Τουλάχιστον 31 εκατομμύρια ευρώ σε έναν χρόνο από πρόστιμα για κράνος – Παραβάτης ένας στους 10

Η καμπάνια ‘Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους’ συμπλήρωσε έναν χρόνο και η Αστυνομία εξέδωσε τον απολογισμό της
sym ttlbt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/7/2026

Ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον Ιούνιο του 2025 και έκτοτε έχει ξεκινήσει ένα σαφάρι μπλόκων και ελέγχων από την Αστυνομία, με τη χρήση κράνους να συνιστά μια ξεχωριστή περίπτωση, καθώς συνοδεύεται από εβδομαδιαία δελτία Τύπου με τα σχετικά ευρήματα.

Κάνοντας λοιπόν τον απολογισμό της, η ΕΛ.ΑΣ. ανακοίνωσε χτες, Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026, πως στη διάρκεια του χρόνου αυτού έγιναν 974.582 έλεγχοι και μέσω αυτών βεβαιώθηκαν 95.603 παραβάσεις για μη χρήση κράνους.

Αυτό σημαίνει πως χοντρικά ένας στους δέκα δεν φορούσε κράνος, το 9,8% για την ακρίβεια.

Η ανάλυση των ευρημάτων μας λέει πως 84.943 παραβάσεις βεβαιώθηκαν σε αναβάτες δικύκλων – με 3.054 εξ αυτών εργαζόμενους ως διανομείς – και άλλες 10.660 αφορούσαν επιβάτες σε δίκυκλα.

Στο άθροισα συγκαταλέγονται και 15.940 αναβάτες ΕΠΗΟ (Ελαφριά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα), για τους οποίους το κράνος είναι επίσης υποχρεωτικό, αλλά το πρόστιμο μόλις 30 ευρώ.

Με έναν απλό υπολογισμό (παραβάσεις επί πρόστιμα, υπολογίζοντας διπλά για τους συνεπιβάτες καθώς πληρώνει πρόστιμο γι’ αυτούς και ο αναβάτης), προκύπτει μια σούμα τουλάχιστον 31.582.700 ευρώ.

Λέμε ‘τουλάχιστον’ διότι δεν αποκλείεται κάποιοι εκ των παραβατών να είναι υπότροποι, κάτι που σημαίνει πως τα πρόστιμα γι’ αυτούς θα είναι πολύ αυστηρότερα. Θυμίζουμε πως βάσει του νέου ΚΟΚ, η πρώτη υποτροπή επισύρει χίλια ευρώ πρόστιμο, ενώ από τη δεύτερη και μετά πέφτουν διχίλιαρα.

Για κάθε μια από τις δεκάδες χιλιάδες παραβάσεις αυτές, οι αναβάτες έχασαν και το δίπλωμα οδήγησής τους για 30 μέρες, ενώ σε περιπτώσεις υποτροπής το διάστημα αυτό πολλαπλασιάζεται σε έξι μήνες για την πρώτη και έναν χρόνο για κάθε επόμενη. Μάλιστα από την πρώτη υποτροπή απαιτείται επανάληψη εκπαίδευσης και εξέτασης για να επιστραφεί το δίπλωμα, αυξάνοντας κι άλλο τη λυπητερή.

Από τα εβδομαδιαία δελτία Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. μπορούμε ακόμη να δούμε πως υπάρχει μια ελαφρά περιοδική διακύμανση που δίχως άλλο συνδέεται με την εποχή του χρόνου, αλλά και την εκάστοτε συγκυρία (λ.χ. γιορτές και αργίες).

Ο αριθμός των αστυνομικών ελέγχων ακολουθεί μια ανάλογη διακύμανση, καθώς τον Χειμώνα έχουμε κατά μέσο όρο 15 με 16.000 ελέγχους, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες ο αριθμός αυτός ξεπερνά με συνέπεια τους 20.000.

Έτσι το ποσοστό παραβατών ανά ελέγχους επιδεικνύει μια σχετική σταθερότητα, κυμαινόμενο μεταξύ 6 και 10%, με τις μεγαλύτερες τιμές να σημειώνονται τους ζεστούς μήνες του χρόνου και τις μικρότερες τους κρύους.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες