Μέχρι τώρα όσοι πέρναγαν με επιτυχία τις εξετάσεις απόκτησης διπλώματος στην Ελλάδα, έπρεπε να περιμένουν αρκετές ημέρες μέχρι να πάρουν στα χέρια τους το πολυπόθητο έγγραφο και να μπορέσουν να οδηγήσουν το όχημά τους νόμιμα στο δρόμο. Όμως η νέα κυβέρνηση ανακάλυψε μια νέα υψηλή τεχνολογία που λέγεται… PC και internet, οπότε οι επιτυχόντες στις εξετάσεις θα μπορούν να έχουν αμέσως στα χέρια τους ένα “ηλεκτρονικό” έγγραφο που θα τους επιτρέπει να οδηγούν νόμιμα αμέσως μετά τις εξετάσεις και αφού υποβάλλουν ηλεκτρονικά την απαραίτητη αίτηση μέσα από την ειδική πλατφόρμα του υπουργείου. Προφανώς μιλάμε για αυτονόητα πράγματα εν έτη 2019 (σε λίγες ημέρες μπαίνουμε στο 2020…) αλλά όταν το θέμα αφορά ελληνική δημόσια υπηρεσία, τότε τα αυτονόητα δεν έχουν καμία θέση. Βέβαια ακόμα και αυτή η αλλαγή βρίσκεται στο στάδιο της Δημόσιας Διαβούλευσης, καθώς η συγκεκριμένη διάταξη περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για τα υδατοδρόμια που βρίσκεται σ' αυτή την διαδικασία. Πάντως, η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να καταργήσει την κλασσική διαδικασία “γραμματεία-σφραγίδα-έγκριση-σφραγίδα-προϊστάμενος-σφραγίδα-γραφείο παράδοσης-σφραγίδα-αρχείο-σφραγίδα” και το “κανονικό” δίπλωμα θα το παραλαμβάνεις 20-30 “εργάσιμες” ημέρες μετά. Τουλάχιστον τώρα δεν θα χρειάζεται να περιμένεις όσες μέρες οι δημόσιοι υπάλληλοι του υπουργείου παράγουν το έργο τους. Η νέα διαδικασία του ηλεκτρονικού “προσωρινού” διπλώματος θα αφορά και τις επεκτάσεις ή επανεξετάσεις διπλωμάτων, απεγκλωβίζοντας τους επαγγελματίες οδηγούς από την διαδικασία του “γρηγορόσημου”. Η χορήγησή της θα γίνεται ηλεκτρονικά μέσω ειδικής πλατφόρμας του υπουργείου, αφού οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν καταθέσει –επίσης ηλεκτρονικά- την απαραίτητη αίτηση. Σε όσους χορηγηθεί θα έχουν το δικαίωμα να οδηγούν το όχημα που προβλέπει η κατηγορία του διπλώματός τους μόνο εντός των συνόρων και ισχύ της θα είναι μέχρι την ημερομηνία παραλαβής του κανονικού διπλώματος, ενώ δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το διάστημα των τεσσάρων μηνών από την ημέρα επιτυχίας στις εξετάσεις, ή από την ημέρα υποβολής της αίτησης.
Kawasaki: Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δείχνει τον δρόμο για σκούτερ και περισσότερα υβριδικά μοντέλα!
Νέα διάταξη στοχεύει στην βελτιστοποίηση ψύξης της μπαταρίας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Τα νέα σχέδια πατέντας αποκαλύπτουν μια εναλλακτική αρχιτεκτονική για τα υβριδικά της Kawasaki, με έμφαση στη θερμική διαχείριση και πιθανή εφαρμογή σε scooter μεγάλου κυβισμού.
Τα Ninja 7 Hybrid και Z7 Hybrid μπορεί να μην σαρώνουν εμπορικά, όμως τα υβριδικά της Kawasaki έχουν καταφέρει να τραβήξουν το ενδιαφέρον ολόκληρης της βιομηχανίας. Ανταγωνιστές, όπως η Yamaha, εργάζονται ήδη πάνω σε παρόμοιες λύσεις, ενώ ένα νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δείχνει ότι η Kawasaki συνεχίζει να εξελίσσει ενεργά την τεχνολογία, αναζητώντας νέους τρόπους ενσωμάτωσής της.
Η ταυτόχρονη παρουσία δύο συστημάτων κίνησης μέσα στον περιορισμένο όγκο ενός πλαισίου μοτοσυκλέτας αποτελεί τεράστια πρόκληση. Ακόμη και με μικρότερο θερμικό κινητήρα και αξιοποίηση ηλεκτροκινητήρα για υποβοήθηση, η εύρεση χώρου για ηλεκτροκινητήρα και μεγάλη μπαταρία παράλληλα με τα απαραίτητα εξαρτήματα ενός συμβατικού κινητήρα δημιουργεί χωροταξικά ζητήματα. Προσθέτοντας σε αυτά τα συστήματα ψύξης, τις μονάδες ελέγχου, και μηχανισμούς συνδυασμού και εναλλαγής των δύο πηγών ισχύος, στην περίπτωση της Kawasaki αυτό γίνεται μέσω αυτόματου συμπλέκτη και κιβωτίου ταχυτήτων, καθιστούν απαραίτητη την αύξηση κάποιων διαστάσεων, όπως το μεταξόνιο για την εύρεση χώρου.
Ωστόσο, η λύση που χρησιμοποιείται στα Z7 και Ninja 7 Hybrid δεν ταιριάζει σε κάθε τύπο μοτοσυκλέτας. Τα συγκεκριμένα μοντέλα διαθέτουν ρεζερβουάρ στην συνήθη θέση, με όλα τα ηλεκτρονικά (κινητήρα, μπαταρία και μονάδα ελέγχου) συγκεντρωμένα πάνω από το κιβώτιο και κάτω από τη σέλα. Η Kawasaki έχει ήδη αρχίσει να εξερευνά εναλλακτικές διατάξεις για μοντέλα με διαφορετικές απαιτήσεις. Πέρσι είχαν αποκαλυφθεί πατέντες για μελλοντικά Eliminator Hybrid και Versys Hybrid, όπου η μπαταρία μεταφερόταν πάνω από τον κινητήρα, στη θέση του ρεζερβουάρ, με το καύσιμο να αποθηκεύεται σε ειδικά διαμορφωμένες δεξαμενές γύρω από το μοτέρ. Στην περίπτωση του Versys, το ρεζερβουάρ εκτεινόταν προς τα εμπρός, κάτω από το τιμόνι, ενσωματωμένο στο εμπρός fairing.
Το πιο πρόσφατο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αποκαλύπτει ακόμη μία παραλλαγή, σχεδιασμένη κυρίως για τη βελτίωση της ψύξης της μπαταρίας, και φαίνεται να προορίζεται για ένα υβριδικό όχημα, ενδεχομένως κάποιο μεγάλο scooter.
Σύμφωνα με τα σχέδια, το εμπρός τμήμα του πλαισίου χωροδικτυώματος επιμηκύνεται, μεταφέροντας τον λαιμό του τιμονιού πιο μπροστά, ενώ το ψυγείο του κινητήρα, μετακινείται χαμηλότερα. Έτσι δημιουργείται ένας διευρυμένος χώρος μπροστά από την κυλινδροκεφαλή, όπου τοποθετείται η μπαταρία. Εκεί, μοιράζεται τη βάση στήριξης με το ψυγείο και επωφελείται από σημαντικά βελτιωμένη ροή αέρα γύρω από το περίβλημα και τα πτερύγια της.
Η βελτιωμένη ψύξη θα μπορούσε να επιτρέψει στο σύστημα E-Boost των Z7 και Ninja 7 Hybrid, το οποίο προσφέρει πλήρη ισχύ μπαταρίας για λίγα δευτερόλεπτα με το πάτημα ενός κουμπιού στο τιμόνι, να λειτουργεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς υπερθέρμανση.
Η μεταφορά της μπαταρίας από τη θέση κάτω από τη σέλα ελευθερώνει αυτόν τον χώρο, τον οποίο η Kawasaki επιλέγει να αξιοποιήσει για το ρεζερβουάρ. Αυτό υποδηλώνει ότι, παρότι η πατέντα δεν απεικονίζει την τελικό μορφή, το μοντέλο θα έχει διάταξη πιο κοντά στην λογική των scooter. Είναι εμφανές μάλιστα ένα διάμηκες επίπεδο στο ύψος του κινητήρα, που μάλλον πρόκειται για πάτωμα ποδιών, στηριζόμενο εμπρός στο ίδιο στήριγμα με το ψυγείο και πίσω στο πλαίσιο, κάτω από τον άξονα του ψαλιδιού.
Το ρεζερβουάρ, όπως φαίνεται στα σχέδια, διαθέτει καμπύλο πίσω τμήμα ώστε να δημιουργείται αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα, διαμόρφωση που φαίνεται να υπάρχει για να υποδεχτεί κράνος. Έτσι, αν και όχι άμεσα συγκρίσιμο σε χωρητικότητα με ένα συμβατικό maxi-scooter, το υβριδικό μοντέλο θα παραμένει πρακτικό στην καθημερινή χρήση.
Ένα μεγάλο scooter αποτελεί, από πολλές απόψεις, ιδανική πλατφόρμα για ένα υβριδικό σύστημα κίνησης. Με ολοένα και περισσότερες πόλεις παγκοσμίως να επιβάλλουν ζώνες χαμηλών ή μηδενικών εκπομπών, ένα υβριδικό που μπορεί να εναλλάσσεται μεταξύ θερμικής και ηλεκτρικής λειτουργίας προσφέρει αυτονομία και επιδόσεις που δύσκολα μπορεί να πετύχει ένα αμιγώς ηλεκτρικό όχημα. Παράλληλα, τα maxi-scooter συνοδεύονται από χαμηλότερες απαιτήσεις σε θέματα επιδόσεων και οδικής συμπεριφοράς σε σχέση με τις μοτοσυκλέτες, ενώ η αγορά έχει ήδη αποδείξει ότι αποδέχεται υψηλές τιμές στην κατηγορία.
Ενδεικτικά, στην Ευρώπη ένα Yamaha TMax Tech Max 560 ή ένα Honda X-ADV ξεπερνά σε κόστος απόκτησης την Tracer 9 ή την Transalp 750. Τοποθετώντας την υβριδική της τεχνολογία σε ένα scooter, η Kawasaki ενδέχεται να βρει μια πιο εύκολη και ίσως κερδοφόρα διέξοδο από ό,τι με τα Ninja 7 και Z7 Hybrid, τα οποία καλούνται να ανταγωνιστούν οικονομικότερες, ταχύτερες και ελαφρύτερες συμβατικές μοτοσυκλέτες.
