Τραγελαφικό: Το κλεμμένο VAN που βρέθηκε, πήγε να περάσει τα σύνορα…

Και το κακό είναι πως το αφήσανε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2017

Ζούμε στην πιο μαγική χώρα του κόσμου: Αν το αντικρύσει κανείς με την έννοια της ποσότητας των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, τότε σίγουρα δεν γίνεται να πεις πως μπορεί να βρεθεί στιγμή που πλήττουμε… Πιστεύαμε ότι αν ξανά ακούγαμε νεότερα για την υπόθεση αυτή, θα ήταν για καλό σκοπό, θα ήταν γιατί βρέθηκαν ας πούμε οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Όχι βέβαια, αφού ζούμε σε μία χώρα που «συμβαίνουν πράγματα»!

Θυμίζουμε επιγραμματικά την υπόθεση ως τώρα:

Εταιρία από την Σλοβενία που 4 χρόνια τώρα οργανώνει εκδρομές με μοτοσυκλέτες στην χώρα μας, φτάνει βράδυ στην Αθήνα με σχεδόν είκοσι μοτοσυκλέτες, φορτωμένες σε δύο διαφορετικά VAN με ένα τρέιλερ το καθένα. Έχουν πελάτες που φτάνουν με διαφορετικές πτήσεις στο αεροδρόμιο, τους συγκεντρώνουν και αργά το βράδυ καταλύουν στο ξενοδοχείο «Όαση» στη Γλυφάδα. Από το ξενοδοχείο –και κατά δήλωσή τους- τους διαβεβαιώνουν ότι ακριβώς μπροστά στην είσοδο είναι το ασφαλέστερο μέρος. Αποσύρονται στα δωμάτιά τους και στις έξι το πρωί το ένα από τα δύο VAN, φορτωμένο με 11 μοτοσυκλέτες έχει κλαπεί. Κάνουν καταγγελία στην αστυνομία και αργότερα μας στέλνουν ένα αίτημα δημοσίευσης, με την ελπίδα ότι ένα VAN με 11 μοτοσυκλέτες δεν περνά εύκολα απαρατήρητο, και κάποιος μπορεί κάτι να έχει δει. Το δημοσιεύουμε και η είδηση δημιουργεί μεγάλο αντίκτυπο, κερδίζοντας ταυτόχρονα και μερικά ειρωνικά σχόλια, καθώς ορισμένοι εκφράζουν δυσπιστία ακόμα και για το αν συνέβη η κλοπή! Ωστόσο ο αντίκτυπος είναι μεγάλος και ένας αναγνώστης εντοπίζει αργότερα το απόγευμα το VAN στην Νέα Κηφισιά και 3 από τις 11 μοτοσυκλέτες! Κινητοποιείται η αστυνομία και πηγαίνουμε και εμείς στο σημείο επί τόπου. Συλλέγουν στοιχεία, δαχτυλικά αποτυπώματα και DNA, παρατηρούν πως από τον τρόπο παραβίασης και την λάσπη στα ελαστικά, τους θυμίζουν παλιότερες κλοπές και «κάπου πάει το μυαλό τους»… Την επόμενη μέρα οδηγός της εταιρίας που έχει φέρει άλλο VAN με νέες μοτοσυκλέτες (λεπτομέρειες εδώ) παραλαμβάνει εκείνο που είχε κλαπεί, για να το επιστρέψει στην Σλοβενία για επισκευές, καθώς έχουν καταστρέψει κλειδαριές και έχουν δημιουργήσει φθορές.

Εδώ αρχίζει μία νέα περιπέτεια για τους Σλοβένους.

Περνάνε τα σύνορα.

Δυστυχώς χωρίς κανείς να τους σταματήσει! Κι αυτό γιατί από την πλευρά της αστυνομίας έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν το «σύστημα» πως το VAN έχει βρεθεί. Παραμένει λοιπόν ως «όχημα που απασχολεί» αλλά βγαίνει από την Ελλάδα με ένα τυπικό έλεγχο, χωρίς να το σταματήσουν. Μικρό το πρόβλημα που καταφέρνει να μπει και στην Σερβία χωρίς να το σταματήσουν, γιατί στην έξοδο της χώρας, στα σύνορα με την Κροατία, βρίσκεται κάποιος που επιτέλους τσεκάρει κάθε πινακίδα στην κοινή βάση δεδομένων που μοιράζονται οι χώρες και που αυτόματα ενημερώνεται. Φτάνει κάποιος να την ενημερώσει.

Χρειάστηκαν τελικά πολλές ώρες –όπως μας είπαν σε ένα μήνυμα παραπόνου που λάβαμε- μέχρις ωσότου ο οδηγός να καταφέρει να γλιτώσει την σύλληψη στα σύνορα Σερβίας-Κροατίας και να συνεχίσει το ταξίδι του…

Κλοπές γίνονται σε κάθε χώρα και θα πρέπει να επεκταθούν πολύ, πριν αμαυρωθεί η συνολική εικόνα μίας χώρας. Είναι τα χαλασμένα γρανάζια της γραφειοκρατίας όμως, που εκτός από τροχοπέδη για το ίδιο το κράτος και την λειτουργία του, δημιουργούν κακή εντύπωση και εκτός συνόρων.

Όπως μας είπαν κι από την ασφάλεια όμως τα πράγματα είναι καλά γιατί: «Μα βελτιωνόμαστε. Πέντε χρόνια πριν ας πούμε, αν παίρνατε τηλέφωνο να μας πείτε ότι βρήκατε ένα κλεμμένο VAN, θα μπλέκαμε 2-3 μέρες μόνο και μόνο για να βρούμε αν έχει δηλωθεί και που»! «Ναι αλλά και τώρα έτσι έγινε, είμασταν 20 λεπτά στο τηλέφωνο όταν βρέθηκε μέχρι να καταλάβουμε για το τι μιλάμε!» «Αααα ναι… Ήταν όμως ειδική περίπτωση αυτή, γιατί είναι ακόμα προβληματική η αναζήτηση για τα ξένα οχήματα, όταν δεν ξέρουμε πινακίδα κτλ… Βελτιωνόμαστε αυτό έχει σημασία».

Θετικό λοιπόν το μήνυμα. Βελτιωνόμαστε! Και βελτιωνόμαστε όλοι μας φαίνεται… όποτε είναι περιττό, αλλά εμείς από Δευτέρα θα ζητήσουμε εισαγγελική παρέμβαση για το γεγονός ότι ένα «όχημα που απασχολούσε» πέρασε ανεμπόδιστο από τον έλεγχο που του έγινε στα σύνορα. Μικρό, αν και όχι αμελητέο, το λάθος να μην ενημερωθεί το σύστημα. Τραγικό όμως να περνάει έλεγχο στα σύνορα και να το αφήνουν να φύγει! Εκεί εντοπίζουμε το πρόβλημα και το θεωρούμε τεράστιο: Κλέβονται χιλιάδες μοτοσυκλέτες κι άλλα οχήματα στην χώρα μας, αν διαφυλάσσαμε τα σύνορά μας όμως το φαινόμενο αυτό θα είχε ως ένα βαθμό συρρικνωθεί…  

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.