Τελωνειακοί έκαναν φύλλο και φτερό συμμετέχοντες εντουροβόλτας στην Θάσο

Σε μία κατά τα άλλα άψογη διοργάνωση με πάνω από 400 συμμετοχές
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/4/2026

Η ομάδα Enduro Squad Thassos πραγματοποίησε το περασμένο Σαββατοκύριακο μία διήμερη εντουροβόλτα που δυστυχώς έκλεισε με ένα απρόσμενο γεγονός που δεν αφορούσε την διοργάνωση.

Αυτή ήταν συνολικά η τρίτη εκδήλωση της ομάδας, που εκκινούσε από την παραλία Αγίου Αντωνίου και περνούσε από επιβλητικά παλιά λατομεία και ιστορικά μεταλλεία της Θάσου. Οι συμμετέχοντες έμειναν έκπληκτοι από τα φυσικά τοπία, τα μονοπάτια τόσο σε βουνό, όσο και σε θάλασσα αλλά και από το υψηλό επίπεδο οργάνωσης.

3

Βέβαια, αυτό που σίγουρα δεν περίμεναν ήταν τα τρία συνεργία της τελωνειακής υπηρεσίας που περίμεναν τους συμμετέχοντες στην έξοδο της Κεραμωτής και έκαναν φύλλο και φτερό κυριολεκτικά για να βρουν έστω και την παραμικρή παρατυπία, με αποτέλεσμα να κόψουν πολλά και ιδιαίτερα υψηλά πρόστιμα σε ορισμένους αναβάτες.

Ο λόγος που έπεσαν βροχή τα πρόστιμα ήταν η μεταφορά των μοτοσυκλετών που έγινε σε αγροτικά και επαγγελματικά οχήματα, όπως και σε κάποιες περιπτώσεις για την έλλειψη των εγγράφων των μοτοσυκλετών αλλά και των εγγράφων εισαγωγής, αφού αρκετοί συμμετέχοντες ήρθαν από άλλες χώρες για να λάβουν μέρος.

Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν είναι τυχαίο και θα πρέπει να έχει γίνει καταγγελία για να βρεθούν εκεί όχι ένα, αλλά τρία κλιμάκια για έρευνες και προσωπικά θα ήθελα να δω τις υπηρεσίες αυτές (η Τελωνειακή Υπηρεσία υπάγεται στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων) να είναι το ίδιο σχολαστικές με τα δημόσια πρόσωπα που αποδεδειγμένα έχουν πιαστεί με την γίδα στην πλάτη (βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ) και κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι, χωρίς την παραμικρή ενόχληση!

Για να προλάβουμε όσους πουν το συνηθισμένο "ας πρόσεχαν, να ήταν νόμιμοι κτλ" το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό και οι έλεγχοι αυτοί απλά είναι σπάνιοι, ακόμη και στην βασική Εθνική Οδό της χώρας που η παρουσία των Αρχών είναι καθημερινή όλο το χρόνο. Αυτό άλλωστε συμβαίνει σε κάθε περίπτωση που το γράμμα του νόμου είναι πολύ κοντά στην υπερβολή και λιγότερο στην πραγματικότητα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η διήθηση των μοτοσυκλετών που μόλις πρόσφατα ξεκίνησε να προβλέπεται από τον ΚΟΚ όχι όμως με τον τρόπο που εδώ και δεκαετίες λαμβάνει χώρα καθημερινά στην ζωή όλων των πολιτών. Δεν διώκεται καθημερινά η πρακτική αυτή και όπως έχουμε εξηγήσει με σχετική αρθρογραφία, είναι από τις περιπτώσεις που λέμε πως ο νόμος είναι λάθος.
Το να μην μπορείς να μεταφέρεις την δική σου μοτοσυκλέτα με το δικό σου όχημα οπουδήποτε θέλεις, είναι άλλο ένα τέτοιο παράδειγμα.
Στην προκειμένη περίπτωση εξαντλήθηκαν τα περιθώρια από τις Αρχές, ενώ ήταν ξεκάθαρο πως πρόκειται για ιδιώτες που κάνουν το χόμπι τους με τις μοτοσυκλέτες τους.

2

Είναι απίστευτο το γεγονός πως βλέπουμε μία τέτοια αντιμετώπιση σε μία εκδήλωση που η συμμετοχή είναι δωρεάν, η διοργάνωση έχει μεριμνήσει για μειωμένες τιμές σε ακτοπλοϊκά και διαμονή και με πάνω από 400 συμμετέχοντες που έδωσαν εμπορικά – και όχι μόνο - μία πνοή στην τοπική κοινωνία σε μία περίοδο εκτός της κύριας σεζόν.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.