Top Gun 2: Η επιστροφή των Ninja! [video]

Μια σχέση που κρατάει χρόνια!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/7/2019

Οι παλιότεροι –και εννοούμε τους άνω των… 45 ετών- θα θυμούνται σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες blockbuster επιτυχίες της δεκαετίας του '80, το Top Gun. Μια από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες –για την εποχή- του Χόλιγουντ με εφέ από αερομαχίες και κλασική επική πλοκή, που επιβεβαίωνε για άλλη μια φορά πώς οι Αμερικάνοι (και στην προκειμένη περίπτωση ο Maverick που ενσάρκωνε ο Tom Cruise) είναι οι καλύτεροι πιλότοι, οι καλύτεροι εραστές και οι πιο… ικανοί τέλος πάντων σε όλα, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.
Για εμάς όμως που έχουμε το "μικρόβιο" της μοτοσυκλέτας, η σκηνή που όλοι θυμόμαστε –όχι, δεν είναι το σεξ με την Kelly McGillis- είναι όταν ο Maverick καβαλάει το Kawasaki GPZ900R κοντράροντας στον αεροδιάδρομο με ένα μαχητικό F-14 Tomcat, που έδωσε και το όνομά του στο μοντέλο της Kawasaki. Αν μη τι άλλο, ήταν μία από τις ταινίες που ανέβασε τις μετοχές των απανταχού μοτοσυκλετιστών, για να μη μιλήσουμε για τις μετοχές της Kawasaki και την διαφημιστική της αξία…


Πρόσφατα, ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα του sequel και κυκλοφόρησε μάλιστα και το trailer της ταινίας που θα κυκλοφορήσει μέσα στην επόμενη χρονιά. Μέσα σ' αυτό, διαπιστώνουμε ότι ο Tom Cruise εξακολουθεί μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες να είναι ιπτάμενος και εξακολουθεί να οδηγεί το παλιό του Ninja, τουλάχιστον σε μία σκηνή. Στην αμέσως επόμενη όμως, τον βλέπουμε πάνω στην σέλα ενός Η2, ξανά με φόντο το ειδυλλιακό ηλιοβασίλεμα στον αεροδιάδρομο, με την παραγωγή να μένει πιστή στο concept της πρώτης ταινίας που θέλει τον ήρωα πάνω σε ένα hypersport –για τα δεδομένα της κάθε εποχής- Kawasaki. Εξάλλου ένα GPZ900R δεν θα είχε και πολύ τύχη απέναντι σε ένα F-35, οπότε το σενάριο έπρεπε να προβλέψει κάτι λιγάκι πιο γρήγορο…

Δείτε παρακάτω το trailer της ταινίας:


Τα εύσημα λοιπόν στην παραγωγή που όχι μόνο συμπεριέλαβε στο trailer τις μοτοσυκλέτες, αλλά και για το ότι επιτέλους δεν βλέπουμε σε άλλη μια ταινία το στερεότυπο του Αμερικάνου με cruiser που είτε θα παίζει τον κακό της υπόθεσης, είτε κάποιον χιπστερά ερωτοχτυπημένο…

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.