Ταξινομήσεις: Αναλυτικοί πίνακες

Διαρκής είναι η ανάκαμψη της ελληνικής αγοράς δικύκλων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/12/2019

Θετικά και μόνο θετικά μηνύματα εκπέμπουν οι ταξινομήσεις το 2019 έως τον Νοέμβριο, συνδυάζοντας την ποσοτική αύξηση με την ποιοτική αναβάθμιση. Το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο όμως θα πρέπει να θεωρηθεί η απουσία κάποιας απότομης ή ανεξήγητης αλλαγής.

Τόσο η συνολική αύξηση των ταξινομήσεων, όσο και η εντυπωσιακή επανεμφάνιση των παπιών, θα πρέπει να θεωρηθούν απόλυτα φυσιολογικές εξελίξεις. Τα παπιά είχαν και θα συνεχίζουν να έχουν γερές ρίζες στην Ελλάδα, καθώς η απλότητα της κατασκευής εξασφαλίσει χαμηλό κόστος χρήσης και συντήρησης και οι τιμές τους παραμένουν πιο προσιτές σε σχέση με τα μικρά scooter. Δέχτηκαν ένα μεγάλο πλήγμα με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 4 και την απροθυμία των εργοστασίων να προσφέρουν στις ελληνικές αντιπροσωπείες άμεσα μια γκάμα μοντέλων για να κρατήσουν τη θέση τους στην αγορά. Με το ιδιότυπο καθεστώς των ομαδικών προταξινομήσεων, οι ελληνικές αντιπροσωπείες κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανά τα παπιά (αλλοιώνοντας όμως τα στοιχεία που ερχόντουσαν στα χέρια μας) μέχρι τη στιγμή που “έφτιαξαν” euro 4 παπιά. Από πέρσι σχεδόν όλοι οι αντιπρόσωποι έχουν τουλάχιστον ένα φτηνό και ένα premium παπί στη γκάμα τους και αυτό βοήθησε τα παπιά να αποκτήσουν μερίδιο αγοράς 22,9%. Βέβαια τα scooter εξακολουθούν να έχουν τη μερίδα του λέοντος με σχεδόν 60% της αγοράς (59,8% για την ακρίβεια) σημειώνοντας 22.093  ταξινομήσεις, έναντι 8.478 των παπιών. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που άλλαξε φέτος αφορά τις ταξινομήσεις των ATV. Θυμίζουμε πως η προηγούμενη κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας την ανικανότητα της τροχαίας να αστυνομεύσει τα νησιά και τις τουριστικές περιοχές, είχε φτιάξει έναν νόμο-έκτρωμα, που απαγόρευε την κυκλοφορία τους στους δρόμους! Η σύγκρουση των συντεχνιακών συμφερόντων μεταξύ εταιρειών ενοικίασης αυτοκινήτων και ενοικίασης ATV οδηγήθηκε τελικά σε προσωρινή ανακωχή και έτσι φέτος τα ATV σημείωσαν μια μικρή αύξηση 3% έως τώρα.

Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες κυβισμού, που καθορίζουν ουσιαστικά και τον τζίρο των λιανικών πωλήσεων, υπάρχει αύξηση 5,1% στα φτηνά δίκυκλα των 50-125 κυβικών, 18,1% και 31,2% στους μικρομεσαίους κυβισμούς με δίκυκλα λιανικής τιμής 3.500€-6.000€. Στα άνω των 500 κυβικών δίκυκλα έχουν αύξηση 8% για την κατηγορία 500-750 κυβικών και 2,4% για τις μεγάλες μοτοσυκλέτες. Απομένει ο τελευταίος μήνας της χρονιάς, για να δούμε πόσο κοντά θα φτάσουμε στο στόχο των 40.000 μονάδων. Κάποιες φορές ο Δεκέμβρης επιφυλάσσει εκπλήξεις (θετικές ή αρνητικές) λόγω της διαθεσιμότητας κάποιων μοντέλων που μπορεί να παρουσιάζουν έλλειψη ή να είχαν έλλειψη τους προηγούμενους μήνες και να παραδίδονται στους πελάτες στο τέλος του έτους (είναι και τα τέλη κυκλοφορίας που παίζουν ρόλο στους μεγάλους κυβισμούς). Εκτός απροόπτου, περιμένουμε να δούμε 1.200-1.500 ταξινομήσεις ακόμα και να κλείσει η χρονιά κοντά στις 39.000 μονάδες. Επίσης να προσθέσουμε εδώ πως έχουν πουληθεί αρκετά ηλεκτρικά δίκυκλα, όμως μόλις έξι από αυτά έβγαλαν πινακίδα κυκλοφορίας και είναι… ασφαλισμένα!

Για άλλη μια χρονιά, το Yamaha Tracer 900 με 415 μονάδες έως τώρα είναι το best seller στις μοτοσυκλέτες. Μοναδική απειλή για το Yamaha είναι το Daytona (Zontes) T310 με 348 μονάδες, που έχει τη δυναμική να ταξινομήσει πάνω από 50 μονάδες τον τελευταίο μήνα. Το Honda CB500X με 331 μονάδες συνεχίζει να έχει ισχυρή παρουσία στη μεσαία κατηγορία κυβισμού.  Το “μικρό” V-Strom 650 επανακάμπτει με 283 μονάδες και ελάχιστα πιο πίσω είναι το γιγαντιαίο BMW R1250GS με 238 (απλά και Adventure συνολικά).

 

 

Top 10 εταιρείες δικύκλων άνω των 50cc Ιαν-Νοέμβριος 2019 vs 2018
Εταιρεία              2019       2018       +/-%
1.SYM                   8.382     6.964     +20,3%
2.Honda               6.014     5.410     +11,2%
3. Piaggio            5.681     5.367     5,8%
4. Yamaha           4.472     3.297     +27,9%
5. Daytona          4.358     3.880     +12,3%
6. Kymco              2.280     1.807     +26,2%
7. Vespa               726         635         +14,3%
8. BMW                705         628         +12,3%
9.Keeway            672         457         +47%
10.Suzuki             520         422         +23,2%

 

 

Ταξινομήσεις δικύκλων άνω των 50cc Ιάν-Νοέμβριος 2019 vs 2018 ανά κατηγορία
Κατηγορία          2019       2018       +/-%
Scooter                                22.093   19.717   +12,1%
Παπιά                  8.478     5.871     +44,4%
Μοτοσυκλέτες  5.165     4.257     +21,3%
ATV                        1.102     801         +37,6%

 

Ταξινομήσεις δικύκλων άνω των 50cc Ιαν.-Νοέμβριος 2019 vs 2018 ανά κατηγορία κυβισμού
Κυβισμός             2019       2018       +/-%
50-125cc               14.678   13.969   +5,1%
125-250cc            7.546     6.391     +18,1%
250-500cc            11.364   8.659     +31,2%
500-750cc            1.455     1.347     +8%
+750cc  1.777     1.734     +2,4%

 

Μερίδιο αγοράς δικύκλων άνω των 50cc Ιαν. –Νοέμβριος 2019 vs 2018 ανά κατηγορία
Κατηγορία          2019 (2018)        
Scooter                60% (64,7%)
Παπιά                  22,9% (18,2%)
Μοτοσυκλέτες                  14% (14,2%)
ATV                        3% (2,5%)

 


 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.