Triumph Daytona 765R: Πρώτα στάδια εξέλιξης με δοκιμές στο δρόμο

Η επικείμενη επιστροφή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/2/2019

Φέτος θα είναι επίσημα η πρώτη χρονιά που η Moto2 θα χρησιμοποιεί τους τρικύλινδρους κινητήρες της Triumph, με τον άκρως αγωνιστικό ήχο και την εξαιρετική απόδοση. Για την εξέλιξη του αγωνιστικού κινητήρα, η αγγλική εταιρεία βασίστηκε πάνω σε εκείνον της έκδοσης RS του Street Triple, με τις αλλαγές που είδαμε πριν από δύο χρόνια στην αγορά, αποτελώντας το σημείο αναφοράς στην κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών.

Η παλιότερη έκδοση του Street Triple, με τον κινητήρα των 675 κυβικών, είχε μια εξαδέλφη που εκπροσωπούσε την Triumph στην supersport κατηγορία, την Daytona 675R. Οι supersport πέρασαν μία εξελικτική στασιμότητα έχοντας πέσει θύματα της οικονομικής κρίσης, που σε συνδυασμό με την στροφή του κόσμου προς τις adventure μοτοσυκλέτες, οδήγησε στην εξαφάνισή τους από την γκάμα των εταιριών. Κι αυτή η στροφή οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό, στο γεγονός πως οι adventure υπόσχονταν για πρώτη φορά τις επιδόσεις μίας supersport μοτοσυκλέτας και κατά περίπτωση και superbike! Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η χρήση τους ήταν λιγότερο απόλυτη... Φτάσαμε έτσι στο σημείο που οι χαμηλές πωλήσεις των supersport οδήγησαν πολλές εταιρείες να σταματήσουν την παραγωγή των μοντέλων τους όπως έγινε πρόσφατα με την Suzuki και το GSX-R 750 που μετά από 34 συνεχόμενα έτη εξαφανίστηκε απ’ τη γκάμα της, καθώς το κόστος εξέλιξής τους κρίθηκε ασύμφορο βάσει των πωλήσεών τους. Η Triumph απ’ την πλευρά της έμεινε εν μέρη πιστή στην κατηγορία χωρίς να καταργήσει το Daytona 675R αλλά αφήνοντάς το να περάσει στην λήθη μέχρι την στιγμή που έπαψε να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μπορεί μέχρι πρότινος να μην είχε παρουσιάσει βλέψεις για την ανανέωσή της όμως όλοι περίμεναν τον τρόπου που θα αξιολογούσε την ενασχόλησή της με τα MotoGP…

Αυτός ο τρόπως ενσαρκώθηκε πριν από λίγες μέρες, όταν ο κατασκοπευτικός φακός της έντυπης αγγλικής εφημερίδας MCN, έπιασε ένα Daytona "υβρίδιο" να δοκιμάζεται στην Ισπανία. Όπως παρατηρούμε απ’ τις φωτογραφίες, η μοτοσυκλέτα είναι πανομοιότυπη –εμφανισιακά- με την Daytona 675R όμως, η εξάτμιση δεν έχει καμία σχέση τόσο μ’ αυτήν που είχε ο κινητήρας της παλιότερης μοτοσυκλέτας όσο και μ’ αυτή που έχει το Street Tripple 765. Κρίνοντας απ’ τα καπάκια του κινητήρα παρατηρούμε πως προέρχεται από την Street Tripe 765, ενώ το γεγονός πως πλαισιώνεται απ’ τα περιφερειακά της Daytona 675R μαρτυρά, πως η Triumph θέλει να ελέγξει πόσο καλά συνεργάζεται ο νέος κινητήρας με το παλιό πλαίσιο, καθώς υπάρχει περίπτωση να μην προχωρήσει σε επανασχεδιασμό, αν δει πως η συμπεριφορά στο δρόμο είναι ιδανική. Πράγμα αρκετά πιθανό με βάση την ικανότητα αυτού του πλαισίου να διαχειριστεί περισσότερη δύναμη, από εκείνη που μπορούσε να αποδόσει ο κινητήρας που φιλοξενούσε. Ένα στοιχείο που δικαιολογεί την καλή συμπεριφορά σε συνθήκες track day από ιδιοκτήτες που είχαν προχωρήσει σε μετατροπές...

Τα σενάρια της ανανέωσης του μοντέλου μπορούμε να πούμε σχεδόν με σιγουριά πως θα πραγματοποιηθούν καθώς δεν θα ήταν σωστό από τη μεριά της Triumph να μην εξαργυρώσει την είσοδό της στα MotoGP, τώρα που παρουσιάζονται οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Moto2 και το ενδιαφέρον του κόσμου συγκεντρώνεται στον κινητήρα της. Ήδη, αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από τον ντόρο που υπάρχει γύρω από τις νέες Moto2 μοτοσυκλέτες. Η συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην είναι καταληλότερη για ένα νέο Daytona 765R! Η μοτοσυκλέτα που εμφανίστηκε στην Ισπανία δεν είχε κάτι νέο εκτός απ’ τον κινητήρα και το σύστημα εξαγωγής πράγμα που μπορεί να μεταφραστεί πως η παρουσίαση ενός προ-παραγωγής μοντέλου είτε θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να έρθει, είτε πως δεν θα γίνουν περισσότερες αλλαγές, πράγμα που συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, με βάση τις ικανότητες της 675...

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.