Τρελή ιστορία: Ολική καταστροφή από ένα κλειδί

Ρε τι έπαθε ο άνθρωπος!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/8/2019

Όλοι μας έχουμε να διηγηθούμε από μια παράξενη ή τρελή ιστορία που σχετίζεται με την μοτοσικλετιστή μας ζωή, άλλα αυτό που συνέβη στην BMW R 1200 RS του Charles Buchanan κερδίζει εύκολα μια θέση στο Top 10 των πιο τρελών και παράδοξων συμβάντων που μπορούν να σου συμβούν οδηγώντας μια μοτοσυκλέτα. Συγκεκριμένα ο Charles ταξίδευε με την BMW του σε μια εθνική των ΗΠΑ και κάποια στιγμή βγήκε από αυτήν για μια στάση, όπως κάνουμε όλοι μας όταν ταξιδεύουμε για πολλές ώρες. Παρένθεση εδώ, στις ΗΠΑ και στον Καναδά σπάνια θα βρεις βενζινάδικα πάνω στην εθνική οδό. Τα περισσότερα είναι στα χωρία που βρίσκονται δίπλα στην εθνική οδό. Πάμε όμως πίσω στην τρελή ιστορία μας.

Βγαίνοντας από την εθνική, μείωσε ταχύτητα για να μπει στον επαρχιακό δρόμο. Όλα φυσιολογικά ως εδώ, σωστά; Αυτό κάνουμε όλοι μας. Μόνο που στην περίπτωση του Charles αυτή η μείωση της ταχύτητας συνοδεύτηκε από έναν μεταλλικό ήχο (σύρσιμο μετάλλου στην άσφαλτο) προερχόμενο κάτω από τη μοτοσυκλέτα, που κατέστρεψε τον κινητήρα της BMW και γέμισε την άσφαλτο με φρέσκο συνθετικό λάδι κινητήρα! Σταματάει στην άκρη του δρόμου, κατεβάζει το σταντ και κοιτάει από κάτω την μοτοσυκλέτα του. Ένα μεγάλο κλειδί μηχανικού (γερμανοπολύγωνο) είχε κοντράρει στην άσφαλτο από την μία μεριά του και με την άλλη είχε καρφωθεί στα κάρτερ του boxer κινητήρα!

Ο Charles πιστεύει πως πάτησε το κλειδί κάποια στιγμή όταν οδηγούσε στην εθνική και το εμπρός ελαστικό το έστειλε κάπου ανάμεσα στο πλαίσιο και στο πάνω μέρος του κινητήρα όχι δεν το ξεχασε ο μηχανικός που έκανε service, διότι το κλειδί είναι σε ίντσες και κάνενα BMW δεν έχει βίδες σε ίντσες). Η υψηλή πίεση του αέρα από την ταχύτητα που είχε στην εθνική, το κράτησε εκεί μέχρι τη στιγμή που φρενάρισε για να μπει στον επαρχιακό δρόμο. Το φρενάρισμα το ξεσφήνωσε από το σημείο που είχε φωλιάσει και η απουσία πίεσης αέρα λόγω της χαμηλότερης ταχύτητας το άφησε ελεύθερο να πέσει στην άσφαλτο εμπρός από τον κινητήρα. Για κακή του τύχη δεν έπεσε με το πλάι, αλλά κάθετα, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε λόγχη και να διαπεράσει τα κάρτερ κοντράροντας μεταξύ της ασφάλτου και της “κοιλιάς” της μοτοσυκλέτας. Άμα δεν σε θέλει ρε παιδί μου…

Η ζημιά στον κινητήρα ήταν τόσο εκτεταμένη και τόσο ασύμφορη οικονομικά να επισκευαστεί, που τελικά η ασφαλιστική εταιρεία αποφάσισε να πληρώσει την αντικατάσταση ολόκληρης της μοτοσυκλέτας και όχι την επισκευή της!

Αν το δεις με θετική διάθεση, παρά την γκαντεμιά και την ταλαιπωρία που βίωσε ο Charles σε εκείνο το ταξίδι, η ιστορία του έχει Happy End!

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.