Toyota i-Tri

Πόσο κρυφο-αυτοκινητάς είσαι;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2017

Κατά βάθος είσαι αυτοκινητάς, αλλά επειδή οι ελληνικές πόλεις είναι κόλαση για να κυκλοφορείς και να παρκάρεις ένα αυτοκίνητο, αλλά και επειδή πλέον οι τιμές των καυσίμων έχουν πάει… στο διάβολο, η μοίρα σε ανάγκασε να κυκλοφορείς με δίκυκλο. Στην αρχή το πάλεψες με ένα παπί αλλά σου φάνηκε πολύ αναχρονιστικό. Μετά βολεύτηκες με ένα scooter αλλά και πάλι δεν νοιώθεις ασφάλεια χωρίς έναν τόνο σίδερο γύρω σου, άσε που ακόμα δεν την παλεύεις με το κρύο και την βροχή.

Σε αυτό το σημείο έρχεται η TOYOTA να σε απαλλάξει από τα βασανιστήριά σου (και εμάς από την παρουσία σου στη μοτοσυκλετιστική παρέα μας… ) με τη δεύτερη γενιά τρίκυκλων αυτοκινήτων που γέρνουν στις στροφές σαν μοτοσυκλέτες.

 

Το i-Tri είναι το τρίτο κατά σειρά τρίτροχο της TOYOTA, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια εξέλιξη του i-Road, ενός ηλεκτρικού τρίκυκλου οχήματος που κυκλοφορεί ήδη στην Ιαπωνία.

 

 

Αρχικά φαντάζει ως απειλή για εμάς τους μοτοσυκλετιστές, όμως αν το καλοσκεφτείς, τέτοιου είδους οχήματα θα μας απαλλάξουν απ΄ολους αυτούς που κυκλοφορούν σήμερα με scooter και δημιουργούν ουρές δεκάδων μοτοσυκλετών πίσω τους, ανάμεσα στα αυτοκίνητα...Και δεν ενοούμε φυσικά εκείνους που επιλέγουν τα scooter με αγάπη για το μέσο, αλλά από ανάγκη και μόνο, χωρίς να αποκτούν ποτέ μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

 

 

Βέβαια ο αντίλογος είναι ότι ο Έλληνας κάνει πολύ κακή διαχείριση του χώρου. Έχει την απίστευτη δυνατότητα με πέντε αυτοκίνητα να πιάσει χώρο που μπορούν να παρκάρουν άνετα δέκα και αντίστροφα, μπορεί σε πάρκινγκ  για δύο αυτοκίνητα να παρκάρει έξι (φυσικά τα τέσσερα που περισσεύουν θα είναι τα μισά στο αντίθετο ρεύμα, τα άλλα μισά μέσα στο σπίτι του γείτονα… σημασία έχει να κάνει εκείνος την δουλίτσα του! Οπότε αν του δώσεις ένα όχημα σαν το i-Tri φαντάσου πόσες Λαλακίες μπορεί να κάνει στους δρόμους…

 

Wayne Rainey: Με ειδικά διασκευασμένη Yamaha XSR900 GP στη Laguna Seca

Σε έναν τιμητικό γύρο παρέλασης, ενόψει του 5ου γύρου πρωταθλήματος MotoAmerica 2025
RAINEY
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/7/2025

Ο Wayne Rainey ηγήθηκε του γύρου παρέλασης στην πίστα Laguna Seca, ενόψει του 5ου γύρου του πρωταθλήματος MotoAmerica Superbike. Μία ειδικά διαμορφωμένη Yamaha XSR900 GP ήταν προετοιμασμένη για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή MotoGP, ενώ αυτή ήταν η τρίτη φορά που ο Rainey οδήγησε μοτοσυκλέτα 32 χρόνια μετά το δυστύχημα στην πίστα του Misano.

Για να τιμήσει τον Αμερικανό θρύλο των αγώνων, ο οποίος έχει κερδίσει και δύο πρωταθλήματα AMA, η Yamaha Motor Europe ετοίμασε ένα μοναδικό XSR900 GP για τον Wayne Rainey, σε στενή συνεργασία με τη Yamaha ΗΠΑ. Εκτός από την εφαρμογή του κιβωτίου Y-AMT, η XSR900 GP είχε επίσης εξοπλιστεί με ένα μεγάλο "μαξιλάρι" που σταθεροποιούσε τον Αμερικανό στη θέση οδήγησης μαζί με άλλες τροποποιήσεις, αφού το δυστύχημα στο Misano τον άφησε παράλυτο από τη μέση και κάτω. Η μοτοσυκλέτα παρουσιάστηκε επίσημα στον Rainey κατά τη διάρκεια τιμητικής εκδήλωσης που διοργανώθηκε στην πίστα Laguna Seca στις 11-13 Ιουλίου, όπου και φιλοξενήθηκε ο 5ος γύρος του πρωταθλήματος MotoAmerica 2025.

Εκτός του Rainey το "παρών" στην πίστα έδωσαν και άλλοι μεγάλοι Αμερικανοί αναβάτες με τους Kenny Roberts, Eddie Lawson, Freddie Spencer, Kenny Roberts Jr και Ben Spies να συνοδεύουν τιμητικά τον Rainey στο γύρο παρέλασης στη Laguna Seca. Τελευταία φορά που ο Rainey βρέθηκε να οδηγεί στην αμερικάνικη πίστα ήταν το 1991 όταν είχε πάρει την pole position και είχε κερδίσει τον αγώνα. 

Η σχεδίαση της XSR900 GP, παραπέμπει σε αγώνες GP των 80s και 90s, στην εποχή δηλαδή που πρωταγωνιστούσε ο Wayne Rainey και έχει άλλωστε και τα χρώματα που είχαν και οι πρωτότυπες δίχρονες 500άρες με τις οποίες αγωνιζόταν.. Η XSR900 GP φέρει τον γνωστό κινητήρα CP3 με απόδοση 119 ίππους στις 10.000 στροφές και 9,5 kg.m στις 7.000 στροφές. Οι αναρτήσεις της είναι πλήρως ρυθμιζόμενες και προέρχονται από την KYB. Μπροστά βρίσκουμε ένα ανεστραμμένο πιρούνι με διαδρομή 130 χιλιοστά και πίσω ένα monoshock αμορτισέρ 131 χιλιοστών.

Ο Rainey συμμετείχε στην μεγάλη κατηγορία των 500 κυβικών του MotoGP από το 1988 έως το 1993, όταν και είχε το ατύχημα στην πίστα του Misano, με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος από την μέση και κάτω. Ο Αμερικανός κέρδισε τρία σερί πρωταθλήματα (1990-1992) και θεωρείται ως ένας εκ των κορυφαίων αναβατών στην ιστορία του MotoGP, χωρίς κανένας να μπορεί να φανταστεί πού θα είχε φτάσει αν δεν είχε το ατύχημα. Παρά τον πολύ σοβαρό του τραυματισμό δεν εγκατέλειψε το πάθος του και ήταν επικεφαλής για κάποια χρόνια της αγωνιστικής ομάδας της Yamaha. Μάλιστα από το 2015 εκτέλεσε χρέη προέδρου του οργανισμού MotoAmerica.