Θετικός απολογισμός για την Continental για το 2020

Ισχυρές πωλήσεις κόντρα στις δύσκολες συνθήκες

Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Ο κλάδος της παραγωγής οχημάτων ήταν ανάμεσα σε εκείνους που χτυπήθηκαν σκληρά από τα μέτρα των κυβερνήσεων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του COVID-19 και αντίστοιχες ήταν οι επιπτώσεις για τις εταιρείες που προμηθεύουν με εξαρτήματα τα εργοστάσια κατασκευής οχημάτων και γενικότερα τον κλάδο των εξαρτημάτων. Η Continental είναι μια τέτοια εταιρεία, με τις δραστηριότητές της να καλύπτουν όλο το φάσμα, από ελαστικά έως αναρτήσεις και ηλεκτρονικά συστήματα ενεργητικής ασφάλειας. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να κρατήσει την δεσπόζουσα θέση της στους κλάδους που δραστηριοποιείται και να κρατήσεις σε πλήρη λειτουργία τα εργοστάσιά της, μειώνοντας στο ελάχιστο δυνατό τις ώρες εργασίας του προσωπικού της. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί, θα βρείτε τα οικονομικά αποτελέσματα της τρέχουσας περιόδου, αλλά και τις προθέσεις της Continental για το άμεσο μέλλον:

Δελτίο Τύπου

H Continental ξεπερνά τις αγορές της, παρά το ιστορικά αδύναμο οικονομικά 2ο τρίμηνο του 2020

Αθήνα, 28 Αυγούστου 2020. Όπως αναμενόταν, οι πωλήσεις και τα κέρδη του Ομίλου Continental μειώθηκαν σημαντικά το 2ο τρίμηνο του 2020, εξαιτίας των συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πανδημία επέφερε μια τεράστια κρίση στην αυτοκινητοβιομηχανία, που όμοιά της δεν υπήρξε μετά Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρόλα αυτά, κατά το 1ο και 2ο τρίμηνο του 2020, η Continental ξεπέρασε σε οικονομικές επιδόσεις τις παγκόσμιες αγορές, στους κλάδους που δραστηριοποιείται, σε Κίνα, ΗΠΑ και Ευρώπη. Πολύ πρόσφατα, ο Dr. Elmar Degenhart, CEO της Continental, παρουσίασε τα σχετικά οικονομικά στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς:

• Η παγκόσμια παραγωγή οχημάτων έφτασε τις 12,3 εκατ. μονάδες, κατά το 2ο τρίμηνο του 2020 (πτώση 45%)

• Η οργανική ανάπτυξη της Continental έκλεισε στο - 40%, ενώ οι πωλήσεις έφτασαν στα €6.6 δις (Q2 2019: €11,3 δις)

• Το Προσαρμοσμένο EBIT της Continental κυμάνθηκε στα €634 εκατ. (Q2 2019: €865 εκατ.)

• Το Προσαρμοσμένο Περιθώριο EBIT της Continental κυμάνθηκε στο - 9,6% (Q2 2019: 7.7%)

• Τα καθαρά έσοδα της Continental έφτασαν στα €741 εκατ. (Q2 2019: €485 εκατ.)

• Τα πάγια έξοδα της Continental μειώθηκαν περισσότερο από €400 εκατ., το 2ο τρίμηνο του 2020

• Βασικοί στόχοι εξοικονόμησης δαπανών της Continental για το 2020 είναι η μείωση των πάγιων ταμειακών δαπανών κατά +5% & η μείωση δαπανών κεφαλαίου κατά + 25%

• Η Continental, σε αυτή τη φάση, επιλέγει να μην παρουσιάσει λεπτομερή πρόβλεψη για το οικονομικό έτος 2020.

Ο Όμιλος Continental αποτελεί έναν διορατικό Οργανισμό, καλά προετοιμασμένο στις εποχές των κρίσεων, κάτι προφανές, με βάση τα πιο πάνω στοιχεία, και παρόλες τις προκλήσεις της εποχής. Η εταιρία συνεχίζει να επιδιώκει την επίτευξη των στόχων της, ενώ παράλληλα επωφελείται από την διατμηματική της οργάνωση και τις σταθερές της βάσεις στη αυτοκινητοβιομηχανία, στον κλάδο των ελαστικών αντικατάστασης αλλά και στον κλάδο του πρωτότυπου εξοπλισμού για την αυτοκινητοβιομηχανία. Τα τελευταία χρόνια, η Continental ενδυνάμωσε, με συνέπεια, τις σχέσεις της με τους βιομηχανικούς της πελάτες αλλά και τους τελικούς καταναλωτές. Αυτό το γεγονός την έκανε λιγότερο επιρρεπή στους κλυδωνισμούς των αγορών, με συνέπεια τα οικονομικά αποτελέσματα που προήλθαν από τη δραστηριοποίησή της σε βιομηχανικούς πελάτες αλλά και σε τελικούς καταναλωτές, να είναι μειωμένα μόνο κατά 23%, κατά το 2ο τρίμηνο του 2020, τη στιγμή που η παγκόσμια παραγωγή οχημάτων έπεσε κατά 45%, κατά την ίδια περίοδο. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι η Continental είναι σημαντικά πιο δυνατή, σε σύγκριση με τις επιδόσεις των συναφών αγορών της.

Επίσης, αξίζει να αναφερθεί, ότι από τις αρχές Ιουνίου, όλα τα εργοστάσια της Continental παγκοσμίως έχουν ξαναρχίσει την παραγωγή τους. Ωστόσο, η δημόσια ζωή σε ορισμένες περιοχές εξακολουθεί να περιορίζεται από την πανδημία του κορωνοϊού, και έτσι οι δυνατότητες ορισμένων εγκαταστάσεων αξιοποιούνται σε μειωμένα επίπεδα, σύμφωνα με την σημαντικά πιο χαμηλή παγκόσμια ζήτηση. Ανάλογα με το πώς θα συνεχιστεί η πανδημία και οι συνέπειές της, είναι πιθανό η Continental να χρειαστεί και πάλι να προβεί σε προσωρινές προσαρμογές της παραγωγής σε κάποια εργοστάσια. Προς το παρόν, περίπου το 25% όλων των εργαζομένων εργάζονται με μειωμένο ωράριο

παγκοσμίως. Στη Γερμανία, τον Ιούνιο, περίπου 30.000 εργαζόμενοι εργάστηκαν, κατά μέσο όρο, πέντε ημέρες λιγότερες.

https://bit.ly/MOTO_679

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.