότυπα που δεν εξελίχθηκαν σε πραγματικά μοντέλα, όπως το μεσαίο Turbo πριν από μία δεκαετία. Δεν ήταν φουτουριστικό ή εξωπραγματικό και θα μπορούσε κάλλιστα να βγει στην παραγωγή, την ίδια στιγμή που η Kawasaki ετοίμαζε και έπειτα έβγαλε στην παραγωγή μοτοσυκλέτα με υπερτροφοδότηση - κι όμως η Suzuki δεν έκανε ποτέ το επόμενο βήμα. Σε κάθε περίπτωση η ενασχόληση και ο χρόνος που επενδύουν οι μηχανικοί στο Hamamatsu πάνω σε αυτή την ιδέα, δείχνουν πως την επεξεργάζονται ως μία λύση που θα μπορούσε να βρει τον δρόμο της στην γραμμή παραγωγής.