Travis Pastrana - Backflip και frontflip στο ίδιο άλμα! [VIDEO]
Αντλώντας έμπνευση από ένα κόλπο του Kai Hasse στο Masters of Dirt του 2019... και με σπασμένο χέρι
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
20/12/2023
Με στόχο να είναι η τελευταία φορά που θα ξεπεράσει τα όρια, βάζοντας το σώμα του σε μία ακόμα ακραία δοκιμασία προτού μπει στην διαδικασία να αλλάξει τον ένα γοφό του και τα δύο του γόνατα (τόσα άλματα και τόσα ατυχήματα είχαν και το αντίτιμό τους), ο Travis Pastrana επιχείρησε επιτυχώς -ευτυχώς- ένα άλμα στο οποίο συνδύασε backflip με frontflip, αντλώντας την έμπνευσή του από τον FMX αναβάτη, Kai Hasse.
Ο Travis Pastrana αποτελεί ήδη στα 40 του χρόνια έναν θρύλο του μηχανοκίνητου αθλητισμού και λάτρης της αδρεναλίνης. Στο ενεργητικό του μετράμε αγώνες Motocross, διαγωνισμούς Freestyle Motocross, αγώνες Rally με αυτοκίνητα, μέχρι και με… ταχύπλοα στην θάλασσα, διαγωνισμούς Gymkhana, άλμα από αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο (του το φόρεσαν μετά), κ.α. Μπορεί η πρόωρη αποχώρησή του από τον χώρο του MX να του στέρησε μία μεγάλη διάκριση, παγκοσμίου φήμης, όμως το ταλέντο του Αμερικανού στην οδήγηση, τόσο αυτοκινήτου όσο και μοτοσυκλέτας, βρίσκεται μεταξύ των σπουδαιότερων που πέρασαν ποτέ από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.
Γεννημένος στις 8 Οκτωβρίου 1983, ο Pastrana εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην σκηνή του AMA στα τέλη του 1999, σε ηλικία 16 ετών, την εποχή που ο Ricky Carmichael είχε ήδη αρχίσει να δείχνει τις ικανότητές του. Το 2000 θα κερδίσει τον πρώτο του τίτλο AMA Pro Motocross στα 125 κυβικά, ενώ κατά την διάρκεια της σεζόν και ενόσω κερδίζει αγώνες κατάφερε να πάρει μετάλλια και στο X Games. Το 2001 πήρε τον τίτλο στο AMA Supercross East στα 125 κυβικά, δείχνοντας πολλά υποσχόμενος, ως ένας από τους ταχύτερους και πιο εντυπωσιακούς αναβάτες που πέρασαν ποτέ από το άθλημα. Στην συνέχεια, μέχρι και το 2005 αγωνίστηκε στην κατηγορία των 250 κυβικών, χωρίς ωστόσο να σημειώσει κάποιο σπουδαίο αποτέλεσμα. Πάντα με τον αριθμό 199 στο numberplate του.
Η μεγάλη του αγάπη, όμως, αποδείχτηκε ότι ήταν το Freestyle Motocross αφήνοντας στους James Stewart Jr. και Chad Reed να αντιμετωπίσουν το G.O.A.T του MX, Ricky Carmichael, τον άνθρωπο που επέλεξε η Triumph για την εξέλιξη της MX μοτοσυκλέτα της.
Η πορεία του Pastrana στο FMX υπήρξε πάντοτε πρωτοποριακή, καταφέρνοντας στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 2000 να φτάσει το άθλημα στην κορύφωσή του, αφήνοντας το στίγμα του όσο λίγοι κατάφεραν στην freestyle σκηνή. Ήταν ο δεύτερος αναβάτης στην ιστορία που κατάφερε να κάνει ένα 360, στον ίδιο διαγωνισμό που λίγο πριν είχε καταφέρει κάτι αντίστοιχο ο Brian Deegan. Πιο χαρακτηριστική στιγμή στην καριέρα του Travis Pastrana υπήρξε αναμφίβολα το διπλό backflip, που κατάφερε στο X Games του Λος Άντζελες το 2016.
Όλα αυτά όμως, όπως μας λέει στο βίντεο ο ίδιος ο Αμερικανός, είχαν αντίκτυπο στο σώμα του, με πολλά από τα κόκκαλά του να είναι σπασμένα πάνω από μία φορές. Μόλις στα 40 του χρόνια, χρειάζεται ήδη δύο νέα γόνατα και ένα νέο γοφό. Λίγο πριν ξεκινήσει την διαδικασία εγκατάστασης… νέων μερών στο σώμα του, ο Pastrana θέλει να δοκιμάσει ένα ακόμα παράτολμο άλμα, για μια τελευταία όπως λέει ο ίδιος φορά που θα πιέσει τα όρια. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει να καβαλάει μοτοσυκλέτες ή ότι θα αποσυρθεί ολοκληρωτικά από τους αγώνες, απλώς ότι θα ρίξει κάπως τους ρυθμούς του αφήνοντας τα ακραία κόλπα στις νεότερες γενιές.
Στόχος ήταν να απογειωθεί από την πλατφόρμα κάνοντας backflip, να ακουμπήσει την μπροστινή ρόδα σε μία πλατφόρμα και να προσγειώσει την μοτοσυκλέτα του έχοντας κάνει backflip. Όλα σε ένα άλμα! Και όλα αυτά... με σπασμένο χέρι, δύο εβδομάδες πριν το πρώτο του χειρουργείο για την αντικατάσταση ενός από τα δύο του γόνατα. Είναι τρελός ο Αμερικανός, και για αυτό τον αγαπάμε.
Άνοιξε τις πύλες το νέο σπίτι της MOTO GUZZI: Υπερσύγχρονο εργοστάσιο-Ζωντανό μουσείο και πολυχώρος όλα σε ένα!
Κανείς άλλος μεγάλος κατασκευαστής δεν έχει κάτι αντίστοιχο!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
3/9/2026
Όταν ανακοινώθηκε το μεγαλόπνοο σχέδιο της MOTO GUZZI και είδαμε τα αρχιτεκτονικά σχέδια, φάνταζε δύσκολο όχι μόνο να τελειώσει το έργο αυτό στην ώρα του, αλλά ακόμη και να ξεκινήσει να χτίζεται.
Διότι η Piaggio δεν είχε απλά αποφασίσει να εκσυγχρονίσει το εργοστάσιο της MOTO GUZZI σε μία εποχή που τα εργοστάσια μετακομίζουν εκτός Ευρώπης, αλλά να το αναγάγει σε σημείο προορισμού, δημιουργώντας ένα πραγματικό στολίδι. Στο τέλος δεν έφτιαξε ένα νέο εργοστάσιο, ούτε ένα νέο μουσείο:
Έκανε ένα ζωντανό μουσείο που παράγει νέες μοτοσυκλέτες και μπορείς να το επισκεφτείς για να γνωρίσεις το παρελθόν και να δεις το μέλλον.
Έδωσε την φροντίδα που θα έδινε κανείς στο σπίτι του και αυτό ακριβώς είναι το Mandello del Lario. Είναι το σπίτι της MOTO GUZZI και αποτελεί τον ισχυρότερο δεσμό που θα μπορούσε να μπει για το γεγονός πως ήταν και θα είναι πάντα MADE IN ITALY.
Η αυλή είναι σημαντικό τμήμα στη λειτουργία του πολυχώρου!
Για πρώτη φορά ανοίγει τις πύλες του για να το επισκεφτούμε, οπότε τις επόμενες ημέρες θα έχετε πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό και έπειτα την δική μας οπτική στις γραμμές παραγωγής.
Το νέο σπίτι της MOTO GUZZI βρίσκεται στο ιερό της έδαφος, εκεί από όπου ξεκίνησε πριν από 105 χρόνια και ενσωματώνει πολλά από τα αρχικά κτήρια. Παράλληλα είναι ένας πολυχώρος που αξιοποιεί την ιστορία της μάρκας και του συγκεκριμένου σημείου χωρίς να γίνεται τροχοπέδη στον βασικότερο λόγο του εκσυγχρονισμού: Την κατασκευή νέων μοτοσυκλετών.
Υπό αυτή την έννοια το εργοστάσιο της MOTO GUZZI είναι μοναδικό στον κόσμο της μοτοσυκλέτας χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα. Στρυμωγμένο ανάμεσα σε βουνά και λίμνες και περιστοιχισμένο από προστατευόμενα ως προς τις αλλαγές σε κάτοψη κτήρια, ολόκληρο μέσα σε μία ιστορική περιοχή, έχει στόχο να αναγάγει τις επισκέψεις σε μία κανονική επιχειρηματική κίνηση, ανάγοντας το MADE IN ITALY σε τουριστικό προορισμό, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ από κανέναν.
Από το 1921 στο ίδιο σημείο της Via Parodi
Μεγάλη ήταν η προσπάθεια να μείνει ίδια ακόμη και η κεντρική πόρτα που σε βαθύ κόκκινο χρώμα υποδέχεται τους εργαζόμενους στην γραμμή παραγωγής από το 1921. Πώς να αφαιρέσεις ένα τέτοιο κομμάτι που είναι το σημείο αναφοράς της Via Parodi;
Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας Greg Lynn που ανέλαβε τον σχεδιασμό, βραβευμένος με το Χρυσό Λιοντάρι της Αρχιτεκτονικής Biennale Βενετίας, αισθάνεται ιδιαίτερο βάρος απέναντι στην διατήρηση ιστορικών σημείων, καθώς όπως έχει πει παλαιότερα, ως Αμερικανός το ιστορικό βάθος είναι από τα πιο σπάνια στοιχεία στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό!
Πίσω από την κόκκινη βαριά μεταλλική πόρτα όπου κάθε Guzzisti θέλει να έχει μία φωτογραφία κάποια στιγμή στη ζωή του, τα τελευταία πέντε χρόνια με σταθερά βήματα προχωρούσε η πλήρης μεταμόρφωση και ταυτόχρονα η δημιουργία ενός ολοκαίνουριου εργοστασίου, ο μόνος τρόπος να προσβλέπει η μάρκα στα επόμενα χρόνια. Το έξτρα είναι πως έκαναν όλα τα παραπάνω και δεν σταμάτησαν μόνο σε αυτό που χρειαζόταν να γίνει για να συνεχίσουν!
εντός βρίσκεται μία από τις πλέον σύγχρονες γραμμές παραγωγής!
Τα νέα κτήρια καλύπτουν 5.500 τετραγωνικά μέτρα ανεβάζοντας την συνολική κτηριακή κάλυψη στα 38.000 τετραγωνικά μέτρα, από τα οποία μόλις τα 380 τετραγωνικά πήγαν σε γραφεία.
Εξωτερικά η μεταμόρφωση είναι έκδηλη και μιλά από μόνη της. Εσωτερικά όμως έχουμε την τελευταία λέξη στην αυτοματοποίηση με αυτόνομες ρομποτικές πλατφόρμες να τροφοδοτούν την γραμμή παραγωγής.
Στην έξοδο της γραμμής παραγωγής των κινητήρων, τα ρομπότ αναλαμβάνουν την μεταφορά στην συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών, όπως αντίστοιχα συμβαίνει με τις μοτοσυκλέτες μόλις ολοκληρωθεί το κάθε μοντέλο
Το εντυπωσιακό εδώ είναι πως η σχεδίαση αυτής της πολύπλοκης γραμμής παραγωγής δεν έχει γίνει από κάποιο εξωτερικό συνεργάτη, όπως για παράδειγμα έκανε η Ducati με την Porsche να αναλαμβάνει να σχεδιάσει τον δικό τους εκσυγχρονισμό.
η επίσκεψή μας τις επόμενες ημέρες θα φέρει και την άμεση σύγκριση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, Ιάπωνες και όχι μόνο!
Η Piaggio έχει το δικό της τμήμα, που ονομάζει PFF (Piaggio Fast Forward) που αξιοποίησε ρομποτικές μηχανές φτιαγμένες στην Βοστόνη κάνοντας τις δικές της μετατροπές δημιουργώντας το ροπότ “kilo” για την ταχύτερη πλήρωση των γραμμών παραγωγής, την συλλογή και την διανομή.
Όλα αυτά θα τα δούμε από κοντά, κάνοντας την σύγκριση και με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές, Ιαπωνικές και πλέον και Κινέζικες μάρκες, όμως η Piaggio προεξοφλεί πως δεν υπάρχει αντίστοιχο σύνολο.
Σίγουρα δεν υπάρχουν πολλά παραδείγματα με τόσο έντονη και πλούσια ιστορία την οποία μπορεί κανείς να απολαύσει και να μελετήσει, σημαντικό πολύ το δεύτερο, στο νέο Μουσείο της MOTO Guzzi, μεσοτοιχία ακριβώς με το εκσυγχρονισμένο εργοστάσιο.
Είναι ένας χώρος 3.000 τετραγωνικών μέτρων όπου ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός θέλησε να αξιοποιήσει το φυσικό φως και τις σκιές των Άλπεων μέσα στην ημέρα, για να πλέξει αντίστοιχα την εικόνα των μοντέλων της Έκθεσης. Το σχέδιο, ως λειτουργικό στοιχείο, είναι άλλωστε ένα από τα χαρακτηριστικά της MOTO GUZZI, άρα έπρεπε να και το νέο της σπίτι να το αξιοποιεί με τον ίδιο τρόπο!
Η MOTO GUZZI δηλώνει πως το αποτέλεσμα την δικαιώνει, δεν ήθελε άλλη μία αίθουσα με αραδιασμένες παλαιές μοτοσυκλέτες που θα έχουν απήχηση μόνο στους Guzzisti, ήθελε μία ωδή στο MADE IN ITALY, έναν χώρο που ακόμη και ο τουρίστας θα αισθανθεί πως πρέπει να επισκεφτεί και γιατί όχι, έτσι να αγαπήσει τις μοτοσυκλέτες και να γίνει και μέλος της ιδιαίτερης αυτής οικογένειας.
κάποτε ένας από τους λίγους με τέτοιο βαθμό εξέλιξης - αυτό τώρα μπορεί να αποτυπωθεί και στους νεότερους
Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που η Piaggio θέλει να αποτελεί το εργοστάσιο της MOTO GUZZI χώρο εκδηλώσεων, σημείο για καλλιτεχνικά δρώμενα και το μέρος που δεν παράγει απλά μοτοσυκλέτες, αλλά συναισθήματα!
Με τον τρόπο αυτό, ακόμη και εκείνος που δεν είχε ποτέ του μοτοσυκλέτα θα βρει τον δρόμο για το εργοστάσιο της MOTO GUZZI και φεύγοντας θα έχει κάνει ένα ταξίδι στον χρόνο εντρυφώντας στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, από την αρχή έως και το σήμερα! Στον χώρο του μουσείο βρίσκονται αρχικά 160 αναπαλαιωμένες μοτοσυκλέτες, ένα επίτευγμα αντίστοιχο με την ανέργεση του ίδιου του κτηρίου, ξεκινώντας από το σημείο 0. Η MOTO GUZZI σε πλήρη αντίθεση με άλλους κατασκευαστές, έχει στην κατοχή της την πρώτη μοτοσυκλέτα. Όχι απλά την πρώτη που βγήκε από την γραμμή παραγωγής, αλλά το πρωτότυπο, εκείνο ακριβώς το σημείο στον χρόνο που ξεκίνησε η μάρκα!
Ανάμεσα σε όλα αυτά, έχει επίσης τις 14 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έχουν κερδίσει τίτλο στα MotoGP, ένα σημείο της ιστορίας της που αρκετοί νεότεροι δεν γνωρίζουν. Υπάρχουν επίσης μοτοσυκλέτες-σημεία αναφοράς στην υπηρεσία του στρατού και της αστυνομίας, σε επικά ταξίδια μίας εποχής που ο κόσμος ήταν ελάχιστα ταξιδεμένος, στον κινηματογράφο κτλ.
Οπότε μέσα από όλα αυτά ο επισκέπτης δεν βλέπει μόνο την εξέλιξη και την πορεία μίας ιστορικής μάρκας μοτοσυκλετών, αλλά την ίδια την πορεία της κοινωνίας, των συνήθειών της, γίνεται μάρτυρας της τεχνολογικής εξέλιξης και των μεταστροφών του βιομηχανικού σχεδιασμού, πάντα με παρονομαστή τις μοτοσυκλέτες της MOTO GUZZI.
Οι νέοι χώροι έχουν σχεδιαστεί επίσης με τρόπο που η εσωτερική αυλή του εργοστασίου να είναι ένας χώρος συναντήσεων και μεγαλύτερων συγκεντρώσεων, με μωσαϊκό τον τεράστιο αετό της MOTO GUZZI.
Πρόκειται για ένα χώρο 4.200 τετραγωνικών μέτρων όπου σε στρατηγικό σημείο έχουν μεταφυτευτεί 35 ψηλά δέντρα, δημιουργώντας μία περιπατητική διαδρομή με φόντο τις σύγχρονες γραμμές παραγωγής αλλά με την βαρύτητα να περπατάς σε έναν χώρο που έχει μείνει ζωντανός τα τελευταία εκατό χρόνια. Μία βόλτα λοιπόν στην ανεκτίμητη αξία της MOTO GUZZI στην περίμετρο του αρχικού εργοστασίου, στους ίδιους αυτούς τοίχους που όλα ξεκίνησαν!
σημείο συναντήσεων και μελέτης της ιστορίας με φόντο μία πραγματική γραμμή παραγωγής - δεν υπάρχει αντίστοιχο!
Απαραίτητο στο νέο αυτό ρόλο ένα αμφιθέατρο που καλύπτει 1.200 τετραγωνικά, καταστήματα και καφέ, καθώς και χώρους για σεμινάρια και ξεχωριστά δρώμενα!
Για όλους αυτούς τους λόγους, όποιος γράψει τις λεξούλες «το νέο εργοστάσιο της MOTO GUZZI» σημαίνει πως δεν έχει καταλάβει τίποτα από όσα πραγματικά δημιούργησε η εταιρεία στον ιδιαίτερο και ιστορικό αυτό χώρο.
Θα το ξανά πω λοιπόν εδώ, πως δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο αυτή την στιγμή, έχοντας επισκεφτεί προσωπικά όλες τις γραμμές παραγωγής των μεγάλων κατασκευαστών. Αυτό είναι το δεδομένο, δεν είναι θέμα άποψης. Η επίσκεψή μου τις επόμενες ημέρες θα δείξει κατά πόσο όλα αυτά συνυπάρχουν στον βαθμό που θέλει η MOTO GUZZI, πόσο εκσυγχρονίστηκαν οι γραμμές παραγωγής με βάση τα πρότυπα της εποχής μας αλλά κυρίως με βάση τους υπόλοιπους κατασκευαστές και αν τελικά άξιζαν τα σχεδόν εκατό εκατομμύρια που έχουν δαπανηθεί ή θα μπορούσαν απλά να γλιτώσουν τα πρόσθετα έξοδα, αλλάζοντας μόνο τις γραμμές παραγωγής και τίποτα περισσότερο. Δεδομένο επίσης, πως οι Guzzisti σε όλο τον κόσμο, έχουν το πλέον αγαπημένο σημείο προορισμού χωρίς να χρειάζεται να περιμένουν το οποιοδήποτε πόρισμα!
