Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Τιμητική βράβευση της Triumph στο Λονδίνο, παρουσία του CEO της εταιρείας, Nick Bloor
motomagTriumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/1/2024

Το Royal Automobile Club του Λονδίνου βράβευσε την Triumph με το Torrens Trophy, για το έργο της βρετανικής εταιρείας στην Moto2 κατηγορία των MotoGP ως αποκλειστικός προμηθευτής κινητήρων, παρουσία του CEO της εταιρείας Nick Bloor, με το 2024 να αποτελεί την έκτη σεζόν που η Triumph θα προσφέρει τον τρικύλινδρο κινητήρα της στην κατηγορία.

Το Torrens Trophy είναι ένα "τρόπαιο" που δημιουργήθηκε από την Royal Automobile Club (RAC) το 1979 και το ασημένιο κύπελλο απονέμεται σε ένα άτομο ή έναν οργανισμό είτε για την εξαιρετική συμβολή του στη διάδοση του μοτοσυκλετισμού, είτε για την προώθηση της ασφαλούς οδήγησης μοτοσυκλέτας στο Ηνωμένο Βασίλειο είτε επειδή έχει διακριθεί σε αγώνες μοτοσυκλετών παγκοσμίου βεληνεκούς.  Η ονομασία του τροπαίου επιλέχθηκε προς τιμήν του συντάκτη του βρετανικού περιοδικού ειδικού τύπου The Motor Cycle και αντιπροέδρου της RAC, Arhtur Bourne, ο οποίος έγραφε σε μία στήλη με το ψευδώνυμο Torrens.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Από το 1979 απονέμεται - όχι πάντα κάθε χρόνο - από την Επιτροπή Υποψηφιοτήτων του Torrens Trophy, που αποτελείται από μία ομάδα ειδικών πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα και μόνο αν η RAC θεωρήσει ότι το ανάλογο επίτευγμα μπορεί να δικαιολογήσει την απονομή του βραβείου. Μεταξύ των βραβευθέντων είναι οι Jonathan Rea, Peter Hickman, Ian Hutchinson, Cal Crutchlow και πολλούς ακόμα. Η τελευταία εταιρεία, ωστόσο, που έλαβε το συγκεκριμένο βραβείο είναι η BMW, το μακρινό 1989 για την σημαντική συμβολή της στην ενεργητική ασφάλεια των μοτοσυκλετών, με την παρουσίαση το 1988 της πρώτης μοτοσυκλέτας με ABS, της K100.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Τώρα, η RAC κάνει την Triumph το δεύτερο εργοστάσιο κατασκευής μοτοσυκλετών που παίρνει το εν λόγω βραβείο, χάρη στην δουλειά που έχει κάνει στην Moto2 κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP.

Η σεζόν του 2024 θα αποτελέσει την έκτη συνεχόμενη χρονιά που η Triumph θα προμηθεύσει την μεσαία κατηγορία με τους τρικύλινδρους κινητήρες της, έχοντας υπογράψει συμβόλαιο μέχρι και το 2029. Μέσα σε αυτά τα χρόνια η βρετανική εταιρεία υπολογίζει ότι οι κινητήρες της έχουν διανύσει περίπου 1,3 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η εξέλιξη της τρικύλινδρης πλατφόρμας που βασίζεται Street Triple 765 RS – φυσικά με αρκετές διαφορές όπως η μεγαλύτερη ισχύς – είναι διαρκής, αποτελώντας την βασική αιτία που οι μοτοσυκλέτες της Moto2 κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα των 300 χιλιομέτρων. Η εξέλιξη αυτή αναπόφευκτα έχει περάσει και στους κινητήρες πολιτικής χρήσης που βλέπουμε στον δρόμο, με την RAC να κρίνει εξαιρετικά σημαντική την συμβολή της Triumph στην εξέλιξη και πρόοδο της τεχνολογίας γύρω από τις μοτοσυκλέτες, προσφέροντάς της το Torrens Trophy.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Στην τελετή που διεξήχθη την Τρίτη 9/1 στο Λονδίνο, το παρόν έδωσε όπως είναι λογικό και ο CEO της Triumph, Nick Bloor, ο οποίος παρέλαβε το βραβείο. Ανεβαίνοντας στην σκηνή ευχαρίστησε όλους τους εμπλεκόμενους, δηλώνοντας ότι η απονομή του ασημένιου κυπέλλου αποτελεί προνόμιο για τον ίδιο και την εταιρεία.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.