Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Τιμητική βράβευση της Triumph στο Λονδίνο, παρουσία του CEO της εταιρείας, Nick Bloor
motomagTriumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/1/2024

Το Royal Automobile Club του Λονδίνου βράβευσε την Triumph με το Torrens Trophy, για το έργο της βρετανικής εταιρείας στην Moto2 κατηγορία των MotoGP ως αποκλειστικός προμηθευτής κινητήρων, παρουσία του CEO της εταιρείας Nick Bloor, με το 2024 να αποτελεί την έκτη σεζόν που η Triumph θα προσφέρει τον τρικύλινδρο κινητήρα της στην κατηγορία.

Το Torrens Trophy είναι ένα "τρόπαιο" που δημιουργήθηκε από την Royal Automobile Club (RAC) το 1979 και το ασημένιο κύπελλο απονέμεται σε ένα άτομο ή έναν οργανισμό είτε για την εξαιρετική συμβολή του στη διάδοση του μοτοσυκλετισμού, είτε για την προώθηση της ασφαλούς οδήγησης μοτοσυκλέτας στο Ηνωμένο Βασίλειο είτε επειδή έχει διακριθεί σε αγώνες μοτοσυκλετών παγκοσμίου βεληνεκούς.  Η ονομασία του τροπαίου επιλέχθηκε προς τιμήν του συντάκτη του βρετανικού περιοδικού ειδικού τύπου The Motor Cycle και αντιπροέδρου της RAC, Arhtur Bourne, ο οποίος έγραφε σε μία στήλη με το ψευδώνυμο Torrens.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Από το 1979 απονέμεται - όχι πάντα κάθε χρόνο - από την Επιτροπή Υποψηφιοτήτων του Torrens Trophy, που αποτελείται από μία ομάδα ειδικών πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα και μόνο αν η RAC θεωρήσει ότι το ανάλογο επίτευγμα μπορεί να δικαιολογήσει την απονομή του βραβείου. Μεταξύ των βραβευθέντων είναι οι Jonathan Rea, Peter Hickman, Ian Hutchinson, Cal Crutchlow και πολλούς ακόμα. Η τελευταία εταιρεία, ωστόσο, που έλαβε το συγκεκριμένο βραβείο είναι η BMW, το μακρινό 1989 για την σημαντική συμβολή της στην ενεργητική ασφάλεια των μοτοσυκλετών, με την παρουσίαση το 1988 της πρώτης μοτοσυκλέτας με ABS, της K100.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Τώρα, η RAC κάνει την Triumph το δεύτερο εργοστάσιο κατασκευής μοτοσυκλετών που παίρνει το εν λόγω βραβείο, χάρη στην δουλειά που έχει κάνει στην Moto2 κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP.

Η σεζόν του 2024 θα αποτελέσει την έκτη συνεχόμενη χρονιά που η Triumph θα προμηθεύσει την μεσαία κατηγορία με τους τρικύλινδρους κινητήρες της, έχοντας υπογράψει συμβόλαιο μέχρι και το 2029. Μέσα σε αυτά τα χρόνια η βρετανική εταιρεία υπολογίζει ότι οι κινητήρες της έχουν διανύσει περίπου 1,3 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η εξέλιξη της τρικύλινδρης πλατφόρμας που βασίζεται Street Triple 765 RS – φυσικά με αρκετές διαφορές όπως η μεγαλύτερη ισχύς – είναι διαρκής, αποτελώντας την βασική αιτία που οι μοτοσυκλέτες της Moto2 κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα των 300 χιλιομέτρων. Η εξέλιξη αυτή αναπόφευκτα έχει περάσει και στους κινητήρες πολιτικής χρήσης που βλέπουμε στον δρόμο, με την RAC να κρίνει εξαιρετικά σημαντική την συμβολή της Triumph στην εξέλιξη και πρόοδο της τεχνολογίας γύρω από τις μοτοσυκλέτες, προσφέροντάς της το Torrens Trophy.

Triumph – Κέρδισε το βραβείο Torrens Trophy για την συμβολή της στην Moto2

Στην τελετή που διεξήχθη την Τρίτη 9/1 στο Λονδίνο, το παρόν έδωσε όπως είναι λογικό και ο CEO της Triumph, Nick Bloor, ο οποίος παρέλαβε το βραβείο. Ανεβαίνοντας στην σκηνή ευχαρίστησε όλους τους εμπλεκόμενους, δηλώνοντας ότι η απονομή του ασημένιου κυπέλλου αποτελεί προνόμιο για τον ίδιο και την εταιρεία.

Ετικέτες

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”