Τέλη κυκλοφορίας με το μήνα – Η διαδικασία ξεκινά από την 1η Απριλίου

Ποιο είναι το ποσό που πρέπει να καταβληθεί και ποιες οι προϋποθέσεις
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

27/3/2026

Μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας myCAR της ΑΑΔΕ, οι ιδιοκτήτες των οχημάτων θα μπορούν να πληρώνουν τέλη κυκλοφορίας μόνο για τους μήνες που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν το όχημά τους, με τη ρύθμιση που έρχεται ενόψει της πασχαλινής περιόδου.

Στην πλατφόρμα myCAR, από την πρώτη Απριλίου οι ιδιοκτήτες θα μπορούν να πληρώσουν μόνο τα τέλη που αναλογούν στο χρονικό διάστημα που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν το όχημά τους έως το τέλος του έτους και χωρίς προσαυξήσεις.

Περισσότεροι από 120.000 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και δικύκλων είχαν καταθέσει τις πινακίδες των οχημάτων τους τον Δεκέμβριο του 2025, όπως και τα προηγούμενα χρόνια και με το μέτρο αυτό μπορούν να τις πάρουν πίσω.

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ένας ιδιοκτήτης που θέλει να κυκλοφορήσει το όχημα του για ένα μήνα, θα καταβάλει το 1/12 των τελών κυκλοφορίας, για δύο μήνες τα 2/12 κλπ.

Ωστόσο, πριν επανεκκινηθεί το όχημα θα προηγηθεί online έλεγχος εάν είναι ασφαλισμένο κατά την ημερομηνία και ώρα συμπλήρωσης της σχετικής αίτησης και στη συνέχεια να γίνει η υποβολή του αιτήματος, ενώ όσοι έχουν καταθέσει τις πινακίδες του οχήματός τους στην εφορία θα πρέπει να υποβάλλουν το αίτημα στη αρμόδια Δ.Ο.Υ. για να τις παραλάβουν. Στην περίπτωση που υπάρχουν συνιδιοκτήτες σε ένα όχημα για να αρθεί η ακινησία θα πρέπει να είναι σύμφωνοι όλοι οι συνιδιοκτήτες.

Θυμίζουμε πως:

  • Κάθε ιδιοκτήτης οχήματος μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή τη δυνατότητα μόνο μια φορά κάθε χρόνο.
  • Ο μήνας άρσης ακινησίας λογίζεται ακέραιος, ακόμη κι αν η διαδικασία γίνει μέσα στον μήνα.
  • Η πληρωμή των τελών για το επιθυμητό διάστημα γίνεται εφάπαξ και όχι σε δόσεις.
  • Όταν λήξει η περίοδος που πληρώθηκαν τα τέλη ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να ξαναθέσει ο όχημα σε ακινησία, αλλιώς κινδυνεύει με πρόστιμο που εκδίδεται αυτομάτως.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.