Ταξινομήσεις Ιουλίου 2021: Αύξηση πραγματικών πωλήσεων στο +35,8%

Σχεδόν 8.000 περισσότερα δίκυκλα από πέρσι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/8/2021

Η εντυπωσιακή πορεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων φέτος, συνεχίστηκε και τον μήνα Ιούλιο, φτάνοντας από την αρχή του έτους τις 28.375 ταξινομήσεις έναντι των 20.892 ταξινομήσεων που είχαμε τους πρώτους επτά μήνες το 2020. Αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρο πως το μόνο εμπόδιο που μπορεί να συναντήσει η ελληνική αγορά σχετίζεται με τη διαθεσιμότητα των δημοφιλών μοντέλων, καθώς οι παραδόσεις των εργοστασίων δεν έχουν ομαλοποιηθεί πλήρως μετά το παρατεταμένο παγκόσμιο lockdown και την αναστάτωση που αυτό έχει προκαλέσει στην αλυσίδα της βιομηχανικής παραγωγής σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Επί την ευκαιρία να αναφέρουμε για άλλη μια φορά πως φέτος είναι από τις ελάχιστες φορές που οι αριθμοί των ταξινομήσεων αντιστοιχούν σε πραγματικές πωλήσεις και δεν περιέχουν μεγάλο αριθμό προταξινομήσεων (δηλαδή δίκυκλων που έχουν βγάλει πινακίδα κυκλοφορίας αλλά παραμένουν απούλητα στις εκθέσεις) όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια λόγω των αλλαγών στις προδιαγραφές της Ε.Ε. και την λήξη των εγκρίσεων τύπου. Επίσης θα ξεκαθαρίσουμε πως οι εταιρικές πωλήσεις των αυτοκινήτων, δεν έχουν καμία σχέση με τις πωλήσεις που κάνουν οι αντιπροσωπείες δίκυκλων προς εταιρείες courier για παράδειγμα.

Οι περισσότερες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων έχουν δικές τους εταιρείες ενοικιάσεων/leasing/πώλησης μεταχειρισμένων, δηλαδή πουλάνε μεγάλο όγκο οχημάτων στον… εαυτό τους! Αντιθέτως οι πωλήσεις δίκυκλων σε εταιρείες courier ή ενοικιάσεων είναι μια κλασσική αγοροπωλησία ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εταιρείες και αυτό έχει μεγάλη διαφορά, τόσο σε ότι αφορά τον οικονομικό τομέα, όσο και στα κριτήρια επιλογής.

Το ξεκαθαρίζουμε αυτό, διότι πολλές φορές διαβάζουμε σχόλια πάνω σε αυτό το θέμα που αφήνουν να εννοηθεί πως η αλματώδη αύξηση των ταξινομήσεων των δίκυκλων μέσα στην κορύφωση της πανδημίας δεν συνδέεται με την αντίστοιχη αύξηση του μεγέθους της ελληνικής αγοράς και πως είναι πλασματική.

Πίσω στους αριθμούς και στα στοιχεία που λάβαμε από τον ΣΕΜΕ, η Piaggio με το Beverly 300 και τις συνολικά 1.854 ταξινομήσεις του, βρίσκεται πάνω-πάνω στην λίστα του Top 10 και ακολουθεί το Yamaha Crypron-S με 1.230 ταξινομήσεις και  τρίτο είναι το Daytona DY125RS με 1.181 ταξινομήσεις.

Στις μοτοσυκλέτες η Honda με το CB500X και τις 271 ταξινομήσεις του κρατά την πρώτη θέση, ενώ πίσω του με μικρή διαφορά έχουν τις δύο εκδόσεις του δημοφιλούς BMW R1250GS (220) και φυσικά του Yamaha Tracer 9, αν και στους πίνακες που λάβαμε η Yamaha εμφανίζει με διάφορες ονομασίες τα μοντέλα της σειράς των ΜΤ-09 και δεν είναι ξεκάθαρο ποια από αυτά είναι Tracer 9 ή το προηγούμενο Tracer 900 ή το γυμνό MT-09.

 

 

TOP 10 μοντέλα

 

  1. Piaggio Beverly 300 1.854
  2. Yamaha Crypton-S 1.230
  3. Daytona DY125RS 1.181
  4. SYM Symphony ST200 1.067
  5. SYM VF125 654
  6. Honda SH 150i 629
  7. Daytona Cargo 125 574
  8. Piaggio Libery 125 533
  9. SYM VF 185 486
  10. Honda Astrea Grand REVO 476        

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.