Τετρακύλινδρο Ninja ZX-250R: Τα δυομισάρια επιστρέφουν!

…όπως τα θέλει ο κόσμος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2019

Η Kawasaki ετοιμάζεται να βγάλει δυόμισι τετρακύλινδρο και πολύστροφο, όπως ακριβώς το θέλουν οι Έλληνες, και φυσικά θα το κάνει για την Ασιατική αγορά που αλλάζει μορφή και μπορεί πλέον να υποστηρίξει μοντέλα με μεγαλύτερο κόστος! Διαφορετικά δεν θα υπήρχε περίπτωση να δούμε κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Η Ινδονησία όμως, μία από τις μεγαλύτερες αγορές παγκοσμίως έχει ήδη αρχίσει να ξεφεύγει από τα παπιά, μιας και έχει περάσει μία δεκαετία με υπερκυβισμένα και ακριβά παπιά, φτιαγμένα όχι για να επιτελούν το ρόλο του μεταφορικού μέσου, αλλά όλους τους υπόλοιπους που εκφράζει ο μοτοσυκλετισμός.

Πριν από τέσσερα χρόνια, πρώτο ανάμεσα στον κόσμο, το ΜΟΤΟ έβλεπε από κοντά στο Τόκυο τον δικύλινδρο «πύραυλο» της Honda, το CB250RR που πέρασε ενάμιση χρόνο ζωής ως πρωτότυπο, πριν καταχτήσει την Ασία ως μοντέλο παραγωγής. Θυμάστε τι λέγαμε τότε για το τούρμπο Suzuki και το μεσαίο υπετροφοδοτούμενο της Kawasaki που είχαν εκεί; Όταν μιλούσαμε με τα υψηλόβαθμα Ιαπωνικά στελέχη και έλεγαν πως ο ένας περιμένει να δει τι θα κάνει ο άλλος; Πάντα ήταν έτσι με τους Ιάπωνες. Ζουν στον Ιαπωνικό τους μικρόκοσμο και παρακολουθούν ο ένας τον άλλο, αγνοώντας τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ολοένα και λιγότερο τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να είναι μία τάση που έχει σβήσει. Η επιτυχία της Honda στην Ασία με το CBR, εξασφάλισε την προσοχή της Kawasaki που το σχέδιο το είχε έτοιμο, χρόνια τώρα. Η φήμη μόνο καινούρια δεν είναι. Όπως τόσες και τόσες άλλες. Πόσες φορές έχετε διαβάσει πως «έρχεται το νέο Hayabusa» όχι από εμάς, αλλά γενικότερα εκεί έξω. Όπως και το turbo της Suzuki… όπως και τόσα και τόσα άλλα. Παρεμπιπτόντως το Hayabusa θα έρθει αυτή την φορά, αλλά τώρα είμαστε στο δυόμισι, τετρακύλινδρο Kawasaki που επίσης το ακούμε για σχεδόν μία πενταετία. Αυτή την φορά όμως, η φήμη διασταυρώνεται από περισσότερες από μία ή δύο πλευρές και αναμένεται να εμφανιστεί το Tokyo Motor Show, στα τέλη Οκτωβρίου φέτος. Εκεί που τέσσερα χρόνια πριν, είδαμε το δικύλινδρο Honda… Το MOTO θα είναι και φέτος στο Τόκιο αναμένοντας να το δει από κοντά με την υπόσχεση μάλιστα πως θα είναι «Made in Japan» ο κινητήρας και το πλαίσιο και θα συναρμολογείται στην Ινδονησία. Ώστε να καταφέρει να περάσει από την νομοθεσία της χώρας, την μόνη αιτία για την προσέλκυση ορισμένων από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του κόσμου…

Με τα παραπάνω δεδομένα γίνεται πιο σαφές, πως το μικρό τετρακύλινδρο θα είναι προορισμένο στην σπορ οδήγηση και όχι στην εικόνα ή στην αίσθηση αυτή και μόνο. Πολύστροφη και φτιαγμένη με τα σημερινά δεδομένα, η μικρή supersport θα υπόσχεται αυξημένη και γραμμική απόδοση χωρίς υπερβολική κατανάλωση απέναντι στα οικονομικά μονοκύλινδρα και δικύλινδρα με τα οποία αναγκαστικά θα έρθει απέναντι, αν και θα τους χωρίζουν θέματα φιλοσοφίας και προσέγγισης.

Καλά και κακά νέα ταυτόχρονα, μιας και είναι δύσκολο να περιμένουμε κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Από πλευράς ρύπων και κατανάλωσης, ο σύγχρονος κινητήρας του δεν αναμένεται να έχει πρόβλημα προσαρμογής. Το πρόβλημα είναι πως δεν αναμένεται να έχει αγοραστικό ενδιαφέρον στην Ευρώπη, για να μπει το εργοστάσιο στην διαδικασία να το προσαρμόσει. Αυτό όμως είναι πολύ νωρίς να το προεξοφλήσει κανείς. Θέλουν και οι ίδιοι να μετρήσουν τις αντιδράσεις του κόσμου και σε περίπτωση που αυτές είναι πάνω από το αναμενόμενο να συζητήσουν μία τέτοια προοπτική. Σε κάθε περίπτωση στόχος είναι οι ασιατικές αγορές και πιο συγκεκριμένα η Ινδονησία, εκεί που το μοντέλο και η κουλτούρα του μοτοσυκλετισμού αλλάζει ραγδαία, κάνοντας άλματα.

Με τα σημερινά 250άρια και 300άρια ή 400άρια πλέον, έχουμε αποδείξει πως κινείσαι πολύ γρήγορα και στην πίστα διασκεδάζεις και μαθαίνεις χωρίς να καταναλώνεις τα ελαστικά σαν χαπάκια. Ένας τετρακύλινδρος κινητήρας χαρίζει αυτό το στιλ της οδήγησης που θα είχες από μεγαλύτερες μοτοσυκλέτες, καθώς θα πρέπει να επαναπροσδιορίσεις τα όρια κρατώντας το γκάζι περισσότερο ανοικτό για να έχεις καλύτερη έξοδο από τις στροφές. Μαζί με τον ρυθμό, θα σε συντροφεύει και ένας γνήσιο αγωνιστικός ήχος, πράγμα εξίσου σημαντικό.

Μένει να δούμε με πιο «κόλπο» ακριβώς, θα καταφέρουμε να το έχουμε και στην ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας… Όπως επίσης και να επαληθευτεί η φήμη στο επόμενο Tokyo Motor Show…

 

Ετικέτες

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.