Θέλει 8.000 ευρώ για ένα 50αρι Honda

Και είναι μεταχειρισμένο!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/1/2019

Κάποτε τα μεταχειρισμένα από την Ιαπωνία ήταν η μοναδική επιλογή για να αγοράσεις φτηνά να υψηλής τεχνολογίας τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα, έστω κι αν είχε μόλις 400 κυβικά. Σήμερα όμως φαίνεται πως έχουν αλλάξει τα πράγματα, καθώς για ένα μεταχειρισμένο αεροψυκτό 50άρι ζητάνε 8.000 ευρώ!

Φυσικά όσοι γνωρίζουν κάτι παραπάνω για το συγκεκριμένο 50άρι της Honda, μπορούν να καταλάβουν γιατί η τιμή του είναι τόσο υψηλή. Πρόκειται για το Dream 50 (AC15), που η Honda έβγαλε στην παραγωγή στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με μοναδικό στόχο θα θυμίζει στους οπαδούς της (και όχι μόνο…) την ένδοξη εποχή των Grand Prix της δεκαετίας του ’60.

CR 110 1962

Το Dream 50 ήταν από την αρχή ένα πανάκριβο 50άρι και γι΄αυτό δεν ήρθαν πολλά στην Ευρώπη. Ο λόγος ήταν πως η Honda δεν αρκέστηκε σε μια απλή αισθητική ομοιότητα με τις μοτοσυκλέτες των GP του 1960, αλλά σχεδίασε και κατασκεύασε έναν μοναδικό κινητήρα, αποκλειστικά για αυτό το μοτοσυκλετάκι. Κι όπως όλοι ξέρουμε, όταν ένας κινητήρας σχεδιάζεται και χρησιμοποιείται για ένα μόνο μοντέλο και μάλιστα περιορισμένης παραγωγής, η τιμή πώλησης εκτοξεύεται στα ύψη.  Ο συγκεκριμένος αερόψυκτος μονοκύλινδρος, τετράχρονος κινητήρας, έχει δύο επικεφαλείς εκκεντροφόρους και έξι ταχύτητες, όπως ακριβώς και το CR110 Super Cub του 1960, από το οποίο άντλησε η Honda την έμπνευσή της για τον σχεδιασμό του Dream 50. Η ιπποδύναμη ήταν στους 5,6 ίππους στις 10.500 στροφές και το βάρος στα 88 κιλά.

HRC Dream 50R (AR02) 2004

Το  HRC έφτιαξε μια αγωνιστική έκδοση Dream 50R  (AR02) χωρίς εξοπλισμό δρόμου, με βάρος μόλις 71 κιλά και ιπποδύναμη στους 7 ίππους στις 13.500 στροφές! Με αυτά τα αγωνιστικά μοτοσυκλετάκια διοργάνωναν οι αντιπρόσωποι της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ κύπελλα ενιαίου τύπου. Για όποιον ενδιαφέρεται να αποκτήσει το ακριβότερο 50άρι παραγωγής, το συγκεκριμένο Dream 50 είναι μοντέλο 1991, βρίσκεται στην Ιταλία και πωλείται από την εταιρεία Ruote da Sogno. Δυστυχώς δεν λέει πόσα χιλιόμετρα έχει στην πλάτη του, ενώ οι τεχνικές πληροφορίες που δίνει έχουν λάθη και δεν είναι αξιόπιστες…

Attilio Petrogalli: Απεβίωσε σε τραγικό ατύχημα ο Ιταλός πρωταθλητής Enduro που βάφτισε το SWM Silver Vase

Ήταν μέλος των Silver Boys, της τετράδας αναβατών που κατέκτησαν το μεγάλο έπαθλο Silver Vase στο ISDE του 1975
Attilio Petrogalli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/8/2026

Ένας σπουδαίος πρωταθλητής Ιταλίας στο Enduro έφυγε από τη ζωή απροσδόκητα μετά από ένα απίστευτο ατύχημα. Ο 73χρονος Attilio Petrogalli είχε μεταβεί σε έναν παλιό μύλο φίλων του στην περιοχή Clusone της βόρειας Ιταλίας (κοντά στο Bergamo) για να καθαρίσει μια σφηκοφωλιά, όταν ξέσπασε φωτιά στην οποία παγιδεύτηκε και έχασε τη ζωή του από ασφυξία.

Silver Boys
Οι τέσσερις θριαμβευτές του ISDE το 1975, με τον Petrogalli δεύτερο από δεξία

Οι αρχές εκτιμούν πως η φωτιά ξεκίνησε κατά λάθος από τον ίδιο, ξέφυγε από τον έλεγχό του και του έκλεισε την έξοδο παγιδεύοντάς τον μέσα στο κτίσμα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου μάλιστα, ο Petrogalli φορούσε πλήρη δερμάτινη μοτοσυκλετιστική στολή και κράνος full-face, πιθανότατα για να προστατευτεί από ενδεχόμενα τσιμπήματα των σφηκών, με το κράνος να λειτουργεί μοιραία εις βάρος του όταν ο χώρος γέμισε καπνό.

Silver Boys
Οι Silver Boys σε τιμητική εκδήλωση στην έκθεση Motorbike Expo της Βερόνα χρόνια μετά τον θρίαμβό τους. Στην δεξιά άκρη ο Attilio Petrogalli

Ο Petrogalli ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας της Ιταλίας που στο International Six Days of Enduro (ISDE) του 1975 στο Isle of Man είχε φτάσει ως την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου Silver Vase (Ασημένιο Βάζο).

Τόσο ο ίδιος όσο και οι συναθλητές του Pierluigi Rottigni, Gualtiero Brissoni και Piero Gagni καβαλούσαν μοτοσυκλέτες της SWM, γεγονός που ώθησε την ιταλική εταιρεία να παρουσιάσει την ίδια χρονιά το πρώτο μοντέλο με το όνομα Silver Vase τιμώντας τη μεγάλη επιτυχία – ονομασία που επαναλήφθηκε το 2015 από την αναγεννημένη SWM στη ρετρό scrambler Silver Vase 440, ενώ από το 2025 έχει επιστρέψει στην τρέχουσα γκάμα της ως Silver Vase 650.

Attilio Petrogalli