Το Top10 των πιο περίεργων μοτοσυκλετών

Σχεδιασμένες "έξω από το κουτί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/6/2019

Λίγο ως πολύ, είμαστε όλοι εξοικειωμένοι με τον σχεδιασμό μιας μοτοσυκλέτας. Όσο περίεργο κι αν είναι το design, υπάρχουν κάποια σταθερά σημεία που μας είναι οικεία, είτε αυτό είναι η σέλα, είτε το τιμόνι, είτε οτιδήποτε άλλο που έχουμε συνηθίσει πάνω σε μια μοτοσυκλέτα. Μέσα' σ' αυτό το υπέροχο σύμπαν όμως, υπάρχουν και ορισμένες αντισυμβατικές νόρμες, κάποια περίεργα σχέδια που διαθέτουν το στοιχείο του απρόσμενου και που οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζαμε καν ότι υπάρχουν. Από την άλλη, υπάρχουν μοτοσυκλέτες που ενώ διαθέτουν την συμβατική εμφάνιση, έχουν στοιχεία που δεν συμβάδιζαν με την εποχή τους. Σας παραθέτουμε λοιπόν 10 από αυτές τις εντυπωσιακές (με τον δικό τους, ξεχωριστό τρόπο) μοτοσυκλέτες που έχουν κατασκευαστεί από την απαρχή της Μοτοσυκλέτας (και που δεν αποτελούν one 0ff περιπτώσεις ή concept bikes, αλλά έχουν πουλήσει κάποια κομμάτια), οι οποίες ξεχωρίζουν μέχρι και σήμερα, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχουν ακόμη περισσότερες περιπτώσεις που έχουν την ικανότητα να αφήνουν σαγόνια να χάσκουν ανοιχτά…

 

Peraves Monotracer


Μπορεί να μην δείχνει και πολύ ως μοτοσυκλέτα, αλλά είναι μια ενδιαφέρουσα οπτική για το πώς μπορεί να είναι το μέλλον! Στην Αμερική και σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης έχει βγάλει έγκριση τύπου και είναι νόμιμο για κυκλοφορία στο δρόμο, με τον αναβάτη να είναι καλυμμένος μέσα σε μια πλαστική καμπίνα η οποία είναι κατασκευασμένη από Kevlar και ανθρακονήματα. Το κόστος ανέρχεται λίγο πάνω από τα 56.000 ευρώ και ο αεροδυναμικός συντελεστής οπισθέλκουσας που έχει, φτάνει στο εκπληκτικό 0.18! Ο κινητήρας προέρχεται από ένα BMW K1200S, ενώ διαθέτει και πέδιλα ισορροπίας, όταν το όχημα είναι σταματημένο, τα οποία σηκώνονται αυτόματα.

 

Boss Hoss Gangsta Trike


Μπορεί το συγκεκριμένο Trike να μοιάζει σαν ένα συνηθισμένο… Trike, αλλά η αλήθεια είναι πως έχει πάνω του πολλά ιδιαίτερα στοιχεία που το κάνουν να ξεχωρίζει. Πέρα από τον V8 κινητήρα των 6.200 κυβικών, με τα 445 άλογα στις 4.750 στροφές, το πίσω μέρος του Gangsta μπορεί να φτιαχτεί όπως το θέλει ο ιδιοκτήτης του, με όσο ευφάνταστο τρόπο κι αν επιθυμεί. Το Chevy Trike και το Sierra Trike είναι δύο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, του δημιουργήματος των 680 (!) κιλών της αμερικάνικης Boss Hoss, που παράγει –πάρτε ανάσα- 56 κιλά ροπής! Δύσκολα μπορεί να βρει κανείς κάτι αντίστοιχο που να αποτελεί μια τόσο ισχυρή "δήλωση" status για τον ιδιοκτήτη του.

 

ΒΟΧΧ


Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια παράξενη… μοτοσυκλέτα, η οποία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι εύκολη η μεταφορά της. Το όνομά του προέρχεται από το σχήμα του που θυμίζει κουτί (box στα αγγλικά), ενώ ο κινητήρας του είναι ηλεκτρικός. Το πιο περίεργο απ' όλα, είναι ότι το συγκεκριμένο όχημα έχει καταφέρει να εξασφαλίσει έγκριση τύπου για κυκλοφορία στο δρόμο, ενώ είναι πραγματικά εντυπωσιακό το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου που προσφέρει. Εντυπωσιακές όμως είναι και οι διαστάσεις του, καθώς ζυγίζει μόλις 54 κιλά και το συνολικό του μήκος είναι κάτι λιγότερο από ένα μέτρο (91cm)!

 

Ryno Micro-Cycle
Εδώ δεν μιλάμε ακριβώς για μοτοσυκλέτα, αλλά για… μονόκυκλο. Η αρχή λειτουργίας του με τα γυροσκόπια είναι πολύ κοντά σε αυτή των Segway, με την επιτάχυνση και το φρενάρισμα να καθορίζεται από την μετατόπιση του βάρους του αναβάτη, εμπρός-πίσω. Το Micro-Cycle μοιάζει να έχει βγει από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ενώ είναι σχεδιασμένο με στόχο να απλοποιήσει και να κάνει διασκεδαστική την προσωπική μετακίνηση και μεταφορά.

Ο κινητήρας του είναι ηλεκτρικός και πετυχαίνει ταχύτητες μέχρι 15Km/h, ενώ η αυτονομία του μετά από κάθε φόρτιση είναι στα 20 χιλιόμετρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η ιστορία πίσω από τη δημιουργία του, καθώς αποτελεί το εφηβικό όνειρο του δημιουργού του, του Chris Hoffman, ενός αυτοδίδακτου μηχανικού, που μετέτρεψε τα σκίτσα που έφτιαχνε στην ηλικία των 13 ετών σε πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής τεχνολογίας με μικρό κόστος.

 

Ascot Pullin 500


Το Ascot Pullin 500 κατασκευάστηκε το 1928 από τους Cyril Pullin και Douglas Groom. Το ιδιαίτερο αυτής της μοτοσυκλέτας είναι ότι πρόκειται για την πρώτη μοτοσυκλέτα παγκοσμίως που διέθετε υδραυλικά φρένα και οριζόντια τοποθετημένο τον μονοκύλινδρο κινητήρα με τις επικεφαλής βαλβίδες –παρακαλώ! Ήταν ακόμη και μια από τις πρώτες περιπτώσεις που χρησιμοποιήθηκαν πρεσαριστά ατσάλινα κομμάτια για την κατασκευή της, μια μέθοδο που εξέλιξε πολύ αργότερα (την δεκαετία του '50) η Ariel και την δεκαετία του '60 οι Ιάπωνες κατασκευαστές. Η απόδοση του κινητήρα ήταν 17 ίπποι και η μέγιστη τελική τα 110km/h, αλλά όπως μαρτυρά η Ιστορία, δεν ήταν ικανά να συγκινήσουν το κοινό, καθώς μόλις 500 μοτοσυκλέτες κατάφεραν να πουληθούν.

 

Imme R100


Η Imme R100 είναι το πνευματικό τέκνο του Norbert Riedel, ενός Γερμανού μηχανολόγου που έφτιαχνε αεροπορικούς κινητήρες για τα μαχητικά αεροσκάφη της Lutwaffe, κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η κατασκευή της διήρκεσε από το 1948 ως το 1951 και η ιδιαιτερότητά της έγκειται στην απλότητα της κατασκευής της και στις καινοτομίες που διέθετε για την εποχή. Είναι χαρακτηριστικό, ότι αρχικά σχεδιάστηκε ως ένα φτηνό μέσο μεταφοράς, αλλά κατέληξε σε μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες του παρελθόντος κερδίζοντας μια θέση στην έκθεση "The Art of Motorcycle" στο μουσείο Guggenheim το 1998, ενώ είναι μόνιμο έκθεμα στο μουσείο Barber. Το χαμηλό κόστος βοήθησε στο να πουληθούν αρκετές μονάδες, αλλά τα πολλά προβλήματα αξιοπιστίας που αντιμετώπιζε, οδήγησαν τελικά την εταιρεία στην χρεοκοπία. Το Imme διέθετε μονόμπρατσο πιρούνι και μονόμπρατσο ψαλίδι (το οποίο έπαιζε και τον ρόλο της εξάτμισης), το κάρτερ και ο κύλινδρος ήταν σε ενιαίο μπλοκ, ενώ ο στρόφαλος εδραζόταν μόνο από την μία πλευρά. Το κιβώτιο είχε τρεις σχέσεις, χωρίς νεκρά, καθώς ένας μηχανισμός κρατούσε τον συμπλέκτη όταν η μοτοσυκλέτα ήταν σταματημένη με πρώτη ταχύτητα.

 

Ner-a-Car

Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά τον σχεδιασμό μιας μοτοσυκλέτας που τοποθετεί τα πόδια του αναβάτη εκτεταμένα μπροστά και δημιουργήθηκε από τον Carl Neracher το 1918! Το πλαίσιο είναι ένα παράξενο σχέδιο που ουσιαστικά σχηματίζει ένα ατσάλινο τούνελ, ενώ διαθέτει και hub steering, την οδήγηση δηλαδή του μπροστινού τροχού μέσω ενός συστήματος με μοχλούς που δρα στο κέντρο του. Μάλιστα, η μεγάλη εμπορική επιτυχία (πούλησε σχεδόν 16.500 μονάδες) την καθιστά την πιο καλοπουλημένη μοτοσυκλέτα με hub steering όλων των εποχών, καθώς οι κατά πολύ μεταγενέστερες Yamaha GTS 1000 και Bimota Tesi πούλησαν δραματικά λιγότερα κομμάτια. Το κύριο χαρακτηριστικό της ήταν εξαιρετική σταθερότητα που παρείχε, ενώ η μετάδοση ήταν αυτόματη με φυγοκεντρικό συμπλέκτη και πέντε σχέσεις.

 

Ατμοκίνητο Haleson


To 1903, o William Hale αποφάσισε να κατασκευάσει μια ατμοκίνητη μοτοσυκλέτα, το οποίο και κατάφερε με την βοήθεια ενός μηχανολόγου. Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρισκόταν ένας… βραστήρας ο οποίος περιείχε παραφίνη που έβραζε και ο ατμός ήταν η κινητήριος δύναμη του πλαγιοβάλβιδου μονοκύλινδρου κινητήρα των 200cc. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ήταν μια ειδική ατμοκίνητη έκδοση της συμβατικής Haleson, η οποία ήταν στην παραγωγή από το 1903. Σαφώς και στο παρελθόν υπήρξαν πολλές αντίστοιχες προσπάθειες, αλλά η Haleson είναι η μοναδική γνωστή ατμοκίνητη μοτοσυκλέτα στον κόσμο που δούλευε κανονικά και παραγόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

Rocon Trail Breaker

Από το όνομα και μόνο, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι συνηθισμένο. Το αμερικάνικης κατασκευής Rokon είναι φτιαγμένο γι' αυτό ακριβώς που προδιαθέτει το όνομά του: να ισοπεδώνει τα μονοπάτια. Είναι ένα πραγματικό εργαλείο και μοιάζει σαν το νόθο παιδί του ζευγαρώματος ενός τζιπ με μοτοσυκλέτα. Η κατασκευή του ξεκίνησε την δεκαετία του '60 και χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τον αμερικάνικο στρατό, αλλά και από ομάδες, όπως οι κυνηγοί, ψαράδες, αγρότες κ.α. που ήθελαν να έχουν πρόσβαση εκεί που κανένα άλλο όχημα δεν μπορούσε να τους πάει.

Το μπροστινό σύστημα της ανάρτησης είναι πατενταρισμένο από την Rocon και αποτελείται από δύο αμορτισέρ που εδράζονται σε μια βάση σχήματος "U" περιμετρικά του τροχού. Τα θηριώδη ελαστικά του προσφέρουν ευκολία κίνησης σε αμμώδη και λασπερά τερέν, ενώ η κίνηση που μεταδίδεται και στους δύο τροχούς του δίνει την δυνατότητα έλξης βάρους μέχρι και 900 κιλά! Μπορεί να σκαρφαλώσει σε κλίσεις έως και 60 μοίρες και η απόσταση από το έδαφος είναι 350mm. Το βάρος του ανέρχεται στα 99 κιλά, ενώ μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι και 10 λίτρα εξτρά νερού ή καυσίμου.

 

Megola


Η Megola είναι μια γερμανικής κατασκευής μοτοσυκλέτα, που ήταν στην παραγωγή από το 1921 ως το 1925. Το όνομά της είναι ουσιαστικά ο συνδυασμός των αρχικών των δημιουργών της, Meihner, Cockerell και Landgraf. Το ιδιαίτερο της κατασκευής δεν είναι μόνο το σχήμα της, αλλά ο αστεροειδής, πεντακύλινδρος, πλαγιοβάλβιδος κινητήρας που ήταν τοποθετημένος μέσα στον μπροστινό τροχό, με συνολική χωρητικότητα 640cc. Οι πέντε κύλινδροι περιστρέφονταν με εξαπλάσια ταχύτητα από την περιστροφή του τροχού, το οποίο σημαίνει ότι όταν ο κινητήρας περιστρέφονταν με 3.600 στροφές ο τροχός περιστρέφονταν με 600, που με δεδομένη την περίμετρό του έδινε μια ταχύτητα της τάξης των 100km/h. Μια βαλβίδα που βρισκόταν μέσα στον στρόφαλο ρύθμισε το γκάζι και η απόδοσή του ήταν 14 ίπποι, οι οποίο μεταφέρονταν άμεσα στον τροχό. Γι' αυτό το λόγο δεν διέθετε συμπλέκτη και μετάδοση και κατά συνέπεια το βάρος του ήταν εξαιρετικά μικρό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και ο τρόπος που έπαιρνε μπροστά, καθώς είτε έπρεπε κάποιος να περιστρέψει με φόρα τον μπροστινό τροχό, ενώ η μοτοσυκλέτα ήταν στο διπλό σταντ, είτε με σπρώξιμο. Οι κύλινδροι μπορούσαν να αφαιρεθούν χωρίς να βγουν όλες οι ακτίνες του τροχού, ενώ σε ότι αφορά το πλαίσιο έπαιζε και τον ρόλο του ρεζερβουάρ που τροφοδοτούσε μέσω τις βαρύτητας ένα μικρότερο δοχείο το οποίο ήταν τοποθετημένο πάνω στον άξονα. Εκείνη την περίοδο είχαν κατασκευαστεί περίπου 2.000 μοτοσυκλέτες, εκ των οποίων σήμερα μόνο οι 10 βρίσκονται σε λειτουργική κατάσταση.

 

Γαλλία: Ποινή φυλάκισης για όποιον υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα

Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/12/2025

Η Γαλλία αυστηροποιεί σημαντικά τις κυρώσεις για όσους οδηγούν με υπερβολική ταχύτητα, μετατρέποντας την οδήγηση που υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα σε ποινικό αδίκημα που οδηγεί ακόμη και στην φυλακή. Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025 στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που έγιναν στον νέο γαλλικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής κατά αυτού που το Παρίσι ονομάζει “οδική βία”.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο καθεστώς, η οδήγηση με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο κατά τουλάχιστον 50 χιλιόμετρα την ώρα αποτελεί πλέον αδίκημα και όχι απλή παράβαση.

Όσοι συλλαμβάνονται να υπερβαίνουν το όριο ταχύτητας κατά περισσότερο από 50 χιλιόμετρα την ώρα κινδυνεύουν με φυλάκιση έως 3 μηνών, πρόστιμα έως 3.750 ευρώ και καταχώριση του αδικήματος στο ποινικό μητρώο με συνέπειες για το μέλλον όσον αφορά την εργασία και τα ταξίδια.

Πρόκειται για μια αυστηρότερη τιμωρία σε σχέση με το παρελθόν, όταν η ίδια παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο έως 1.500 ευρώ και αφαίρεση βαθμών από το δίπλωμα οδήγησης, εκτός από περιπτώσεις υποτροπής.

Εκτός από την κύρια ποινή, παραμένουν σε ισχύ και άλλες πρόσθετες κυρώσεις, που ήδη προβλέπονται για σοβαρές παραβάσεις: πιθανή κατάσχεση του οχήματος που χρησιμοποιήθηκε κατά την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αναστολή της άδειας οδήγησης για έως και τρία χρόνια, αναστολή της δυνατότητας αίτησης νέας άδειας οδήγησης για τρία χρόνια σε περίπτωση ανάκλησης της προηγούμενης και αφαίρεση έξι βαθμών από την άδεια οδήγησης.

Η γαλλική κυβέρνηση δικαιολόγησε τη νέα νομοθεσία επικαλούμενη ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, καθώς το 2024 καταγράφηκαν πάνω από 63.000 περιπτώσεις όπου ένας οδηγός υπερέβη το όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον 50 km/h, με αύξηση περίπου 69% σε σχέση με το 2017.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Γαλλίας, αυτό το είδος οδηγικής συμπεριφοράς δεν θεωρείται πλέον μια ασήμαντη παράβαση, αλλά μια πράξη που θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Εδώ είναι σαφής η ταύτηση της υπερβολικής ταχύτητας με την υπερβολική αντίδραση από πλευράς των αρχών.

Δεν γίνεται να υπονοείται πως υπάρχει σκοπιμότητα να βλάψεις κάποιον επειδή υπερβαίνεις το όριο. Κανείς από όσους τρέχουν παραπάνω, δεν σκέφτονται εκείνη την στιγμή τον τρόπο που θα πέσουν πάνω στο όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα! Το να υπονοεί κανείς κάτι τέτοιο, είναι σαν να παραδέχεται πως ο κόσμος είναι γεμάτο ψυχοπαθείς δολοφόνους και μάλιστα με αύξηση 69% παραπάνω από το 2017. Εννοείται πως θα υπάρχει εκείνη η πλευρά που θα πει πως έχουν δίκιο οι Γάλλοι και πως όποιος τρέχει με +50 από το όριο είναι ψυχοπαθής, αλλά αυτό απλά σημαίνει πως είναι ένα σχόλιο αντίστοιχο του "θες να με σκοτώσεις;" που ακούγεται όταν κάποιος αποφεύγει την σύγκρουση τελευταία στιγμή και γυρνά επιθετικά να απευθυνθεί σε εκείνον που έκανε την παράβαση: "Για να ήθελε να σε σκοτώσει θα έπρεπε να γνωρίζεστε ή να είναι ένας serial killer". Το πιθανότερο όμως δεν είναι καμία από αυτές τις περιπτώσεις. Το πιθανότερο είναι να έχει ενδώσει στην στιγμή και το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν, να ήταν το τρακάρισμα.

Η θέση της Γαλλίας στο κομμάτι αυτό είναι μία βεβιασμένη αντίδραση στα στατιστικά την ώρα που η Πολιτεία είναι η τελευταία που πρέπει να αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Αντί μελέτης, επαναξέτασης ακόμη και των ορίων πριν την καθολική θέσπιση του +50 για φυλακή, ακολουθώντας το παράδειγμα εδώ της Ελβετίας ή της Δανίας, οι αυστηρότερες χώρες εδώ και χρόνια, η Γαλλία προχωρά αντανακλαστικά θα έλεγε κανείς. Αυτές είναι κινήσεις που τις βλέπεις στην Ελλάδα, δεν τις περιμένεις στην Γαλλία. Και παρότι τα στατιστικά είναι βέβαιο πως θα καλυτερεύσουν και σε εμάς, ο τρόπος που αυτό γίνεται είναι λάθος. Λέμε εδώ και χρόνια πως έπρεπε να γίνονται έλεγχοι στους δρόμους και να μην περνά κανείς δίπλα από αστυνομικό, οποιασδήποτε υπηρεσίας γιατί ο πολίτης δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι σημαίνουν τα διάφορα σώματα, αλλά συνολικά αντιμετωπίζει την αστυνομία και να μην φορά κράνος. Η ίδια η πολιτεία ονομάζει την δράση της "μηδενική ανοχή" ουσιαστικά και ξεκάθαρα παραδεχόμενη με αυτό τον τρόπο πως υπήρχε ανοχή. Πιστεύουμε πως αν γινόντουσαν οι έλεγχοι αυτοί πριν τον Ιούνιο, όταν δεν είχαν αυστηροποιηθεί τα πρόστιμα, θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Η Πολιτεία θα πει πως όχι, έπαιξε ρόλο και η μεγάλη ποινή και όχι μόνο ο έλεγχος, αλλά είμαστε βέβαιοι για το πρώτο.

Αντίστοιχα και στην Γαλλία, σε μία χώρα που εξάγουμε αρθρογραφία και έχουμε κάνει παραγωγές εκεί, εκτός από το απλά να την επισκεφτούμε, υπήρχε ανοχή και εξακολουθεί να υπάρχει. Σε μία χώρα που έχει επιτρέψει την διήθηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα και έχει αγωνιστική κουλτούρα, υπήρχαν και παραδείγματα αυξημένης ανοχής και έλλειψης παιδείας, ναι ακόμη και εκεί. Ίσως λοιπόν με ένα πλάνο που θα είχε πιο μακρινό ορίζοντα η Γαλλία να είχε καλύτερα αποτελέσματα. Διότι τώρα σε μία εθνική οδό μπορεί τα 160 (στα σημεία με όριο 110) να σε στείλουν στην φυλακή. Κανείς δεν θα πει πως δεν είναι εγκληματικό να τρέχεις με 80χ.α.ω μέσα σε κατοικημένη περιοχή με όριο τα 30χ.α.ω. Το πρόβλημα είναι στον μη διαχωρισμό αυτών των περιπτώσεων και στην εξάντληση της αυστηρότητας, πράγμα που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στην Γαλλία.

Μεταξύ των άλλων πρωτοβουλιών των τελευταίων ετών συμπεριλαμβάνονται αυστηρότερες κυρώσεις για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών, η εισαγωγή νέων κανόνων για τα συστήματα ασφαλείας και αυστηρότερες κυρώσεις για άλλες σοβαρές παραβάσεις.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με την πιο σκληρή στάση έναντι της επικίνδυνης οδήγησης λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Βέβαια, την σκληρή αυτή στάση των αρχών δεν την είδαμε και στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί που ναι μεν καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης για υπόθεση χρηματοδότησης, αλλά έμεινε στην φυλακή μόλις για 20 ημέρες!

Γενικότερα, η αυστηροποίηση των ποινών βλέπουμε πως συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις χώρες της Ευρώπης χωρίς να λαμβάνονται πρώτα τα αντίστοιχα μέτρα ενημέρωσης και πρόληψης, με την Ελλάδα να είναι για άλλη μία φορά το κορυφαίο παράδειγμα όπου από την αδιαφορία της τήρησης των νόμων, περάσαμε απευθείας στην έντονη επιτήρηση αλλά μόνο όταν ήρθε η αυστηροποίηση του Κ.Ο.Κ. και η αύξηση των χρηματικών ποινών.

Στην Γαλλία οι Ομοσπονδίες Μοτοσυκλετιστών έχουν την δύναμη να παραλύσουν την χώρα, το έκαναν όταν πήγαν να αλλάξουν το καθεστώς "πειραματισμού" που ισχύει αυτή την στιγμή για την κίνηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα, αλλά και αξιώνοντας την άρση του περιορισμού των 100 ίππων στις μοτοσυκλέτες που είχε μπει σε μία εποχή που αυτό δεν είχε και τον ίδιο αντίκτυπο που έχει τώρα.

Θα δούμε με ποιο τρόπο θα αντιδράσουν οι Γάλλοι στο νέο μέτρο που ισχύει για όλους τους δρόμους πλέον.