SYM Road Trip 2025 - Τα 23 σκούτερ της SYM έφτασαν στην Καππαδοκία! [Mega Gallery]

Ολοκληρώθηκε το πρώτο σκέλος που είχε αφετηρία τη Θεσσαλονίκη
SYM Road Trip 2025 Cappadocia 2025
Από το

motomag

29/4/2025

Με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη τα 23 σκούτερ της SYM ξεκίνησαν το ταξίδι τους και έφτασαν έως και την Καππαδοκία με τους συμμετέχοντες συνεργάτες της Γκορφκόλης Α.Ε. να βλέπουν από μαγευτικά μέρη.


Με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη το μεγάλο οδοιπορικό της Γκοργκόλης Α.Ε., με 23 scooters SYM και τη συμμετοχή συνεργατών από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η πρώτη ημέρα είχε χαρακτήρα υποδοχής και προετοιμασίας. Τα πληρώματα συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη, σηματοδοτώντας την επίσημη έναρξη του ταξιδιού ενώ η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με την αναχώρηση από τη Θεσσαλονίκη, με κατεύθυνση προς την Αλεξανδρούπολη. 

Στα σύνορα υπήρξε σημαντική καθυστέρηση άνω των τεσσάρων ωρών στο σταθμό των Κήπων και παρά την αναμονή, η ομάδα συνέχισε με αμείωτη διάθεση και πέρασε στην Ανατολική Θράκη από το τελωνείο των Υψάλων.

Με κατεύθυνση προς το Τσανάκαλε, η αποστολή διέσχισε τον Ελλήσποντο μέσω της εντυπωσιακής γέφυρας Çanakkale 1915. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο, με κύριο άνοιγμα 2.023 μέτρων, που συνδέει την Ανατολική Θράκη με τη χερσόνησο της Καλλίπολης. Η εμπειρία οδήγησης πάνω από τα στενά του Ελλησπόντου θα μείνει αξέχαστη σε όλους τους συμμετέχοντες.

Η ημέρα έκλεισε στην πόλη του Τσανάκαλε, με σύντομη περιήγηση στο ιστορικό κέντρο και στάση στον περίφημο Δούρειο Ίππο της Τροίας, κατασκευασμένο για τα γυρίσματα της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας και πλέον σύμβολο της περιοχής.

SYM Road Trip 2025 Cappadocia 2025

Μετά τη διαμονή στο Τσανάκαλε, το ταξίδι ξεκίνησε προς τα νότια, περνώντας μέσα από περιοχές που διατηρούν ζωντανή την ελληνική μνήμη και το πολιτιστικό αποτύπωμα του Αιγαίου. Η αποστολή της Γκοργκόλης Α.Ε. σταμάτησε στο Αϊβαλί, την ιστορική πόλη των Κυδωνιών. Παλιά αρχοντικά με ελληνικά χρώματα, πλακόστρωτα σοκάκια και το μεγαλοπρεπές κτίριο του Ταξιάρχη θύμισαν στους συμμετέχοντες το σπουδαίο ελληνικό παρελθόν της περιοχής. Η ομάδα της SYM περπάτησε στα στενά της πόλης, ανακαλύπτοντας μνήμες σμιλεμένες στην πέτρα και στο θαλασσινό αέρα.

Η επόμενη στάση ήταν στην επιβλητική Πέργαμο, όπου η ομάδα περιηγήθηκε στη Ρωμαϊκή Αγορά και στο μικρό αρχαίο θέατρο. Κίονες, αγορές και σκάλες μαρτυρούσαν το μεγαλείο της ελληνιστικής και ρωμαϊκής ακμής, δίνοντας στο πέρασμα της αποστολής ένα ισχυρό πολιτιστικό φορτίο.

Η διαδρομή συνεχίστηκε προς τη Σμύρνη και οι πρώτες εικόνες από την πόλη ήταν επιβλητικές: οι πύργοι Folkart, ο ουρανοξύστης IZKA και η ιστορική πλατεία Κονάκ με τον φωτισμένο Πύργο του Ρολογιού υποδέχθηκαν την ομάδα. Η Σμύρνη παραμένει μια πόλη ζωντανή, μια σύνδεση ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.

Από τη Σμύρνη, η αποστολή κινήθηκε προς τη θρυλική Έφεσο, έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου. Οι συμμετέχοντες περπάτησαν ανάμεσα στη Μαρμάρινη Οδό, στη Βιβλιοθήκη του Κέλσου και στο μεγάλο Θέατρο, αντικρίζοντας τα απομεινάρια μιας εποχής ακμής και λάμψης.

Η διαδρομή οδήγησε την ομάδα στην Ιεράπολη (Pamukkale), εκεί όπου το φυσικό τοπίο των λευκών ασβεστολιθικών αναβαθμίδων συναντά τις αρχαίες ελληνιστικές και ρωμαϊκές κατασκευές. Το αρχαίο θέατρο, τα λουτρά και οι θερμές πηγές δημιούργησαν ένα μαγευτικό σκηνικό, που συνδύασε την εμπειρία της φύσης με το μεγαλείο της αρχαιότητας.

Πριν από την είσοδο στην Καππαδοκία, η αποστολή έκανε στάση στη Σίλλη. Η Αγία Ελένη, μία από τις παλαιότερες σωζόμενες ορθόδοξες εκκλησίες, και τα πέτρινα σοκάκια του χωριού, ταξίδεψαν τους συμμετέχοντες σε μια εποχή όπου η ελληνική παρουσία ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της Ανατολίας.

Μετά από ένα μακρύ και γεμάτο εκπληκτικές εμπειρίες ταξίδι, η ομάδα της Γκοργκόλης Α.Ε. έφτασε στην Ürgüp, στην καρδιά της Καππαδοκίας. αντικρύζοντας ένα τοπίο μοναδικό στον κόσμο, γεμάτο βραχώδεις σχηματισμούς, υπόγειες πόλεις και ένα απέραντο αίσθημα ελευθερίας.

 

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;